Ματίας, δεν ήρθε ακόμα η ώρα…

Σκληρή η ήττα (2-1) της ΑΕΚ χθες στο «Απ. Νικολαϊδης» γιατί προήλθε από… δώρα της Ένωσης, όμως τίποτα δεν χάθηκε. Αρκεί να μην έρθει το mental breakdown του Αλμέιδα, ο οποίος παρουσίασε συμπτώματα τέτοια, τόσο με Ολυμπιακό, όσο και με τον Παναθηναϊκό.

Η ΑΕΚ πανηγύρισε μεγάλη νίκη (1-0) επί του Ολυμπιακού στην «OPAP Arena» και μπορούσε χθες να πάρει τον τίτλο του φαβορί για το Πρωτάθλημα, όμως δεν το ήθελε.

Και λέω πως «δεν το ήθελε», διότι θα μπορούσε από το πρώτο 20λεπτο να έχει πάρει αέρα 2 τερμάτων από τον Παναθηναϊκό, αλλά στο φινάλε βρέθηκε στην μεριά του ηττημένου.

Δύο σοβαρά λάθη του Αρόλντ Μουκουντί και ένας… οδοστρωτήρας Ιωαννίδης, έφεραν την ΑΕΚ στο -1 από τον ΠΑΟΚ και αυτό που μένει να φανεί, είναι η αντίδραση που θα βγάλει, αρχής γενομένης την Κυριακή (07/04).

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ MENTAL BREAKDOWN

Η διαχείριση του χθεσινού ματς από τον Ματίας Αλμέιδα παρουσίασε κενά σημεία, όπως δηλαδή και κόντρα στον Ολυμπιακό. Τέτοια που θυμίζουν πως δεν είναι… ρομπότ ο Πελάδο και θα έχει, εκ του αποτελέσματος, λανθασμένες επιλογές.

Όμως δεν είναι η ώρα για τον Αργεντινό να πάθει mental breakdown (στην ελληνική: διανοητική κατάρρευση), αντιλαμβανόμενοι άπαντες την πίεση που έχει η θέση του προπονητή, όταν μάλιστα την διαχειρίζεσαι -αγωνιστικά και μη- με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ναι, ο Αλμέιδα δείχνει σε κάθε ευκαιρία πως πρόκειται για τον καλύτερο προπονητή που έχει περάσει τα τελευταία χρόνια από το ελληνικό πρωτάθλημα. Προπονητής-κόσμημα και έξω από τις τέσσερις γραμμές, τέτοιον που αντίπαλοι μπροστά του βγάζουν το καπέλο και τον χαιρετούν ιπποτικά.

Η διαχείριση του πάγκου και των επιλογών που του δίνει, δεν θύμισαν εκείνες τις φορές που επέστρεφαν τα εύσημα στον Αργεντινό τεχνικό. Βέβαια, όπως λέει και ο ίδιος, αν είχε κερδίσει ή ισοφαρίσει χθες η ΑΕΚ, τα σχόλια θα ήταν διαφορετικά. Για αυτό ας μείνουμε στο: από εδώ και πέρα.

Η ΑΕΚ δεν έχασε τίποτα παραπάνω από κάτι που μπορεί να επανακτήσει σε 3ημέρες στην έδρα της, την πρώτη θέση και τα ηνία της κούρσας του τίτλου. Μπορεί όμως να χάσει, εάν ο Αλμέιδα «λυγίσει» τώρα, στο φινάλε μίας μακράς, πιεστικής, με 3 διοργανώσεις και πολλούς αγώνες, σεζόν.

Ποιος μπορεί να αρνηθεί πως η πίεση που απορροφά, σαν σφουγγάρι, ένας επαγγελματίας προπονητής -όπως ο Αλμέιδα- σαν να μην συμβαίνει τίποτα, με τα συνεχόμενα ματς να μην αφήνουν περιθώρια για… κλάματα, ότι είναι μεγάλη;

«ΤΩΡΑ ΘΕΛΕΙ ΤΟΛΜΗ ΚΑΙ ΘΑΡΡΟΣ»

Κλείνοντας, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στα όσα ειπώθηκαν από τον Ματίας μιλώντας στους δημοσιογράφους μετά την χθεσινή ήττα, στο πλαίσιο της συνέντευξης τύπου.

Το παρακάτω απόσπασμα είναι απόλυτα χαρακτηριστικό, με τον 50χρονο να μιλά για το ελληνικό πρωτάθλημα όπως κανείς άλλος μέχρι σήμερα και να κερδίζει εκ νέου τον σεβασμό ΟΛΩΝ.

Θα σταθώ στην φράση «τώρα θέλει τόλμη και θάρρος» για την συνέχεια της ΑΕΚ στην «μάχη» του τίτλου, διότι πράγματι η Ένωση θα μπορούσε να έχει ήδη χρηστή Πρωταθλήτρια, αλλά αρέσκεται στα δύσκολα.

Η συνέχεια θα είναι σκληρή, για γερά νεύρα και πιθανόν με νέες απώλειες βαθμών. Όμως ο Αλμέιδα θα παραμένει ο κυματοθραύστης του αγωνιστικού της ΑΕΚ, καθώς από αυτόν αρχίζουν και τελειώνουν όλα.

Στο φινάλε της σεζόν, με την κούπα αγκαλιά θα μπορεί να ανοίξει την βαλβίδα αποσυμφόρησης όλης της πίεσης μίας χρονιάς και ενός πρωταθλήματος που τον… τρέχουν με 1000. Ακόμα όμως, δεν έχει έρθει αυτή η ώρα.