Τομ φαν Βέερτ στο ΑΕΚ1924: «Η ΑΕΚ παραμένει η ομάδα στην Ελλάδα για την οποία έχω τα πιο έντονα συναισθήματα»

Ο Ολλανδός επιθετικός μίλησε στον Αναστάση Κόνιαρη και το ΑΕΚ1924 για την πορεία του στην Ελλάδα, τις εμπειρίες του σε Βόλο, ΑΕΚ και Ατρόμητο, την καριέρα του στην Ολλανδία, τη συνεργασία του με τον Ματίας Αλμέιδα και τις ξεχωριστές στιγμές που έζησε με την Ένωση.

Ο Τομ φαν Βέερτ άνοιξε την καρδιά του στο ΑΕΚ1924 και θυμήθηκε σημαντικούς σταθμούς της ποδοσφαιρικής του διαδρομής. Μίλησε για την απόφασή του να έρθει στην Ελλάδα, την εντυπωσιακή πρώτη του χρονιά στον Βόλο, τη μεταγραφή του στην ΑΕΚ και την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 2023. Αναφέρθηκε στη συνεργασία του με τον Ματίας Αλμέιδα, στις δυσκολίες που αντιμετώπισε για να βρει χρόνο συμμετοχής, αλλά και στις σχέσεις που διατήρησε με τους πρώην συμπαίκτες του. Παράλληλα, σχολίασε τη σημερινή εικόνα της ΑΕΚ, ξεχώρισε πρόσωπα από τα αποδυτήρια και μοιράστηκε αναμνήσεις από την καριέρα του στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Τομ φαν Βέερτ στο ΑΕΚ1924 και στον Αναστάση Κόνιαρη:

Ας ξεκινήσουμε από την απόφασή σου να αποσυρθείς από το ποδόσφαιρο. Πώς είναι η ζωή σου σήμερα, τώρα που το επαγγελματικό ποδόσφαιρο ανήκει στο παρελθόν;

«Θα έλεγα ότι η ζωή είναι ωραία. Αφού αποφάσισα να σταματήσω, απολαύσαμε ένα μεγάλο καλοκαίρι. Είχαμε την ελευθερία και τον χρόνο να το χαρούμε με ηρεμία. Συνήθως, για εμάς τους ποδοσφαιριστές, οι καλοκαιρινές διακοπές έρχονται νωρίς, επειδή η προετοιμασία ξεκινά στις αρχές Ιουλίου. Το καλοκαίρι μας είναι πολύ σύντομο και τελειώνει νωρίς. Αυτή τη φορά χαρήκαμε πραγματικά ολόκληρο το καλοκαίρι: χωρίς προπονήσεις, χωρίς να χρειάζεται να φύγω για προετοιμασία και χωρίς να πρέπει να ετοιμαστώ για μια καινούργια σεζόν. Ήταν πολύ ωραίο».

Πώς είναι μια συνηθισμένη ημέρα σου αυτή την περίοδο;

«Κάθε ημέρα είναι λίγο διαφορετική. Για παράδειγμα, την προηγούμενη εβδομάδα ήμουν όλη την εβδομάδα στην Ουαλία για το δίπλωμα προπονητικής UEFA B. Την επόμενη εβδομάδα θα βρίσκομαι στην Ολλανδία, με τους ανθρώπους που με εκπροσωπούσαν στη διάρκεια της καριέρας μου. Θα περάσω λίγο χρόνο μαζί τους. Κάποιες άλλες ημέρες είμαι απλώς στο σπίτι με την οικογένειά μου και κάνουμε όμορφα πράγματα μαζί. Απολαμβάνουμε την ελευθερία που έχουμε πλέον. Επομένως, κάθε ημέρα είναι κάπως διαφορετική».

Εξακολουθείς να παρακολουθείς την ΑΕΚ, τον Ατρόμητο, τον Βόλο και γενικότερα το ελληνικό πρωτάθλημα;

«Ναι, εξακολουθώ να το παρακολουθώ. Διατηρώ καλές επαφές και μιλάω ακόμη με ορισμένους ποδοσφαιριστές από όλες αυτές τις ομάδες. Εξάλλου, βρίσκομαι ακόμη στην Ελλάδα, οπότε είναι πολύ εύκολο να παρακολουθώ το ποδόσφαιρο. Γνωρίζω την κατάσταση στην οποία βρίσκονται αυτή τη στιγμή οι ομάδες».

Έχεις αγωνιστεί σε αρκετές ομάδες στην Ολλανδία. Ποια περίοδος σε διαμόρφωσε περισσότερο ως επιθετικό;

«Είναι καλή ερώτηση. Όλες οι περίοδοι ήταν διαφορετικές. Η ομάδα στην οποία ξεκίνησα να παίζω επαγγελματικά ήταν η Εξέλσιορ, στην οποία είχα περάσει και από τις ακαδημίες. Ήμουν εκεί πολλά χρόνια, οπότε ήταν καθοριστικό να καταφέρω να φτάσω στην πρώτη ομάδα. Αν δεν καταφέρεις να μπεις στην πρώτη ομάδα ενός συλλόγου της δεύτερης κατηγορίας στην Ολλανδία, είναι πολύ δύσκολο να παραμείνεις στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Το σημαντικότερο βήμα στην εξέλιξή μου ήταν, λοιπόν, να γίνω αρκετά καλός ώστε να αγωνιστώ στην πρώτη ομάδα. Όταν έκανα αυτό το βήμα και τα πράγματα άρχισαν να πηγαίνουν καλά, ο επόμενος στόχος ήταν να φτάσω στην Eredivisie. Πιστεύω ότι και αυτή ήταν μια πολύ σημαντική περίοδος. Αν δεν πετύχεις όταν ανεβαίνεις στην πρώτη κατηγορία, μπορεί να σου μείνει η ταμπέλα του ποδοσφαιριστή που είναι καλός για τη δεύτερη κατηγορία, αλλά όχι για την πρώτη. Ευτυχώς, άρχισα σχετικά γρήγορα να σκοράρω και στην Eredivisie, κάτι που έκανε πιο εύκολη τη συνέχεια της ποδοσφαιρικής μου πορείας».

Τι σε έκανε να αποφασίσεις να φύγεις από την Ολλανδία και να αναζητήσεις μια νέα πρόκληση στην Ελλάδα και στον Βόλο;

«Στον Βόλο όπως ξέρετε ήρθα από τη Δανία, όπου είχα αγωνιστεί για τρία χρόνια. Πάντα ένιωθα ότι ήθελα να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό, σε μια άλλη κουλτούρα και με διαφορετικό τρόπο σκέψης γύρω από το ποδόσφαιρο. Ήθελα επίσης ένα μέρος με λίγο καλύτερο καιρό και κλίμα, όπου θα αποκτούσα μια εντελώς διαφορετική εμπειρία, τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ως άνθρωπος. Η Ολλανδία και η Δανία μοιάζουν αρκετά μεταξύ τους και ήμουν πραγματικά ανοιχτός σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Νομίζω ότι η Ελλάδα συνδυάζει όλα αυτά».

Ποια είναι η άποψή σου για τον Αχιλλέα Μπέο; Μίλησες πρώτα μαζί του πριν έρθεις στον Βόλο;

«Είχα επισκεφθεί τον Βόλο για λίγες ημέρες, για να δω την κατάσταση από κοντά, και τότε είχα μια σύντομη συζήτηση με τον Αχιλλέα Μπέο. Μου έδωσε την πεποίθηση ότι ήταν το σωστό βήμα για μένα, ότι θα μπορούσα να αποδώσω καλά στην ομάδα του και ότι έφτιαχνε ένα σύνολο που θα ταίριαζε και σε μένα ως επιθετικό. Η συζήτηση ήταν σύντομη, αλλά το πλάνο του ήταν ξεκάθαρο και ήμουν έτοιμος να δεχτώ την πρόκληση».

Στην πρώτη σου σεζόν, το 2021-22, πέτυχες 17 γκολ και αναδείχθηκες πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Περίμενες να έχεις τέτοια επίδραση;

«Όχι, δεν περίμενα ότι θα πήγαιναν τόσο καλά τα πράγματα. Ήξερα ότι ήταν ένα αρκετά αμυντικό πρωτάθλημα και, φυσικά, δεν θα αγωνιζόμουν σε κάποια από τις μεγάλες ομάδες. Γνώριζα ότι δεν θα είχα τρεις ευκαιρίες για γκολ σε κάθε παιχνίδι. Από αυτή την άποψη, δεν το περίμενα. Από την άλλη, στην Ολλανδία και στη Δανία είχα φτάσει στα 12 ή 13 γκολ και πάντα ένιωθα ότι, αν βρισκόμουν στην κατάλληλη ομάδα, μπορούσα να σκοράρω ακόμη περισσότερο. Αυτό συνέβη στην πρώτη μου χρονιά στην Ελλάδα».

Συγχαρητήρια γι’ αυτό. Ήταν η σεζόν 2021–2022 η καλύτερη ατομικά στην καριέρα σου;

«Ευχαριστώ. Ναι, πιστεύω πως ήταν. Ο αριθμός των γκολ μιλάει από μόνος του, αλλά θεωρώ ότι ήμουν και πολύ αποτελεσματικός, αν δει κανείς τις ευκαιρίες που είχα σε ολόκληρη τη σεζόν. Σημείωσα 17 γκολ, χωρίς να έχω δύο ή τρεις ευκαιρίες σε κάθε παιχνίδι. Μερικές φορές είχα μία ευκαιρία σε ένα ματς και σκόραρα. Ήμουν πολύ αποτελεσματικός στις ευκαιρίες που μου παρουσιάζονταν και γι’ αυτό θεωρώ ότι ήταν η καλύτερη σεζόν μου»

Πότε έμαθες για πρώτη φορά ότι η ΑΕΚ ενδιαφερόταν να σε αποκτήσει και ποια ήταν η πρώτη σου αντίδραση;

«Είχα αρχίσει να συζητάω με τον ατζέντη μου. Τα πράγματα πήγαιναν πολύ καλά και με ρώτησε ποιο θεωρούσα ότι θα μπορούσε να είναι το επόμενο βήμα στην καριέρα μου και αν ήθελα να φύγω. Του είπα ότι, αν υπήρχε η δυνατότητα να πάω σε μία από τις μεγάλες ομάδες και να διεκδικήσω το πρωτάθλημα, θα με ενδιέφερε. Άρχισε, λοιπόν, να μιλάει με συλλόγους και νομίζω ότι η ανταπόκριση από την ΑΕΚ ήταν αρκετά θετική. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι μια μεταγραφή θα γίνει, γιατί πρέπει να συμβούν πολλά μέχρι να ολοκληρωθεί. Παράλληλα, στην ΑΕΚ ετοιμάζονταν να αλλάξουν αρκετά πράγματα, να έρθει καινούργιος προπονητής. Εκείνη ήταν η πρώτη φορά που έμαθα ότι υπήρχε θετική διάθεση για την απόκτησή μου, αλλά βρισκόμασταν ακόμη στην αρχή. Μεσολάβησε αρκετός καιρός μέχρι να υπογράψω».

Γνώριζες ότι η ΑΕΚ είχε τον Αραούχο, τον Λιβάι Γκαρσία και τον Τσούμπερ. Τι σκεφτόσουν γι’ αυτό και για το ενδεχόμενο να μην είσαι η πρώτη επιλογή του Ματίας Αλμέιδα στην επίθεση;

«Δεν είχα καμία εγγύηση ότι θα έπαιζα, αλλά έβλεπα επίσης ότι οι υπόλοιποι επιθετικοί είχαν διαφορετικά χαρακτηριστικά από τα δικά μου. Ήμουν διαφορετικός παίκτης από τον Αραούχο, τον Λιβάι Γκαρσία και τον Τσούμπερ. Είχα, λοιπόν, την αυτοπεποίθηση ότι σε ορισμένες στιγμές της σεζόν η ομάδα θα μπορούσε να αξιοποιήσει και τα δικά μου δυνατά σημεία. Αν θέλεις να κατακτήσεις το πρωτάθλημα και να διεκδικείς τις πρώτες θέσεις, χρειάζεσαι διαφορετικούς τύπους επιθετικών. Πίστευα στον εαυτό μου και ήξερα ότι μπορούσα να κάνω τη διαφορά για την ομάδα με τα προσόντα μου».

Ήταν μια απαιτητική σεζόν για την ΑΕΚ, η πρώτη της στο καινούργιο γήπεδο. Ποια ήταν η μεγαλύτερη διαφορά που παρατήρησες ανάμεσα στον Βόλο και στην ΑΕΚ, ως προς τις προσδοκίες και την πίεση;

«Είναι σχεδόν αδύνατο να τις συγκρίνεις. Η ΑΕΚ έχει ιστορία εκατό χρόνων, ενώ ο Βόλος δεν είχε συμπληρώσει ούτε δέκα χρόνια ιστορίας. Αυτό από μόνο του δείχνει μεγάλο μέρος της διαφοράς. Φαινόταν και όταν πηγαίναμε να παίξουμε με την ΑΕΚ στον Βόλο: ολόκληρο το γήπεδο ήταν γεμάτο οπαδούς της ΑΕΚ. Αγωνίζεσαι σε μια πολύ μεγαλύτερη ομάδα και ο στόχος είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος. Φυσικά υπάρχει διαφορετική πίεση, αλλά υπάρχουν και περισσότεροι ποιοτικοί ποδοσφαιριστές. Όλα είναι μεγαλύτερα: το προπονητικό κέντρο, το γυμναστήριο, ο αριθμός των φυσικοθεραπευτών, οι εγκαταστάσεις και οι παροχές. Όλα βρίσκονται σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα και γι’ αυτό οι προσδοκίες είναι πολύ υψηλότερες».

Πες μου λίγα λόγια για τον Ματίας Αλμέιδα.

«Είναι ένας πολύ παθιασμένος προπονητής, με μια πολύ ξεκάθαρη ιδέα για το ποδόσφαιρο που θέλει να παίζει η ομάδα του. Ήθελε πολλές προσωπικές μονομαχίες και μαρκαρίσματα σε όλο το γήπεδο, καταστάσεις ένας εναντίον ενός, τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα. Εκείνη την περίοδο αυτό ήταν κάτι καινούργιο για το πρωτάθλημα. Κάποιες φορές έμοιαζε λίγο τρελό αυτό που κάναμε, αλλά εκείνος το πίστευε τόσο πολύ, ώστε νομίζω ότι όλοι τον ακολούθησαν. Γι’ αυτό και γινόμασταν σταδιακά όλο και πιο επιτυχημένοι μέσα στη σεζόν. Αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε τις ιδέες του, να τις εφαρμόζουμε στους αγώνες και να κερδίζουμε παιχνίδια».

Είχες μιλήσει ποτέ απευθείας μαζί του για τον ρόλο σου και τον χρόνο συμμετοχής σου;

«Είχαμε πολύ ανοιχτή επικοινωνία. Συζητήσαμε πολλές φορές γι’ αυτό. Του εξηγούσα πώς ένιωθα και πώς έβλεπα την κατάσταση, και εκείνος μοιραζόταν τις δικές του σκέψεις και τη δική του οπτική. Μιλούσαμε πάντα σε καλό κλίμα. Φυσικά, δεν ήμουν πάντα χαρούμενος όταν δεν έπαιζα. Ούτε για εκείνον ήταν πάντα εύκολο που ζητούσα περισσότερο χρόνο, επειδή είχαμε τόσους πολλούς ποδοσφαιριστές. Εκείνος έπρεπε να διαχειριστεί το σύνολο κι εγώ τη δική μου κατάσταση. Στο τέλος, όμως, υπήρχε πάντα αμοιβαίος σεβασμός. Ένιωθα επίσης ότι δεν επρόκειτο να αλλάξουν πολλά. Μπορούσα να εκφράσω όσα ήθελα, αλλά έπρεπε να σεβαστώ την απόφαση του προπονητή. Άλλωστε, το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα. Για παράδειγμα, έπαιξα με τον Άρη και είχα σημαντική συμβολή. Δεν ήμουν ιδιαίτερα χαρούμενος που στον αγώνα τίτλου με τον Βόλο δεν μπήκα καθόλου, γιατί ένιωθα ότι, μετά την προηγούμενη εβδομάδα, άξιζα να αγωνιστώ. Και στον τελικό του Κυπέλλου ήμουν λίγο άτυχος, επειδή δεχτήκαμε την κόκκινη κάρτα και περάσαμε το μεγαλύτερο μέρος του υπόλοιπου αγώνα αμυνόμενοι. Οπότε το εκτός έδρας παιχνίδι με τον Άρη ήταν ένα μεγάλο επίτευγμα. Τις επόμενες εβδομάδες δεν πήρα ξαφνικά περισσότερες ευκαιρίες ή περισσότερα λεπτά. Η κατάστασή μου παρέμεινε περίπου ίδια».

Τον Ιανουάριο εκείνης της σεζόν η ΑΕΚ βρισκόταν οκτώ έως δώδεκα βαθμούς πίσω από τον Παναθηναϊκό. Πίστευες ακόμη ότι μπορούσατε να κατακτήσετε το πρωτάθλημα;

«Ναι, το πίστευα. Θυμάμαι ότι στα μεγάλα παιχνίδια, στα ντέρμπι, νιώθαμε και δείχναμε ότι ήμασταν πολύ δυνατοί. Ξέραμε επίσης ότι υπήρχαν ακόμη τα πλέι οφ, όπου θα αντιμετωπίζαμε τον Παναθηναϊκό δύο φορές, ενώ είχαμε και ένα ακόμη μεταξύ μας παιχνίδι στην κανονική διάρκεια. Παρότι η διαφορά φαινόταν μεγάλη, εξακολουθούσα να πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να την καλύψουμε. Ένιωθα ότι κινούμασταν προς τη σωστή κατεύθυνση, γινόμασταν όλο και καλύτεροι και είχαμε πολλή ποιότητα στην ομάδα».

Πριν από τα πλέι οφ ηττηθήκατε από τον Ολυμπιακό με 1–3 στην «Αγιά Σοφιά». Τι είπατε μεταξύ σας στα αποδυτήρια μετά από εκείνο το παιχνίδι, γνωρίζοντας ότι οι επόμενοι αγώνες θα ήταν πολύ δύσκολοι για ολόκληρη την ομάδα;

«Ξέραμε ότι μπορείς να χάσεις ένα παιχνίδι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τα χάσεις όλα. Αναγνωρίσαμε ότι δεν είχαμε κάνει καλό παιχνίδι και ότι μπορούσαμε να αποδώσουμε πολύ καλύτερα. Το είχαμε δείξει και νωρίτερα μέσα στη σεζόν. Επιστρέψαμε, λοιπόν, στη δουλειά και είπαμε μεταξύ μας: “Συνεχίζουμε να διεκδικούμε το πρωτάθλημα. Πάμε να τα δώσουμε όλα στα τελευταία παιχνίδια, για να πετύχουμε τον στόχο μας”»

Ας πάμε στο μεγάλο παιχνίδι με τον Άρη, τον Μάιο του 2023, βρέθηκες στην αρχική ενδεκάδα λόγω προβλήματος του Λιβάι Γκαρσία. Πώς αντέδρασες όταν κατάλαβες ότι ο Ματίας Αλμέιδα σου έδινε μια τόσο σημαντική ευκαιρία;

«Το έμαθα όταν φτάσαμε στο γήπεδο. Ο Λιβάι ήταν άρρωστος, απ’ όσο θυμάμαι. Δεν αισθανόταν καλά ήδη μέσα στο λεωφορείο και πήγε στον προπονητή για να του πει ότι δεν ήταν έτοιμος να αγωνιστεί. Όταν πήγα να δω τον αγωνιστικό χώρο και επέστρεψα στα αποδυτήρια, ο Ματίας με πήρε στην άκρη και μου είπε ότι θα έπαιζα και ότι τώρα έπρεπε να δείξω τι μπορούσα να κάνω. Την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό στην “Αγιά Σοφιά”. Έκανα ζέσταμα στο δεύτερο ημίχρονο και ένιωθα ότι τους πιέζαμε πολύ. Υπήρχαν αρκετές φάσεις και σέντρες, αλλά δεν σκοράραμε. Δεν μπήκα στο παιχνίδι και μετά ήμουν απογοητευμένος, γιατί πίστευα απόλυτα ότι, αν αγωνιζόμουν, θα είχα μια πολύ καλή ευκαιρία να σκοράρω και να βοηθήσω την ομάδα να κερδίσει. Ο προπονητής είχε δει πόσο θυμωμένος και απογοητευμένος ήμουν. Ίσως, λοιπόν, την επόμενη εβδομάδα, όταν προέκυψε το πρόβλημα του Λιβάι, να σκέφτηκε ότι τώρα έπρεπε να μου δοθεί η ευκαιρία. Ήταν σαν να μου έλεγε: “Ήθελες αυτή την ευκαιρία, τώρα την έχεις. Δείξε μου τι μπορείς να κάνεις”».

Πως αντιμετώπισες εσύ και οι συμπαίκτες σου τον συγκεκριμένο αγώνα; Πέτυχες και ένα εξαιρετικό γκολ και η ΑΕΚ ουσιαστικά κατέκτησε το πρωτάθλημα σε αυτό το ματς.

«Θα έλεγα ότι από τη δική μας πλευρά ήταν ένα παιχνίδι με πολύ άγχος. Δεν παίξαμε τόσο καλά και ο Άρης δημιούργησε αρκετές επικίνδυνες καταστάσεις. Όταν έγινε το 1–0, ήταν ένα πολύ μεγάλο πλήγμα για εμάς. Θυμάμαι, όμως, πολύ καθαρά ότι παρέμεινα ήρεμος και σκεφτόμουν: “Αισθάνομαι καλά, αισθάνομαι δυνατός και είμαι έτοιμος να κάνω ό,τι μπορώ για να ανατρέψουμε αυτό το παιχνίδι”. Όταν ήρθε η στιγμή και μπόρεσα να κάνω τη διαφορά πετυχαίνοντας το γκολ της ισοφάρισης, ένιωσα κάπως σαν να ήμουν ήδη έτοιμος γι’ αυτή τη στιγμή».

Πότε μάθατε ότι ο Ολυμπιακός είχε νικήσει τον Παναθηναϊκό;

«Νομίζω ότι πέρασε αρκετή ώρα μέχρι να το μάθουμε. Στο δεύτερο ημίχρονο, ίσως μετά το 60ό ή το 70ό λεπτό, άκουσα από την πλάγια γραμμή ότι ο Παναθηναϊκός έχανε. Ήταν, επομένως, πολύ σημαντικό να κερδίσουμε εμείς. Έπρεπε να συνεχίσουμε να παίζουμε για τη νίκη και να μη σκεφτόμαστε το άλλο παιχνίδι. Έπρεπε να τελειώσουμε τη δική μας δουλειά και να κερδίσουμε. Τότε θα είχαμε πολύ καλές πιθανότητες να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα».

Ένιωσες ότι εκείνη η βραδιά αποτέλεσε ένα προσωπικό σημείο καμπής για εσένα στην ΑΕΚ;

«Όχι, απλώς ένιωσα υπέροχα, επειδή είχαμε φτάσει τόσο κοντά στην κατάκτηση του πρωταθλήματος. Υπήρχαν πανηγυρισμοί στα αποδυτήρια, όλοι ήταν χαρούμενοι. Όταν επιστρέψαμε στην Αθήνα, υπήρχε πολύς κόσμος στο αεροδρόμιο για να μας υποδεχθεί. Ήταν μια υπέροχη εμπειρία, κάτι που ζήσαμε και απολαύσαμε. Και φυσικά, το γεγονός ότι μπόρεσα να έχω τόσο μεγάλη συμβολή σε εκείνο το παιχνίδι μού έδωσε και προσωπικά ένα πολύ όμορφο συναίσθημα».

Ο τελευταίος αγώνας ήταν απέναντι στην πρώην ομάδα σου, τον Βόλο. Είχες μιλήσει με κάποιους από τους παλιούς σου συμπαίκτες πριν από το παιχνίδι;

«Μίλησα με μερικούς μόνο όταν βρεθήκαμε στο γήπεδο, στον αγωνιστικό χώρο. Ήταν μια συνηθισμένη κουβέντα. Ήμουν 100% ότι θα κερδίζαμε ααυτό το παιχνίδι».

Τι θυμάσαι από την ατμόσφαιρα στο γήπεδο εκείνο το βράδυ;

«Ήταν εκπληκτική. Και αυτός ήταν ένας από τους λόγους που ήξερα ότι θα κερδίζαμε. Ολόκληρο το γήπεδο ήταν γεμάτο ηλεκτρισμό και ενθουσιασμό. Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι θα νικούσαμε. Ο Βόλος, άλλωστε, δεν διεκδικούσε πλέον κάτι. Ήταν ικανοποιημένοι που είχαν τερματίσει στην πρώτη εξάδα. Εμείς έπρεπε απλώς να ολοκληρώσουμε τη δουλειά».

Ο Δημήτρης Μελισσανίδης μετά το παιχνίδι με τον Άρη, τι είπε σε εσένα και συνολικά στην ομάδα;

«Δεν ήταν στα αποδυτήρια. Τον είδα, όμως, στο αεροδρόμιο, όταν βγήκαμε. Μας έδωσε συγχαρητήρια για τη νίκη και για το γεγονός ότι είχαμε σχεδόν κατακτήσει το πρωτάθλημα. Προσωπικά, μου είπε “ευχαριστώ”, νομίζω για το γκολ. Ήταν ένα γκολ που έπαιξε μεγάλο ρόλο στο να επιστρέψουμε στο παιχνίδι και τελικά να το κερδίσουμε. Μου έδωσε, λοιπόν, και προσωπικά τα συγχαρητήριά του».

Πριν πας στην ΑΕΚ, είχες ακούσει ότι ο Αχιλλέας Μπέος και ο Μελισσανίδης είχαν καλή προσωπική σχέση;

«Ναι, το γνώριζα. Υπήρχαν κι άλλες ομάδες που ενδιαφέρονταν, αλλά η μεταγραφή ήταν πιο δύσκολη, επειδή οι σχέσεις μεταξύ των προέδρων δεν ήταν εξίσου καλές. Είχα ακούσει ότι εκείνοι είχαν καλή σχέση, οπότε και γι’ αυτό η ΑΕΚ ήταν η πιο πιθανή επιλογή για να προχωρήσει η μεταγραφή».

Ο Μελισσανίδης είναι γνωστός για την προσωπικότητά του. Έχεις κάποια αστεία ιστορία από τα αποδυτήρια που θα μπορούσες να μοιραστείς μαζί μας;

«Δεν ερχόταν τόσο συχνά στα αποδυτήρια. Και όταν ερχόταν, δεν μιλούσε πολύ. Έμπαινε, έδειχνε αν ήταν ευχαριστημένος ή όχι, και αυτό ήταν. Επομένως, δεν έχω κάποια αστεία ιστορία να πω γι’ αυτόν. Κρατούσε μια πολύ επαγγελματική στάση σε αυτό το κομμάτι, κάτι που θεωρώ πολύ καλό».

Αν συγκρίνεις τον Μπέο και τον Μελισσανίδη ως ποδοσφαιρικές προσωπικότητες, ποιες ομοιότητες ή διαφορές βλέπεις;

«Νομίζω ότι η διαφορά είναι πως ο Αχιλλέας Μπέος βρίσκεται λίγο περισσότερο κοντά στην ομάδα. Τον βλέπεις περισσότερο γύρω από τον αγωνιστικό χώρο. Κατά τα άλλα, είναι δύο πρόεδροι με μεγάλη ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Έχουν πολύ μεγάλο πάθος για τη νίκη και θέλουν να διαθέτουν μια καλή ομάδα».

Μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος, σειρά είχε το Κύπελλο και το double της ΑΕΚ. Τι σκέφτηκες όταν είδες τον φίλο σου, τον Πάουλο Φερνάντες, να πετυχαίνει εκείνο το γκολ στον τελικό με τον ΠΑΟΚ;

«Ουφ. Ονειρικό… Θυμάμαι ότι έκανα προθέρμανση στην απέναντι πλευρά του γηπέδου, οπότε ήμουν πολύ μακριά για να δω ακριβώς τι είχε συμβεί. Ζήτησα σχεδόν αμέσως να μου το δείξουν ξανά σε βίντεο, στο κινητό. Όταν το είδα, συνειδητοποίησα τι είχε κάνει. Εκείνη τη στιγμή ήμουν απλώς χαρούμενος που είχαμε σκοράρει και ουσιαστικά είχαμε κλείσει το παιχνίδι. Δεν είχα καταλάβει πόσο καταπληκτικό ήταν αυτό που έκανε μέχρι να το ξαναδώ»

Τι συνέβη στην ΑΕΚ την επόμενη σεζόν και, μετά τη νίκη με 3-0 επί του Παναθηναϊκού, ήρθαν οι ήττες από τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό και χάθηκε το πρωτάθλημα;

«Νομίζω ότι το μεγαλύτερο σημείο καμπής ήταν το παιχνίδι στην Τούμπα, όπου προηγηθήκαμε δύο φορές. Αν είχαμε κερδίσει ή τουλάχιστον δεν είχαμε χάσει, ο ΠΑΟΚ θα έμενε εκτός διεκδίκησης. Η διαφορά θα ήταν μεγάλη, ενώ είχε να δώσει και το εξ αναβολής παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στη Τούμπα. Πιστεύω ότι, αν δεν μας είχε κερδίσει, θα είχε χάσει τις ελπίδες του. Εμείς, όμως, του δώσαμε ελπίδα, επιτρέποντάς του να επιστρέψει στο παιχνίδι και να πάρει τους βαθμούς. Ήταν ξεκάθαρα δικό μας λάθος που συνέβη αυτό».

Το 2024 ενδιαφέρθηκε για σένα ο Ατρόμητος. Είχες κάποια άλλη πρόταση από ελληνική ομάδα ή ενδιαφερόταν μόνο ο Ατρόμητος;

«Αν έμενα στην Ελλάδα, ήθελα κυρίως να είμαι στην Αθήνα, γιατί εκεί βρισκόμουν σε εκείνη τη φάση της ζωής μου και μας άρεσε να ζούμε εκεί ως οικογένεια. Ήμουν θετικός στο να παραμείνω στην Αθήνα και να συνεχίσω στο ελληνικό πρωτάθλημα. Προέκυψαν και κάποιες επιλογές εκτός Ελλάδας, αλλά τελικά πίστεψα στο πλάνο του Ατρομήτου και ήθελα να κάνω αυτό το βήμα».

Στην πρώτη σου σεζόν στον Ατρόμητο είχες μια μεγάλη ευκαιρία απέναντι στην ΑΕΚ, με την μπάλα να σταματά στο δοκάρι. Πώς ένιωσες που δεν σκόραρες;

«Πάντα θέλω να σκοράρω και εκείνη την περίοδο χρειαζόμουν κι εγώ ένα γκολ. Παρότι δεν ήθελα να χάσει η ΑΕΚ, έπρεπε να κάνω τη δουλειά μου και να προσπαθήσω να σκοράρω. Μετά, πάντως, το άφησα γρήγορα πίσω μου και δεν το σκέφτηκα πολύ. Εξακολουθούσα να έχω πολύ καλές σχέσεις με την ομάδα και πολλούς φίλους εκεί, οπότε για εκείνους ήταν καλό που δεν σκόραρα».

Ποιος ήταν ο πιο αστείος χαρακτήρας στα αποδυτήρια από όλες τις ομάδες στις οποίες αγωνίστηκες;

«Ο Άμραμπατ είναι πολύ αστείος. Μιλάμε την ίδια γλώσσα, οπότε καταλάβαινα όλα όσα έλεγε, ακόμη και τα αστεία του στη γλώσσα μας. Ήταν επίσης πολύ ψύχραιμος όταν είχαμε πέναλτι. Θυμάμαι ένα απέναντι στον Ατρόμητο, στο τελευταίο λεπτό. Ήταν πολύ συγκεντρωμένος και ήρεμος. Σε τέτοιες στιγμές ήταν πολύ σημαντικό να έχεις κάποιον τόσο τρελό και ταυτόχρονα τόσο ψύχραιμο για να εκτελέσει».

Ποιος ήταν ο πιο απαιτητικός ή ανταγωνιστικός παίκτης στην προπόνηση;

«Νομίζω ότι ο πιο ανταγωνιστικός και εκείνος που θύμωνε περισσότερο όταν δεν κέρδιζε ήταν ο Σιμάνσκι. Αν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά για την ομάδα του, δεν θα δίσταζε να σου κάνει ένα τάκλιν».

Ποιος ήταν ο πιο δύσκολος αμυντικός που αντιμετώπισες στην Ελλάδα και στην Ολλανδία;

«Στην Ολλανδία θυμάμαι μερικούς πολύ καλούς, όπως τον Ντάβινσον Σάντσες όταν έπαιζα απέναντι στον Άγιαξ. Ήταν πάρα πολύ δυνατός. Στην ΑΕΚ ήταν δύσκολο να αντιμετωπίζεις τον Μουκουντί στις προπονήσεις, επίσης πολύ δυνατός. Στην Ολλανδία είχα παίξει και απέναντι στον Ματάις ντε Λιχτ, που ήταν κι αυτός πολύ δυνατός».

Από τις άλλες ελληνικές ομάδες, ποιον ξεχωρίζεις;

«Θυμάμαι έναν παίκτη του ΠΑΟΚ. Είχαμε βρεθεί σε μια μονομαχία και προσπαθώ να θυμηθώ το όνομά του. Φορούσε το νούμερο έξι.Νομίζω ότι ήταν ο Καμαρά. Σε μια μονομαχία ήρθα σε επαφή μαζί του και σκέφτηκα: “Αυτός είναι πάρα πολύ δυνατός”. Ήταν από τις πιο δυνατές σωματικές μονομαχίες που έχω βιώσει».

Ποια στιγμή της καριέρας σου θα ήθελες να ξαναζήσεις, αν μπορούσες;

«Στη Δανία έπαιξα σε έναν τελικό τον οποίο χάσαμε. Είναι ένα παιχνίδι που δεν μπόρεσα ποτέ να αποδεχθώ ότι το χάσαμε. Ήμασταν πολύ απογοητευμένοι. Έχω σκεφτεί πολλές φορές ότι, αν μπορούσα να επιστρέψω σε εκείνο το παιχνίδι, θα έκανα τα πάντα για να αλλάξω το αποτέλεσμα και να κερδίσουμε».

Τι θα ήθελες να πεις στους φιλάθλους της ΑΕΚ που εξακολουθούν να σε θυμούνται;

«Συναντώ πολλούς και πάντα χαίρομαι όταν βρίσκω φιλάθλους της ΑΕΚ όπου κι αν πηγαίνω. Είναι πολύ υποστηρικτικοί και ήμουν πάντα πολύ χαρούμενος με τη στάση τους. Χαίρομαι που μπόρεσα να αποτελέσω μέρος μιας ομάδας που είχε τόση επιτυχία. Είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Η ΑΕΚ εξακολουθεί να είναι η ομάδα στην Ελλάδα με την οποία έχω το μεγαλύτερο συναισθηματικό δέσιμο. Απόλαυσα την περίοδό μου εκεί».

Αν μπορούσες να στείλεις ένα μήνυμα στον νεότερο εαυτό σου, όταν ξεκινούσες την πορεία σου στις ομάδες όπου αγωνίστηκες, τι θα του έλεγες;

«Να το απολαύσει, γιατί περνάει πολύ γρήγορα. Η ζωή ενός ποδοσφαιριστή περνάει πολύ γρήγορα. Και να θυμάται ότι στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν μόνο καλές στιγμές. Υπάρχουν και δύσκολες, αλλά μετά τις δύσκολες έρχονται ξανά οι καλές. Να έχει εμπιστοσύνη ότι, αν δουλεύει σκληρά και είναι σωστός απέναντι στην ομάδα, θα ανταμειφθεί. Αυτό το κατάλαβα περισσότερο αργότερα στην καριέρα μου, όταν έγινα πιο ήρεμος. Στην αρχή ήμουν πιο παρορμητικός».

Ποιος ήταν ο καλύτερος προπονητής που είχες στην καριέρα σου;

«Μου κάνουν συχνά αυτή την ερώτηση, αλλά είναι πολύ δύσκολο να απαντήσω, γιατί οι προπονητές έχουν διαφορετικά προτερήματα. Κάποιος μπορεί να είναι καλός προπονητής, αλλά αν εσύ δεν τα πηγαίνεις καλά ως παίκτης, δεν αντιλαμβάνεσαι πάντα πόσο καλός είναι. Και μερικές φορές ένας προπονητής μπορεί να μην είναι τόσο καλός, αλλά επειδή παίζεις σε κάθε παιχνίδι, εσύ θεωρείς ότι είναι».

Και ποιον ξεχωρίζεις ως καλύτερο συμπαίκτη σου;

«Υπάρχουν πάρα πολλοί. Στην ΑΕΚ, για παράδειγμα, είχα πολύ καλή συνεργασία με τον Νίκλας Ελίασον. Μέσα στο γήπεδο ήξερα ακριβώς τι θα έκανε με την μπάλα και πού έπρεπε να τοποθετηθώ για να σκοράρω. Εκείνος πάντα έβγαζε τη σέντρα. Είχα πολύ καλή συνεργασία και με τον Πάολο. Ήξερα τι μπορούσε να κάνει μέσα στο γήπεδο. Αυτά τα απίθανα πράγματα που έχετε δει να κάνει, εγώ γνώριζα ότι μπορούσε να τα κάνει και ήμουν προετοιμασμένος. Αυτοί οι δύο ξεχωρίζουν για μένα στην ΑΕΚ ως προς τη συνεργασία μας στο γήπεδο».

Στον Ατρόμητο;

Στον Ατρόμητο για να σου είμαι ειλικρινής δεν είχα καλή συνεργασία με τους συμπαίκτες μου».

Είδες το παιχνίδι ΑΕΚ–Ρεάλ Μαδρίτης;

«Δεν το είδα ολόκληρο, γιατί εκείνη την περίοδο ήμουν στην Ουαλία για το δίπλωμα προπονητικής. Ασχολούμουν με αυτό, αλλά μετά είδα το παιχνίδι και τα στιγμιότυπα. Όχι ολόκληρο, αλλά είδα αρκετά κομμάτια του. Το γκολ του Βαλβέρδε ήταν απίστευτο, ωστόσο αν το επιχειρήσει δέκα φορές, ενδεχομένως να μην ξανά σκοράρει».

Ποια είναι η γνώμη σου για τη σημερινή ΑΕΚ, με προπονητή τον Νίκολιτς;

«Μου αρέσει πολύ η ομάδα. Πιστεύω ότι παίζει πολύ σύγχρονο ποδόσφαιρο. Είναι καλή με την μπάλα, αλλά είναι πολύ καλή και στην πίεση χωρίς την μπάλα. Δημιουργεί πολλές ευκαιρίες σε κάθε παιχνίδι και πιστεύω ότι, αν συνεχίσει έτσι, θα έχει καλές πιθανότητες να κατακτήσει ξανά το πρωτάθλημα. Βλέπεις, όμως, ότι πλέον στο ελληνικό πρωτάθλημα όλες οι ομάδες είναι δυνατές και οι δυνάμεις τους είναι κοντά. Όταν ήρθα στην Ελλάδα, ακουγόταν συνέχεια “Ολυμπιακός, Ολυμπιακός, Ολυμπιακός”. Τώρα είναι πολύ καλό για το ελληνικό πρωτάθλημα ότι οι ομάδες πιέζουν η μία την άλλη και όλες έχουν πιθανότητες να κερδίσουν».

Ποια ομάδα πιστεύεις ότι θα κατακτήσει το πρωτάθλημα αυτή τη σεζόν;

«Πιστεύω ότι θα το πάρει η ΑΕΚ. Περιμένω, πάντως, να δω πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, γιατί θεωρώ ότι ο Παναθηναϊκός έχει σταθεί και τυχερός σε κάποια παιχνίδια. Είναι όπως τη σεζόν που κατακτήσαμε εμείς το πρωτάθλημα. Ήταν πολύ καλός, αλλά ξέραμε ότι είχε και τύχη σε ορισμένες περιπτώσεις. Δεν μπορείς να είσαι τυχερός όλη τη σεζόν. Έχω περιέργεια να δω πώς θα αντιδράσει αν έρθουν μερικά δύσκολα παιχνίδια και δεν πάρει τα αποτελέσματα που παίρνει τώρα»

Πίστεψες ότι η ΑΕΚ μπορούσε να κατακτήσει το Conference League την προηγούμενη σεζόν;

«Ήταν κοντά, γιατί στο εντός έδρας παιχνίδι με τη Ράγιο Βαγιεκάνο πλησίασε πολύ. Έδειξε ήδη πόσο δυνατή ήταν, αλλά και την ισχυρή νοοτροπία που είχε ο προπονητής. Ήταν μια ομάδα που δεν τα παρατούσε ποτέ. Ωστόσο, δυστυχώς στο τέλος στάθηκε άτυχη».

Μην χάνεις νέα της ΑΕΚ. Ακολούθησε το στην Google

ΠΡΟΣΘΕΣΕ ΤΟ AEK1924 ΣΤΗΝ GOOGLE