Η γιορτή έγινε κηδεία και αυτή η χώρα δεν θ’αλλάξει ποτέ

Ο 29χρονος Μιχάλης δολοφονήθηκε την Δευτέρα το βράδυ, παραμονή της Ευρωπαϊκής πρεμιέρας της ΑΕΚ, παραμονή μιας γιορτής που μετατράπηκε σε κηδεία και μια πολιτεία ανίκανη να προστατέψει τον λαό της.

Βράδυ Δευτέρας στη Νέα Φιλαδέλφεια με τον κόσμο της περιοχής να βολτάρει για να πιει το ποτό του, για να επιστρέψει σπίτι του από τις δουλείες του, ώσπου ξαφνικά 200 άτομα εμφανίζονται από το πουθενά και προκαλούν το χάος, ένα χάος που κατέληξε σε μια δολοφονία ενός νέου ανθρώπου.

Διακόσια άτομα, 150 εξ’ αυτών να έχουν ταξιδέψει 1.500 χιλιόμετρα από το Ζάγκρεμπ μέχρι την Αθήνα, περνώντας άλλες 3 χώρες, άλλα 3 σύνορα, σχηματίζοντας ένα κομβόι από αυτοκίνητα γεμάτα όπλα, για να συναντήσουν 50 ακόμα οργανωτές μιας άναδρης επίθεσης στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Στη Νέα Φιλαδέλφεια που ετοιμάζοταν για μια Ευρωπαϊκή βραδία, μετά από τόσα χρόνια, για να την χαλάσουν και να την μετατρέψουν σε κηδεία 200 οργανωμένοι δολοφόνοι, με στόχο την εξόντωση φίλων της ΑΕΚ παρά την απαγόρευση μετακίνησης τους από την Κροατία στην Ελλάδα.

Όλα αυτά με τη σύμφωνη γνώμη και την καθογήση από Έλληνες οπαδούς αντίπαλης ομάδας, απλά και μόνο γιατί δεν γίνεται όλοι να αγαπάνε το ίδιο χρώμα, απλά και μόνο γιατί έχουν άλλοι ιδεολογία, απλά και μόνο γιατί ήθελαν να δείξουν πως κάνουν κουμάντο σε άλλη περιοχή. Θλιβερό…

H αστυνομία απούσα ή μήπως ανίκανη;

Όλα αυτά όμως δεν έγιναν σε 2 ώρες, όλα από κάπου ξεκίνησαν κάποιες μέρες πριν. Από την Κυριακή (6/8) η ΕΛ.ΑΣ φάνηκε να γνωρίζει τις περίεργες κινήσεις φιλάθλων από το εξωτερικό. Όφειλε λοιπόν να μεριμνήσει για να προστατέψει την ασφάλεια των πολιτών της, κάτι που δεν έκανε.

Να δεχτούμε (σε καμία περίπτωση) πως τα έγγραφα κάπου χάθηκαν, κάποιος δεν τους έδωσε σημασία. Όμως δεύτερο καμπανάκι ηχούσε την Δευτέρα το πρωί, από επιστολή της αστυνομίας του Μαυροβουνίου η οποία προειδοποιεί τις Αρχές για κονβόι αυτοκινήτων παραθέτοντας και τις πινακίδες αυτών.

Ανενόχλητοι περνάνε όλοι τα σύνορα της χώρας, διασχίζουν την ηπειρωτική Ελλάδα, κάνουν ακόμη και στάσεις, κυκλοφορούν από το μεσημέρι βίντεο που περνάνε την Ιονία οδό και η αστυνομία δεν υπάρχει πουθενά.

Φτάνουν 20 Κροατικά αυτοκίνητα στην Αττική, στην μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας, ανενόχλητοι φτάνουν σε σταθμό του ηλεκτρικού, ανενόχλητοι επιβιβάζονται με καδρόνια, λοστάρια και μαχαίρια στα τρένα, για να φτάσουν στο τελικό σημείο του σχεδίου τους.

Με τις Ελληνικές Αρχές να παρακολουθούν δήθεν διακριτικά τις κινήσεις των οπαδών και να έχουν υπό έλεγχο όλο αυτό που συμβαίνει. Ένας έλεγχος που τους έκανε να φτάσουν μισή ώρα μετά στον περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου, στο σημείο που έγιναν τα τραγικά επεισόδια.

Κατόπιν εορτής και αφού συνέβησαν όλα αυτά, ανέλαβαν οι αρμόδιοι τις ευθύνες του, μα το αποτέλεσμα δεν αλλάζει, ο Μιχάλης χάθηκε.

Όπως όλα σε αυτή τη χώρα που ζούμε δυστυχώς δεν αλλάζουν, για όλα όσα συμβαίνουν οι υπεύθυνοι βγαίνουν με κροκοδείλια δάκρυα να αναλάβουν τις ευθύνες μα τίποτα δεν αλλάζει.

Το παίρνουμε χαμπάρι μέρα με την μέρα πως ζούμε από τύχη, είτε το τραγικό συμβάν έχει να κάνει με τον αθλητισμό, είτε με ένα απλό ταξίδι, είτε με το κάψιμο όλης της χώρας.

Η στεναχώρια όσο περνάει η ώρα μεγαλώνει και το μόνο που οφείλω να πω στον Μιχάλη, είναι ένα συγγνώμη που δεν μπόρεσε να αγαπάει την ομάδα του στην περιοχή του όπως αυτός θέλει, που δεν μπόρεσε να γλιτώσει από το μαχαίρι των δολοφόνων που ταξίδεψαν γι’ αυτόν το σκοπό, που θα βρει τον Άλκη στη γωνιά του παραδείσου και θα του πει πως τελικά δεν ήταν αυτός το τελευταίο θύμα της οπαδικής βίας.

Η χώρα αυτή όσο και να το ελπίζουμε δεν πρόκειται να αλλάξει και κάθε μέρα μας το επιβεβαιώνει με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, για να μαυρίζουμε κάθε μας χαρά.

Καλό ταξίδι Μιχάλη…