
Η πιο πρόσφατη αναμέτρηση της ΑΕΚ στο πρωτάθλημα, η ισοπαλία απέναντι στην Κηφισιά με 1-1 έδωσε ακόμα ένα μάθημα στους κιτρινόμαυρους, ανάλογο εκείνου που πήρε και κόντρα σε Πανσερραϊκό και ΟΦΗ. Δεν έμαθε από αυτά και δύο ματς και ξαναέπαθε. Δύο ακόμα πεταμένοι βαθμοί από το πουθενά κόντρα σε έναν χαμηλής δυναμικότητας αντίπαλο.
Αν δεν μπαίνεις με το μαχαίρι στα δόντια για να καθαρίσεις την υπόθεση νίκη από νωρίς, δεδομένα θα μπλέξεις. Αν αναλογιστούμε και σε πόσα άλλα τέτοια ματς κινδύνεψε να πάθει μεγάλη ζημιά (βλέπε Βόλο εκτός, Ατρόμητο εντός), προκύπτει το συμπέρασμα πως οι κιτρινόμαυροι δείχνουν μια αδυναμία ως προς την απαιτούμενη αποφασιστικότητα που οφείλουν να έχουν ούτως ώστε να μην αφήνουν περιθώρια στον αντίπαλο να σκεφτεί ότι μπορεί να διεκδικήσει κάτι.
Ένα από τα πολλά γνωρίσματα που έχει η ομάδα του Αλμέιδα και που πέρσι αναδείχθηκε σε τεράστιο βαθμό, είναι η επιθετικότητά της σε συνδυασμό με το πολύ ποιοτικό ρόστερ που διαθέτει. Ούτε φέτος έχει αλλάξει αυτό, τα νούμερα ωστόσο λένε την αλήθεια ως προς την αρκετά χαμηλότερη παραγωγικότητα συγκριτικά με την περασμένη χρονιά. Η δημιουργία υπάρχει και με το παραπάνω, αλλά η αποτελεσματικότητα παραμένει απούσα. Οφείλουν οι κιτρινόμαυροι να γίνουν πιο κυνικοί όπως άριστα έπραξαν στις μεγάλες νίκες με ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό. Το να τρέχεις στα ντέρμπι να μαζέψεις τις γκέλες με την κάθε Κηφισιά, το λες και αυτοκαταστροφικό.
Η Ευρώπη ασφαλώς και έχει αλλάξει τα δεδομένα και την διαχείριση των αγώνων του ελληνικού πρωταθλήματος αλλά δεν αποτελεί δικαιολογία ώστε να μη μπορείς να κερδίσεις τους νεοφώτιστους. Είναι στιγμές που οι κιτρινόμαυροι δίνουν την εντύπωση ότι πετάνε κλασικές ευκαιρίες ελαφρά τη καρδία με την λογική ότι «αργά η γρήγορα θα μπει και το γκολ». Ας ξαναδούν λοιπόν τις αναμετρήσεις αυτές και ας καταλάβουν ότι περιθώρια για χαλάρωση δεν υπάρχουν.
Διαβάσατε και σε παλαιότερο κείμενο, για την ανάγκη να βγουν επιτέλους μπροστά οι επιθετικοί της Ένωσης. Με μόλις δύο γκολ του Πόνσε και κανένα του τραυματία μέχρι προσφάτως Γκαρσία, είναι προφανές ότι τα κουκιά δε βγαίνουν και εν πολλοίς ίσως και να εξηγεί αυτό το πρόβλημα αποτελεσματικότητας που προαναφέρθηκε.
Ο Αργεντινός ανεβάζει συνεχώς την απόδοσή του αλλά όσο δεν ματώνει τα δίχτυα, τόσο θα πονάει και η ομάδα. Ας ελπίσουμε ότι ο Γκαρσία δεν θα έχει άλλο πισωγύρισμα με κάποιον τραυματισμό και επιτέλους θα ρολάρει βρίσκοντας αγωνιστικό ρυθμό. Δεδομένα θα βρει και τα γκολ στην πορεία και μαζί του θα αλλάξει αδιαμφησβήτητα όλη η ΑΕΚ και θα πάρει τα νούμερα που τόσο έχει ανάγκη από τη θέση του σέντερ φορ.
Το παιχνίδι-τελικός της Πέμπτης κόντρα στη Μαρσέιγ πλησιάζει, με τον Ματίας Αλμέιδα να βλέπει και τον Αραούχο να μπαίνει σε κανονικό ρυθμό προπόνησης και να τίθεται στη διάθεσή του. Θα είναι από τα ελάχιστα ματς έως τώρα που οι κιτρινόμαυροι θα παραταχθούν -σχεδόν- πλήρεις (παραμένει εκτός ο Χατζισαφί) εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, σκορπίζοντας αισιοδοξία στους Ενωσίτες.
Μην ξεχνάνε κιόλας μερικοί, τι συμβαίνει κάθε φορά που ισοπεδώνουν τον προπονητή της Ένωσης μετά από ένα στραβοπάτημα.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ VIDEO
Advertisement