Οι αλλαγές του Νίκολιτς και τα ερωτηματικά με Κάιρινεν-Ζούμπκοφ

Ο Σέρβος τεχνικός δεν δείχνει να ανοίγει εύκολα το rotation, έχοντας περιορίσει τις επιλογές του από τον πάγκο στα δύο τελευταία ματς

Η επιβάρυνση που θα έχει η ΑΕΚ φέτος, αγωνιζόμενη στη Super League και στο Champions League, θα είναι μεγάλη, καθώς και οι αντίπαλοί της, κυρίως στην Ευρώπη, θα είναι σημαντικοί και δύσκολοι, προερχόμενοι από τα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης.

Κάτι που σημαίνει ότι, καλώς ή κακώς, η Ένωση θα χρειαστεί να έχει ένα μεγάλο ρόστερ, προκειμένου ο Μάρκο Νίκολιτς να μπορεί να κάνει rotation, είτε με αλλαγές στη βασική ενδεκάδα είτε με επιλογές που θα έρχονται από τον πάγκο και θα βοηθούν στη βελτίωση της ομάδας, όταν τα βρίσκει σκούρα, όπως, για παράδειγμα, στην Τρίπολη.

Όμως, τα πρώτα δείγματα δείχνουν μια διαφορετική προσέγγιση του Νίκολιτς, η οποία δημιουργεί προβληματισμό και ερωτηματικά για το πώς ο ίδιος σκέφτεται το ρόστερ του.

Η Ένωση, στα δύο προηγούμενα ματς με τη ΛΑΣΚ και τον Αστέρα AKTOR, δεν ολοκλήρωσε τις πέντε αλλαγές που είχε στη διάθεσή της, αλλά αρκέστηκε να κάνει μόνο τρεις.

Μάλιστα, με τη ΛΑΣΚ, η πρώτη αλλαγή έγινε στο 82ο λεπτό και οι άλλες δύο στις καθυστερήσεις, ενώ με τον Αστέρα οι δύο πραγματοποιήθηκαν στις αρχές του δεύτερου ημιχρόνου και η μία στο 88ο λεπτό.

Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τα δύο τελευταία ματς, ο Νίκολιτς δεν μας είχε συνηθίσει σε αυτή την τακτική, ειδικότερα όταν στον πάγκο της ομάδας βρίσκονται παίκτες που θα μπορούσαν να την ενισχύσουν ως επιλογές από τον πάγκο.

Για παράδειγμα, η Ένωση τα βρήκε σκούρα απέναντι στον Αστέρα και ο Νίκολιτς είχε τις επιλογές των Βίντα, Γκεοργκίεφ, Λυκογιάννη, Βιτάλις, Καλοσκάμη, Ζούμπκοφ, Κάιρινεν και Ζοάο Μάριο, για να φέρει από τον πάγκο.

Φυσικά, από όλους τους ποδοσφαιριστές, οι Βιτάλις, Ζούμπκοφ και Κάιρινεν ήταν πιο πιθανό να μπουν στην εξίσωση των αλλαγών, καθώς οι υπόλοιποι, για διαφορετικούς λόγους, θα έμεναν εκτός, είτε λόγω ετοιμότητας (βλ. Ζοάο Μάριο) είτε λόγω τακτικής προσέγγισης του ματς (βλ. Βίντα, Γκεοργκίεφ και Λυκογιάννης).

Συνεπώς, αυτοί που θα μπορούσαν να μπουν στο ματς ήταν οι Βιτάλις, Ζούμπκοφ και Κάιρινεν, αλλά ο Νίκολιτς προτίμησε να τους αφήσει στον πάγκο και να μην τους χρησιμοποιήσει καθόλου. Το ίδιο ισχύει και για τον Μάνταλο, τον οποίο πέρασε στο ματς αρκετά αργά, στο 88ο λεπτό.

Όμως, το ερωτηματικό και ο προβληματισμός δημιουργούνται κυρίως για τον Κάιρινεν, ο οποίος για τρία σερί ματς (Άρη, ΛΑΣΚ και Αστέρα) έμεινε στον πάγκο και δεν αγωνίστηκε ούτε λεπτό. Την ίδια στιγμή, ο Ζούμπκοφ έμεινε για δεύτερο σερί ματς στον πάγκο, καθώς απέναντι στον Άρη είχε μπει ως αλλαγή στο 83ο λεπτό.

Κι αν ο Κάιρινεν θεωρήθηκε από τον Νίκολιτς ότι, λόγω θέσης και χαρακτηριστικών, δεν μπορούσε να μπει στην αναμέτρηση, είναι στα όρια του προβληματισμού το γεγονός ότι ο Ζούμπκοφ δεν χρησιμοποιήθηκε ως αλλαγή, ώστε να δώσει ή να προσπαθήσει να δώσει κάτι διαφορετικό στο ματς, μεσοεπιθετικά.

Η μία εξήγηση σίγουρα έχει να κάνει με το ότι ο Ουκρανός δεν έχει πείσει με τις μέχρι τώρα εμφανίσεις του, όσες φορές κλήθηκε να αγωνιστεί. Από την άλλη, όμως, προκαλεί προβληματισμό η μη χρησιμοποίησή του από τον Νίκολιτς, καθώς, σε συνδυασμό με τον Φινλανδό χαφ, δείχνει μια στάση του προπονητή της ΑΕΚ που μαρτυρά ότι έχει περιορίσει το ρόστερ και δεν το έχει ανοίξει.

Ο προβληματισμός, κυρίως, έχει να κάνει με το γεγονός ότι βρισκόμαστε στην αρχή της σεζόν και μιλάμε για δύο ποδοσφαιριστές που κόστισαν το καλοκαίρι συνολικά 9 εκατ. ευρώ.

Βέβαια, το επόμενο διάστημα θα λυθούν οι όποιες απορίες, είτε με απαντήσεις του Σέρβου τεχνικού είτε με τις πράξεις του στα επόμενα ματς.

Μην χάνεις νέα της ΑΕΚ. Ακολούθησε το στην Google

ΠΡΟΣΘΕΣΕ ΤΟ AEK1924 ΣΤΗΝ GOOGLE