«Οι μεγάλες βραδιές που ζήσαμε με την ΑΕΚ στο Champions League»

Λυμπερόπουλος, Σεντένο, Ατματσίδης, Σορεντίνο, Σιμόες και όχι μόνο, αφηγούνται στο Athletiko πώς έζησαν τις μεγάλες βραδιές της ΑΕΚ στο Champions League, λίγο πριν ξαναπαίξει στ’ αστέρια

Δεν υπάρχει άλλη σκηνή που να έχει όμοια δύναμη με αυτή του Champions League, στο να «γεννά» ήρωες. Αρκεί ένα βράδυ. Και όπως κάθε σύλλογος που βίωσε τη μαγεία της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, έτσι και η ΑΕΚ έχει τους δικούς της.

Από τα γκολ του Δημήτρη Σαραβάκου απέναντι στη Ρέιντζερς και τον έξαλλο πανηγυρισμό του πάντα ήρεμου Τόνι Σαβέφσκι, ως το 3-3 που «τρόμαξε» τη Ρεάλ Μαδρίτης και την ισοφάριση του Βάλτερ Σεντένο μέσα στο Σαντιάγο Μπερναμπέου. Από την υπόκλιση της Μίλαν στο ΟΑΚΑ, σε μία χρονιά που κατέκτησε το Champions League, ως το φινάλε μιας «ανομβρίας» ετών και κυρίως, τις προκρίσεις με Σέλτικ και Βίντι, σαν «δηλώσεις επιστροφής».

Σε αυτές τις μεγάλες βραδιές της ΑΕΚ στο Champions League, φτιάχτηκαν οι δικοί της ήρωες και λίγο πριν ξαναπαίξει στ’ αστέρια, ξεκινώντας στο ντεμπούτο της στο νέο φορμάτ από τη ΛΑΣΚ, το Athletiko γυρίζει τον χρόνο πίσω και αφήνει αυτούς που υπέγραψαν τις πιο ιστορικές στιγμές, να τις αφηγηθούν ξανά.

Δέκα πρωταγωνιστές αυτού του ταξιδιού, από το 1994 έως και το 2018, οι Ηλίας Ατματσίδης, Βάλτερ Σεντένο, Νίκος Λυμπερόπουλος, Στέφανο Σορεντίνο, Μπρούνο Τσιρίλο, Γκουστάβο Μαντούκα, Βασίλης Λαμπρόπουλος, Ροντρίγκο Γκάλο, Βίκτωρας Κλωναρίδης και Αντρέ Σιμόες, ξετυλίγουν το κουβάρι της ιστορίας της ΑΕΚ στο Champions League, με χρονολογική σειρά.

Η σεζόν 1994/95

Ιστορική ήταν για την ΑΕΚ η παρουσία της στο Champions League τη σεζόν 1994-95, καθώς έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που συμμετείχε στη φάση των ομίλων της διοργάνωσης. Για να φτάσει εκεί, η Ένωση απέκλεισε εντυπωσιακά τη Ρέιντζερς, επικρατώντας με 2-0 στη Νέα Φιλαδέλφεια, χάρη σε δύο γκολ του Δημήτρη Σαραβάκου, και με 1-0 στη Γλασκώβη με σκόρερ τον Τόνι Σαβέβσκι.

Στους ομίλους η ΑΕΚ κληρώθηκε με δύο ευρωπαϊκά «θηρία», τον Άγιαξ και τη Μίλαν, αλλά και τη Σάλτσμπουργκ. Ξεκίνησε με 0-0 στην Αυστρία, ενώ στη συνέχεια ηττήθηκε με 2-1 από τον Άγιαξ. Ακολούθησε η μεγάλη «λευκή» ισοπαλία απέναντι στη Μίλαν στη Νέα Φιλαδέλφεια, πριν χάσει με 2-1 στην Τεργέστη. Η Ένωση ολοκλήρωσε την πορεία της με ήττες από Σάλτσμπουργκ (1-3) και Άγιαξ (2-0), τερματίζοντας τέταρτη με δύο βαθμούς.

Αξίζει να σημειωθεί πως Άγιαξ και Μίλαν έφτασαν τελικά στον τελικό, με τους Ολλανδούς να κατακτούν το τρόπαιο.

Ηλίας Ατματσίδης: «Ηταν κάτι πρωτόγνωρο, ήμασταν άτυχοι στην Τεργέστη»

«Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για εμάς. Ήμασταν η πρώτη ομάδα που κατάφερε να αγωνιστεί σε ομίλους Champions League και η χαρά μας ήταν πολύ μεγάλη. Σταθήκαμε άτυχοι γιατί αγωνιστήκαμε απέναντι σε δύο μεγάλες ομάδες, που έφτασαν και μέχρι τον τελικό, τον Άγιαξ και τη Μίλαν. Ο Άγιαξ ήταν τότε μια ανερχόμενη ομάδα, με πολλά ταλέντα και σπουδαίους ποδοσφαιριστές, όπως ο Κλάιφερτ, ο Λιτμάνεν και ο Φαν ντερ Σάαρ. Εμείς το χαρήκαμε, το παλέψαμε και θεωρώ ότι σταθήκαμε άτυχοι και στην Τεργέστη στο ματς με τη Μίλαν, όπου προηγηθήκαμε. Αν είχαμε νικήσει εκεί, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά.

Τώρα, στις μέρες μας, τα δεδομένα είναι τελείως διαφορετικά σε σχέση με τότε. Σήμερα οι Έλληνες ποδοσφαιριστές αγωνίζονται στην Ευρώπη, έχουν παραστάσεις και γνωρίζουν πολύ καλά τα δεδομένα των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων. Τότε, για εμάς, όλο αυτό ήταν κάτι άγνωστο».

Η σεζόν 2002/03

Μετά την πρόκριση επί του ΑΠΟΕΛ και την κλήρωση του ομίλου, οι ελπίδες της ΑΕΚ για πρόκριση έμοιαζαν λίγες. Εκτός των Galacticos της Ρεάλ Μαδρίτης, με Ζιντάν, Ρονάλντο, Ραούλ, Φίγκο και πόσους ακόμα, έπρεπε να αντιμετωπίσει και τη Ρόμα, των Τότι, Μπατιστούτα, Καφού, με τον Φάμπιο Καπέλο στον πάγκο, ενώ τον όμιλο συμπλήρωνε η Γκενκ. Η πρόκριση για το σύνολο του Ντούσαν Μπάγεβιτς δεν ήρθε, παρότι δεν ηττήθηκε σε κανένα από τα έξι ματς και πήρε έξι ισοπαλίες. Τίποτα από εκείνη την πορεία, ωστόσο, δεν συγκρίνεται με τα δύο βράδια απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης: το 3-3 στη Νέα Φιλαδέλφεια, έχοντας προηγηθεί με 3-1, και το 2-2 στο Σαντιάγο Μπερναμπέου, παρότι έως το 73′ έχανε με 2-0.

Βάλτερ Σεντένο: «Η ΑΕΚ να ζήσει και φέτος, κάτι ανάλογο απέναντι στη Ρεάλ»

«Πριν περάσω στο γήπεδο, δεν μου είπε κάτι ιδιαίτερο ο Μπάγεβιτς. Απλώς μου έδωσε την ευκαιρία και μου είπε να την εκμεταλλευτώ, γιατί ήταν αυτό που έψαχνα καιρό. Πήρα πολλή αυτοπεποίθηση και τελικά την εκμεταλλεύτηκα.

Εκείνο το γκολ στο Σαντιάγο Μπερναμπέου είναι η πιο όμορφη εμπειρία που έχω ζήσει σε ποδοσφαιρικό επίπεδο. Πάντα το θυμάμαι πολύ έντονα. Μετά το ματς δεν κοιμήθηκα. Σημάδεψε την ποδοσφαιρική μου καριέρα. Στη χώρα μου θυμούνται πολύ εκείνο το γκολ, γιατί ήμουν ο πρώτος Κοσταρικανός που πέτυχε γκολ στο Champions League. Νομίζω λοιπόν ότι και για τη χώρα μου και για τον κόσμο της ΑΕΚ, είναι κάτι σημαντικό.

Μετά το παιχνίδι, μιλούσα με τον συμπαίκτη και συμπατριώτη μου, Μαουρίσιο Ράιτ, και μου είπε μια φράση που δεν ξέχασα ποτέ: «Έχουμε γράψει ιστορία, είμαστε οι πρώτοι Κοσταρικανοί που έπαιξαν στο Σαντιάγο Μπερναμπέου και κατάφεραν κάτι τέτοιο».

Έχουν περάσει πολλά χρόνια, αλλά ακόμα κι εδώ στη χώρα μου, ο κόσμος συνεχίζει να θυμάται εκείνο το γκολ απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης. Μου δείχνουν ακόμα το βίντεο. Εκείνο το γκολ συνεχίζει να με ακολουθεί. Ο κόσμος εδώ στη χώρα μου το έχει ακόμα πολύ ψηλά στην καρδιά του και αυτό είναι το πιο σημαντικό για μένα. Τι όμορφη ανάμνηση!

Χαίρομαι πραγματικά πολύ για την ΑΕΚ. Έχω πάρα πολλή αγάπη και μεγάλη εκτίμηση γι’ αυτήν. Ήταν η ομάδα που μου άνοιξε τις πόρτες σε διεθνές επίπεδο και ελπίζω να ξαναζήσει κάτι ανάλογο, παίζοντας φέτος με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Μακάρι να κάνει μια καλή παρουσία, όπως εμείς σε εκείνη τη διοργάνωση δεν χάσαμε κανένα παιχνίδι. Φέραμε ισοπαλία και στα έξι παιχνίδια και τελικά αποκλειστήκαμε, αλλά πιστεύω ότι ήταν μια εξαιρετική πορεία.

Θυμάμαι όλες εκείνες τις μεγάλες βραδιές που έζησα μαζί της. Ελπίζω φέτος να είναι η χρονιά της. Έχω πάρα πολύ καιρό να έρθω από εκεί και ελπίζω να μπορέσω να έρθω σύντομα. Θέλω να της ευχηθώ κάθε επιτυχία σε αυτή τη νέα φάση του Champions League. Ελπίζω να μπορέσω να την παρακολουθήσω».

Η σεζόν 2003/04

Η ΑΕΚ συμμετείχε στους ομίλους του Champions League τη σεζόν 2003-04, έχοντας εξασφαλίσει την πρόκριση με ανατροπή απέναντι στη Γκρασχόπερς. Μετά την ήττα με 1-0 στην Ελβετία, η Ένωση επικράτησε με 3-1 στη ρεβάνς και πήρε το εισιτήριο για τους ομίλους.

Εκεί βρέθηκε σε έναν ιδιαίτερα απαιτητικό όμιλο μαζί με Μονακό, Ντεπορτίβο Λα Κορούνια και Αϊντχόφεν. Η ΑΕΚ ξεκίνησε με ισοπαλία 1-1 απέναντι στην Ντεπορτίβο, με τον Βασίλη Τσιάρτα να ισοφαρίζει στο 86’, όμως στη συνέχεια γνώρισε τέσσερις διαδοχικές ήττες, 4-0 από τη Μονακό, 0-1 και 2-0 από την Αϊντχόφεν και 3-0 από την Ντεπορτίβο.

Η ευρωπαϊκή της πορεία ολοκληρώθηκε με το 0-0 απέναντι στη Μονακό, η οποία έφτασε εκείνη τη σεζόν μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης. Η ΑΕΚ τερμάτισε τέταρτη στον όμιλο με δύο βαθμούς, χωρίς νίκη και με απολογισμό τερμάτων 1-11, σε μια δύσκολη συγκυρία, αγωνιζόμενη μακριά από την έδρα της, με το «Νίκος Γκούμας» να έχει γκρεμιστεί και την Ενωση να χρησιμοποιεί σαν έδρα το «Απόστολος Νικολαΐδης» πριν μετακομίσει στο ΟΑΚΑ.

Νίκος Λυμπερόπουλος: «Να θυμόμαστε τα ευχάριστα»

«Η σεζόν ήταν περίεργη, δεν θέλουμε να θυμόμαστε όσα δεν είναι ευχάριστα, αυτό που θυμάμαι έντονα είναι στον τελευταίο προκριματικό με την Γκρασχόπερς, στη Λεωφόρο, που έχασα το πέναλτι, έκανα τον σταυρό μου και στην τελευταία φάση οι Ελβετοί έχασαν τεράστια ευκαιρία να σκοράρουν και να μας αποκλείσουν».

Η σεζόν 2006/07

Μετά από μία επεισοδιακή νίκη μες τη Σκωτία απέναντι στη Χαρτς και ένα άνετο 3-0 στην Αθήνα, για πρώτη φορά στη νέα της εποχή επί διοίκησης Ντέμη Νικολαΐδη, προκρίθηκε στους ομίλους του Champions League. Στις πρώτες αγωνιστικές, απέναντι σε Μίλαν, Άντερλεχτ και Λιλ συγκεντρώνει μόλις έναν βαθμό, αλλά «κλείνει» εντυπωσιακά τον όμιλο με νίκη κόντρα στη Λιλ, την πρώτη της ιστορίας της σε ομίλους Champions League, νίκη απέναντι στην πανίσχυρη και μετέπειτα νικήτρια της διοργάνωσης Μίλαν, και ισοπαλία απέναντι στην Άντερλεχτ. Οι οκτώ βαθμοί, όμως, δεν στάθηκαν αρκετοί για την πρόκριση. Η Λιλ νίκησε τη Μίλαν στην τελευταία αγωνιστική, μέσα στο Σαν Σίρο, και προκρίθηκε στους «16» ως δεύτερη στον όμιλο.

Νίκος Λυμπερόπουλος: «Ιδιαίτερη η πρώτη νίκη»

«Στο ματς με τη Λιλ στο ΟΑΚΑ η ατμόσφαιρα ήταν πολύ ωραία, παίζαμε εναντίον μιας καλής ομάδας και πετύχαμε την πρώτη νίκη της ΑΕΚ.

Ήταν ιδιαίτερο, για εμένα, το γκολ για αυτή τη νίκη καθώς ήταν η πρώτη νίκη της ομάδας στο Champions League, αγωνιζόμενοι μάλιστα και μπροστά στον κόσμο μας που είχε γεμίσει το γήπεδο».

Στέφανο Σορεντίνο: «Μου έλεγαν πως αν φάω μόνο τρία γκολ, θα είμαι τυχερός»

«Πριν από το παιχνίδι με τη Μίλαν, όλοι μας θεωρούσαν ξεγραμμένους ή ότι είχαμε ελάχιστες πιθανότητες να κερδίσουμε. Εκείνη η Μίλαν ήταν μια πολύ δυνατή ομάδα. Φάνηκε όταν κέρδισε το Champions League εκείνη τη χρονιά. Υπήρχαν μάλιστα και κάποιοι που, για πλάκα, μου έλεγαν ότι θα ήμασταν τυχεροί αν δεχόμουν μόνο τρία γκολ!

Εγώ πάλι, ίσως έκανα το καλύτερο παιχνίδι της καριέρας μου και ήταν απέναντι σε μια ιταλική ομάδα. Είχα μεγάλη αυτοπεποίθηση. Πολλοί παίκτες της Μίλαν είναι φίλοι μου, οπότε κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά και μετά μου είπαν πολλές βρισιές, αλλά επειδή υπήρχε μεγάλη οικειότητα μεταξύ μας. Δεν υπήρχε καμία κακία. Ήταν περισσότερο επειδή είχαν εκνευριστεί και δεν μπορούσαν να χωνέψουν την ήττα.

Έχω κρατήσει τις φανέλες του Πίρλο και του Γκατούζο από εκείνο το βράδυ. Θυμάμαι όμως ότι, όταν βγήκαμε στον αγωνιστικό χώρο, ο Μαλντίνι μου είπε: «Εδώ το γήπεδο είναι πάντα τόσο γεμάτο; Είστε πραγματικά τυχεροί, τι ωραίο!»

Θυμάμαι πως έβλεπα από πίσω το φάουλ του Ζούλιο Σέζαρ. Ήξερα ότι θα σουτάρει εκεί πού σούταρε, αλλά δεν είδα ποτέ την μπάλα να καταλήγει στα δίχτυα. Άκουσα μόνο έναν τεράστιο πανηγυρισμό από τον κόσμο.

Φέτος, η ΑΕΚ ξανά όχι μία, αλλά δύο ιταλικές ομάδες, αλλά δυστυχώς, τις δύο πιο δυνατές ομάδες, μαζί με την Ίντερ, του ιταλικού πρωταθλήματος. Δεν θα είναι εύκολο, γιατί τόσο η Ρόμα όσο και η Κόμο, εκτός από το ότι έχουν δύο σπουδαίους προπονητές, διαθέτουν και δύο πολύ δυνατές ομάδες με πολλούς παίκτες που είναι πάνω από τον μέσο όρο σε ποιότητα».