Σβάρνας: «Ο Μελισσανίδης με πίστεψε πρώτος και του είμαι ευγνώμων – Αρχηγός ο Μάνταλος»

Όσα ανέφερε Στράτος Σβάρνας για την ΑΕΚ σε συνέντευξη που παραχώρησε

Ο Στράτος Σβάρνας μίλησε για όλους και για όλα στο Sportal, για τις μεγάλες στιγμές στην καριέρα του, για τη θητεία του στην ΑΕΚ, αλλά και τη Ρακόφ στην οποία πλέον βρίσκεται μέσα στους αρχηγούς. Ο Σβάρνας αποτελεί «προϊόν» της Ένωσης, την οποία τη βρήκε στη Β’ Εθνική και μαζί της κατάφερε να πάρει την άνοδο, αλλά και ένα Κύπελλο Ελλάδας, το οποίο όπως τόνισε σήμανε την επιστροφή της.

Τα τελευταία 3.5 χρόνια αγωνίζεται στην Πολωνία για λογαριασμό της Ράκοφ, εκεί που έγραψε ιστορία, καθώς κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα τόσο της ομάδας όσο και το δικό του. Έχει φορέσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού, κάτι που λίγοι Έλληνες ποδοσφαιριστές το έχουν καταφέρει στο εξωτερικό, ενώ δεν έχασε την ευκαιρία να αποθεώσει τον Πέτρο Μάνταλο.

Αναλυτικά όσα είπε:

Διανύεις την τέταρτη σου σεζόν στη Ρακόφ. Πώς προέκυψε αρχικά το ενδιαφέρον από πλευράς τους; Πώς σε προσέγγισαν; 

«Το ενδιαφέρον προέκυψε τον Δεκέμβρη του 2021 και η αρχική πρόταση ήταν για τον Γενάρη του 2022 αλλά δεν την δέχτηκε η ΑΕΚ εκείνη την περίοδο και επέστρεψαν τον Ιούνιο του 2022 όπου και έγινε το deal. Το ενδιαφέρον προέκυψε από τον τότε τεχνικό διευθυντή της ομάδας στον ατζέντη μου, εγώ δεν είχα μιλήσει με κανέναν από το σύλλογο».

Πώς ξεκίνησες το ποδόσφαιρο; Υπάρχει κάποια ενδιαφέρουσα ιστορία από τα πρώτα σου βήματα μέχρι να φτάσεις στην ΑΕΚ;

«Ξεκίνησα από πολύ μικρός, όταν πήγαινε η μητέρα μου τον μεγαλύτερο αδερφό μου στην προπόνηση τότε στην Αγία Παρασκευή. Ξερό το γήπεδο τότε, το έχω προλάβει και αυτό… Τους έβλεπα απ’ έξω να παίζουν και ήθελα και εγώ να παίξω. Δεν υπήρχε τμήμα για την ηλικία μου τότε ήμουν αρκετά μικρός, τέσσερα αν θυμάμαι καλά, και τους παρακαλούσα να μπω να παίξω και με έβαλαν μαζί τους. Έτσι ξεκίνησα και μετά από τις ακαδημίες της Τριγλίας Ραφήνας, έως την πρώτη ομάδα στην Γ’ εθνική και μετά στην ΑΕΚ στη Β εθνική».

Πρόλαβες την ΑΕΚ στη Β’ Εθνική. Πώς είχατε βιώσει εκείνη τη σεζόν, αλλά και την επιστροφή σας στην πρώτη κατηγορία; 

«Ήταν κάτι που το περιμέναμε όλοι νομίζω. Η ομάδα ήταν πάρα πολύ δυνατή για την κατηγορία, για αυτό είχε δημιουργηθεί κιόλας με παίχτες από την Α’ Εθνική που ήρθαν να ανεβάσουν την ομάδα. Για εμένα ήταν κάτι πρωτόγνωρο, πρώτη μου χρονιά σαν επαγγελματίας, ήταν μια μεταβατική περίοδος χωρίς πολλά παιχνίδια αλλά με πάρα πολλές εμπειρίες».

Στην πρώτη σεζόν μετά την άνοδο είχατε κατακτήσει και το Κύπελλο κόντρα στον Ολυμπιακό. Ήταν ένα ξεχωριστό τρόπαιο για το κλαμπ. Είχατε δει αυτό τον τίτλο ως ένα μήνυμα ότι η ΑΕΚ επέστρεψε για τα καλά; 

«Ήταν ξεχωριστό ναι. Θέλαμε πολύ να συνδυάσουμε την επιστροφή με ένα τίτλο και καταφέραμε να κερδίσουμε το κύπελλο. Ήταν ένα ηχηρό μήνυμα ότι η ΑΕΚ είχε επιστρέψει».

Επέστρεψες στην ΑΕΚ έναν χρόνο μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Σε μια σεζόν που ξεκίνησε ιδανικά με την πρόκριση στο Champions League. Θυμάσαι πώς ένιωσες όταν αποκλείσατε Σέλτικ και Βίντι και φυσικά όταν αρχίσατε να παίζετε στους ομίλους της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης;

«Άλλη μια εμπειρία που θα μου μείνει αξέχαστη αυτή η ατμόσφαιρα του Champions League. Όπως είπες, ξεκίνησε ιδανικά. Εγώ ήρθα πριν από τα παιχνίδια με την Βίντι, οπότε δεν μπορώ να σου πω για τα ματς με την Σέλτικ. Το συναίσθημα στο σφύριγμα της λήξης απέναντι στην Βίντι στο ΟΑΚΑ ήταν κάτι το απερίγραπτο. Εκεί λες τα καταφέραμε μπήκαμε στους ομίλους! Θες κάποιες μέρες να το συνειδητοποιήσεις».

Η εξέλιξη της σεζόν δεν ήταν η αναμενόμενη για την ΑΕΚ. Μέσα σε όλα άλλαξε και ο προπονητής. Υπάρχει μία μεγάλη συζήτηση ακόμα και τώρα για το αν έπρεπε να στηριχτεί λίγο περισσότερο ο Μαρίνος Ουζουνίδης. Πώς πήρατε στα αποδυτήρια αυτή την αποχώρηση; 

«Είναι συχνό φαινόμενο στην Ελλάδα αυτό όχι μόνο στην ΑΕΚ, αλλάζουν οι προπονητές συνέχεια και αυτό μόνο καλό δεν κάνει κάποιες φορές».

Στην ΑΕΚ συνεργάστηκες με κάποιους εξαιρετικούς παίκτες. Ο Τσιγκρίνσκι ήταν ένας εξ αυτών. Σε βοήθησε καθόλου ως ποδοσφαιριστή; Πως ήταν ως συμπαίκτης; 

«Ο Τσιγκρι είναι μια ξεχωριστή περίπτωση και σαν άνθρωπος αλλά και σαν ποδοσφαιριστής. Ήταν πάρα πολύ ταπεινός. Με βοήθησε πάρα πολύ να εξελιχθώ σαν παίχτης και απολάμβανα να αγωνίζομαι δίπλα του, σου μετέφερε τις εμπειρίες του τις γνώσεις του, ήξερε να διαβάζει το παιχνίδι και είμαι σίγουρος ότι και τώρα που ακολουθεί τον δρόμο της προπονητικής θα γίνει ένας πάρα πολύ καλός προπονητής».

Έχεις μεταξύ άλλων εξαιρετική σχέση με τον Μάνταλο. Πώς είναι ως άνθρωπος, ως αρχηγός και ως συμπαίκτης; 

«Ο Πέτρος είναι ο αρχηγός που θα πάρεις τις αποφάσεις μέσα στο γήπεδο. Θα πάρει την μπάλα όταν αυτή «καίει», δεν θα κρυφτεί πίσω από το δάχτυλο του και το κάνει αυτό όλα αυτά τα χρόνια στην ΑΕΚ. Από την Β’ Εθνική έως και τώρα και αυτό για μένα είναι κάτι πολύ δύσκολο. Δεν το βρίσκεις συχνά στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, έναν παίχτη που μένει σε μια ομάδα τόσα συνεχόμενα χρόνια παρά τις όποιες δυσκολίες, αμφισβητήσεις και τραυματισμούς συνάντησε. Αυτό δείχνει και πόσο δυνατός χαρακτήρας είναι».

Υπήρχαν χρονιές που ο Μάνταλος δεχόταν πρώτος όλων την κριτική. Θεωρείς ότι ίσως είναι λίγο “παρεξηγημένος” από τον κόσμο και ότι τα τελευταία χρόνια “δικαιώνεται” ποδοσφαιρικά που όλο αυτό έχει αλλάξει και η αναγνώριση προς το πρόσωπό του είναι πιο εμφανής; 

«Θεωρώ ναι ότι ήταν παρεξηγημένος. Η ομάδα δεν πήγαινε καλά και ο κόσμος ήθελε κάπου να «τα ρίξει» που λέμε . Μια ολόκληρη γενιά πλέον θα έλεγα ότι έχει μεγαλώσει, έχει δεθεί με τον Πέτρο. Γιατί όπως είπα και πριν δεν το συναντάς εύκολα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο αυτό και πλέον παίρνει την αναγνώριση που του άξιζε όλα αυτά τα χρόνια και είμαι σίγουρος ότι όταν θα σταματήσει θα είναι δίπλα στους μεγάλους θρύλους της ομάδας».

Πριν κλείσουμε το κεφάλαιο της ΑΕΚ δεν θα μπορούσα να μη σε ρωτήσω για τον Δημήτρη Μελισσανίδη. Έκανε την ομάδα του να επιστρέψει στους τίτλους και την έβαλε στο νέο γήπεδο. Πώς τον έζησες;

«Ήταν αυτός που με πήρε στην ΑΕΚ από την Γ’ Εθνική. Αυτός πίστεψε πρώτος από όλους σε εμένα και είμαι ευγνώμων για αυτό. Τώρα όσο αφορά την ομάδα και το τι έχει κάνει για αυτή δεν χρειάζονται πολλά λόγια, μόνο και μόνο που έκανε το νέο γήπεδο στην φυσική έδρα της ΑΕΚ αυτό λέει πολλά για το πόσο αγαπά την ομάδα. Αυτό που ίσως δεν ξέρει ο κόσμος είναι το πόσο πραγματικά πονάει την ομάδα. Ήταν ο πιο στεναχωρημένος από όλους όταν έχανε η ομάδα»