Σιμάνσκι: «Η ΑΕΚ είναι ευτυχία, οικογένεια και τιμή – Δεν ήθελα να φύγω»

Ο Πολωνός χαφ μιλώντας σε ελληνική αθλητική ιστοσελίδα, επισήμανε τι είναι η ΑΕΚ, αλλά και ότι ο ίδιος δεν ήθελε να φύγει απ’ την ομάδα

Ο Νταμιάν Σιμάνσκι μίλησε στο Athletiko.gr, ένα χρόνο μετά την αποχώρηση του, απ’ την ΑΕΚ και είπε πολλά, γι’ όλα αυτά τα χρόνια που αγωνιζόταν στην Ένωση.

Επισήμανε ωστόσο, τι είναι η ΑΕΚ για τον ίδιο, ο κόσμος της, οι καλύτερες στιγμές που κρατάει, αλλά ξεκαθάρισε επίσης, ότι δεν ήθελε να φύγει απ’ την Ένωση.

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.

Προσθήκη του AEK1924.gr στην Google

Τέλος, αποκάλυψε ότι θέλει στο μέλλον να ξανά βρεθεί στην ομάδα και όταν μετακομίσει στην Ελλάδα με την οικογένεια του, θα γράψει όπως είπε τα παιδιά του, στην Ακαδημία της ΑΕΚ.

Αναλυτικά όσα είπε ο Νταμιάν Σιμάνσκι στο Athletiko:

Όταν έφτασες στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 2020, τι γνώριζες για την ΑΕΚ; Τι σε εντυπωσίασε περισσότερο από την πρώτη στιγμή;

«Όταν ήρθα για πρώτη φορά στην Ελλάδα ήταν ένα τρομερό συναίσθημα. Οι φίλαθλοι και οι δημοσιογράφοι με περίμεναν και οι άνθρωποι που σχετίζονται με την ΑΕΚ με περιέλουσαν με μεγάλη αγάπη».

Πώς ήταν η πρώτη σου επαφή με τον κόσμο της ΑΕΚ; Θυμάσαι την πρώτη φορά που άκουσες το όνομά σου από την εξέδρα;

«Νομίζω ότι υπήρχαν πολλές τέτοιες στιγμές, αλλά μία από αυτές ήταν όταν σκόραρα εναντίον του Παναθηναϊκού, ακόμα στο παλιό γήπεδο».

Πώς σου φάνηκε το ελληνικό πρωτάθλημα σε σχέση με το πολωνικό και το ρωσικό που έπαιζες πριν;

«Νομίζω ότι το πολωνικό και το ρωσικό πρωτάθλημα είναι πιο ισορροπημένα. Στην Ελλάδα υπάρχουν τέσσερις μεγάλες ομάδες με τις οποίες κανείς άλλος δεν μπορεί να ανταγωνιστεί».

Υπήρξε κάποιο ματς στα πρώτα σου δύο χρόνια που είπες «εδώ κατάλαβα τι σημαίνει ΑΕΚ»;

«Φυσικά, όταν κερδίζαμε τα ντέρμπι, αλλά και όταν οι φίλαθλοί μας ήταν έξω από το ξενοδοχείο μας σε κάθε εκτός έδρας αγώνα, πάντα ένιωθες ότι ήταν κάτι ξεχωριστό».

Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή σου τα πρώτα χρόνια στην ΑΕΚ;

«Όταν ξεκίνησα πολύ καλά και τραυματίστηκα, και μετά όταν άλλαξαν τρεις προπονητές μέσα σε έναν χρόνο. Τώρα βιώνω το ίδιο πράγμα στη Λέγκια».

Ποια ήταν η στιγμή που κατάλαβες ότι το 2023 μπορεί η ΑΕΚ να πάρει το πρωτάθλημα;

«Όταν ήρθε ο Αλμέιδα και μας ρώτησε αν θέλουμε να το πάρουμε το πρωτάθλημα και να ζήσουμε αυτό το συναίσθημα».

Τι είχε αυτή ομάδα που την έκανε ξεχωριστή τότε; Ποια χημεία υπήρχε μέσα στα αποδυτήρια;

«Είχαμε μια απίστευτη ατμόσφαιρα, συνεχείς συναντήσεις μεταξύ μας, και με οικογένειες, αλλά και σε ομαδικά δείπνα πριν από τους αγώνες. Υπήρχαν πολλά χαμόγελα και θετικές στιγμές».

Πες μας λίγο για τον Ματίας Αλμέιδα. Πως ήταν η σχέση μεταξύ σας; 

«Είχα πολλούς προπονητές, αλλά ο Αλμέιδα είναι εκείνος με τον οποίο είχα την καλύτερη σχέση. Ήξερε πότε να μου βάλει τις φωνές και πότε να με επαινέσει. Από την πρώτη μέρα μπορούσα να δω τη φωτιά στα μάτια του όταν με κοιτούσε. Μου έλεγε επίσης ότι έβλεπε μια εκδοχή του εαυτού του σε μένα όταν ακόμα έπαιζε ποδόσφαιρο. Μου είπε ότι, αν το πιστέψω, μπορώ να παίρνω κάθε μονομαχία στο γήπεδο και να τα δίνω όλα για την ομάδα.

Η καλύτερη στιγμή ήταν όταν με πήρε για μια συζήτηση στο γραφείο του και με ρώτησε: “Θέλεις να πας στο Μουντιάλ και να παίξεις”; Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Λίγους μήνες αργότερα, κλήθηκα για το Παγκόσμιο Κύπελλο και έπαιξα εναντίον της Αργεντινής».

Ποιο ματς από εκείνη τη σεζόν θεωρείς το πιο σημαντικό της καριέρας σου με την ΑΕΚ;

«Πολλά ντέρμπι, αλλά ειδικά αυτό με τον Άρη που ήταν το πρώτο μου με τη φανέλα της ΑΕΚ. Και μετά το γκολ που είχα πετύχει στο “Καραϊσκάκης” με κεφαλιά κόντρα στον Ολυμπιακό. Εκτός από το γκολ απέναντι στην Αγγλία με την εθνική Πολωνίας, αυτή είναι η δεύτερη καλύτερη στιγμή μου, ειδικά αφού ήμουν αρχηγός σε σημαντικά παιχνίδια εκείνης της σεζόν».

Ποια ήταν η πιο δύσκολη σεζόν σου με την ΑΕΚ και γιατί;

«Νομίζω ότι η τελευταία μου σεζόν στην ΑΕΚ ήταν δύσκολη, αλλά και εκείνη που χάσαμε το πρωτάθλημα στην Τούμπα από τον ΠΑΟΚ μέσα 10 λεπτά».

Επειτα από 5,5 χρόνια στην ΑΕΚ τι είναι αυτό που κρατάς; Και τι είναι αυτό που θα θέλεις γρήγορα να ξεχάσεις;

«Νομίζω ότι όλα αυτά τα χρόνια ήταν μια όμορφη περιπέτεια της ζωής μου, αλλά σίγουρα το τέλος, όταν είπα “αντίο” στην ΑΕΚ, δεν έπρεπε να γίνει έτσι».

Όταν σου είπαν ότι δεν θα γίνει ανανέωση του συμβολαίου σου, πώς ένιωσες; Ησουν έτοιμος για το νέο κεφάλαιο στην καριέρα σου;

«Νομίζω ότι ήταν δύσκολο. Είναι προφανές. Αλλά ήμουν έτοιμος για νέο ξεκίνημα».

Τι σημαίνει για σένα ο κόσμος της ΑΕΚ; Πώς θα τον περιέγραφες σε έναν Πολωνό που δεν ξέρει τι είναι η ΑΕΚ;

«Μια κατηγορία από μόνος του είναι ο κόσμος της ΑΕΚ. Εντός και εκτός γηπέδου, οι οπαδοί της ομάδας είναι τρομεροί. Μέχρι να παίξει κάποιος εδώ, δεν θα καταλάβει ποτέ αυτή την ομάδα».

Σου έχουν πει ποτέ φίλαθλοι κάτι που σε συγκίνησε πραγματικά;

«Μέχρι σήμερα, όποτε τους βλέπω, με θυμούνται πάντα με αγάπη, αλλά το καλύτερο ήταν μετά το νταμπλ, όταν τραγουδούσαν συνθήματα για εμένα».

Ποιος ήταν ο καλύτερος συμπαίκτης που είχες στην ΑΕΚ;

«Είχα πολλούς. Μοχαμάντι, Βράνιες, Γκατσίνοβιτς, Βίντα, Λιούμπιτσιτς, Αραούχο, Λιβάι Γκαρσία, Πινέδα».

Με ποιους παίκτες είχες την καλύτερη χημεία στο γήπεδο;

«Λιβάι, Πινέδα, Αραούχο».

Ποιος προπονητής σε βοήθησε περισσότερο να εξελιχθείς ως ποδοσφαιριστής στην ΑΕΚ;

«Ο Ματίας Αλμέιδα αλλά και ο Καρέρα».

Πώς ήταν η ζωή σου στην Αθήνα όλα αυτά τα χρόνια; Τι σου λείπει περισσότερο;

«Είχαμε μια υπέροχη ζωή, αλλά νομίζω ότι το καλύτερο είναι οι άνθρωποι εδώ. Με βοήθησαν πάρα πολύ και ήταν φιλικοί σε κάθε βήμα της ζωής μου».

Σε βλέπουμε πάντως να έρχεσαι συχνά στην Ελλάδα και την Αθήνα για διακοπές. Θα ήθελες να μείνεις μόνιμα εδώ;

«Φυσικά, αν είχα την ευκαιρία να δουλέψω εδώ κάποια μέρα, θα ήθελα να ζήσω στην Ελλάδα μετά την καριέρα μου και να συνεχίσω. Αλλά όλα εξαρτώνται από το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Σίγουρα όμως θα σκεφτώ να μείνω εδώ μόνιμα και να μπορώ να βοηθήσω στην ανάπτυξη του ποδοσφαίρου».

Ποιο θεωρείς το καλύτερο γκολ ή την καλύτερη εμφάνισή σου με την κιτρινόμαυρη φανέλα;

«Νομίζω ότι ήταν το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ όταν πήρα και το βραβείο του MVP. Οπως και ο αγώνας απέναντι στη Μπράιτον. Μου είναι αξέχαστος».

Ποια ήταν η πιο πικρή ήττα σου με την ΑΕΚ; Ένα περιστατικό που θα ήθελες να ξεχάσεις;

«Η ήττα από τον Ολυμπιακό με 6-0».

Υπήρξε περίοδος που ένιωσες κατάθλιψη ή ότι «δεν αντέχεις άλλο» την πίεση του συλλόγου;

«Όχι, υπήρχαν δύσκολες στιγμές, αλλά πάντα πίστευα ότι θα το ξεπεράσουμε».

Έφυγες με την αίσθηση ότι ολοκλήρωσες αυτό που ήρθες να κάνεις στην ΑΕΚ;

«Κατέκτησα το νταμπλ, οπότε ήθελα να μείνω. Ήμασταν κοντά και στο επόμενο πρωτάθλημα, αλλά μετά συνέβησαν πολλά και νομίζω ότι το κλίμα μέσα στην ομάδα είχε φθαρεί. Επιπλέον, δεν γνωρίζω τα νέα πρόσωπα, οπότε δεν έχω επαφή με κανέναν».

Θεωρείς ότι είχες να δώσεις κι άλλα πράγματα στην ΑΕΚ;

«Ναι, φυσικά».

Πως ήταν η σχέση σου με τον Δημήτρη Μελισσανίδη και τον Μάριο Ηλιόπουλο;

«Με τον Δημήτρη ήταν υπέροχα, από την πρώτη μέρα που είπε ότι θα με αποκτήσει στο κλαμπ, όταν είχα έρθει στην αρχή ως δανεικός. Μετά από κάθε ματς ερχόταν και μου έλεγε “Σαγαπώ τίγρη μου”. Με τον Ηλιόπουλο δεν υπήρχε καμία επαφή».

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή σου είχες πει: «Όταν χάναμε ο πρόεδρος ήθελε να στείλει πέντε παίκτες στη Β’ ομάδα». Μπορείς να μας το εξηγήσεις αυτό;

«Ναι, ισχύει αυτό. Είχε συμβεί όταν ο Μελισσανίδης ήταν τότε πρόεδρος της ομάδας».

Πώς είδες την φετινή πορεία της ΑΕΚ που πήρε το πρωτάθλημα;

«Ηταν η καλύτερη ομάδα, η πιο αποτελεσματική και οργανωμένη, κάτι που μας έλειπε την περασμένη σεζόν».

Του χρόνου θα παίζει στο Champions League. Πώς το βλέπεις εσύ αυτό;

«Είναι κάτι υπέροχο, αν καταφέρουν να προκριθούν στη League Phase. Το Champions League είναι κάτι ξεχωριστό για όλους τους παίκτες».

Τι πιστεύεις ότι άφησες πίσω σου ως παίκτης και ως άνθρωπος στην ΑΕΚ;

«Ως παίκτης, δεν τα παράτησα ποτέ και πάντα έδινα τα πάντα. Υπήρχαν κάποια παιχνίδια που είχαν τα πάνω και τα κάτω τους, αλλά στα μεγάλα ματς όλοι ξέρουν ότι πήρα το βάρος πάνω μου, όπως και στα αποδυτήρια όταν η ομάδα χρειαζόταν να ανέβει. Ως άνθρωπος, πρέπει να ρωτήσετε τον κόσμο, αλλά συνεχώς συναντώ θετική ενέργεια από ανθρώπους που μου λένε ότι είμαι πάντα στις καρδιές τους».

Πώς θέλεις να σε θυμούνται οι οπαδοί της ΑΕΚ;

«Θα ήθελα να με θυμούνται όπως είμαι στο γήπεδο και ως καλό άνθρωπο εκτός αυτού. Και δεύτερον, θα ήθελα να είμαι ξανά μέρος της ΑΕΚ, αλλά δεν ξέρω σε ποιον ρόλο, όμως θα το ήθελα πολύ. Ο χρόνος θα δείξει. Σίγουρα έχω πολύ ισχυρό δέσιμο».

Αν έπρεπε να περιγράψεις την ΑΕΚ με τρία συναισθήματα, ποια θα ήταν;

«Ευτυχία, οικογένεια, τιμή».

Αν μπορούσες να γυρίσεις πίσω στην πρώτη μέρα που υπέγραψες στην ΑΕΚ, τι θα έλεγες στον εαυτό σου;

«Το ίδιο που θα έλεγα και τώρα. Δώσε τα πάντα για αυτούς τους ανθρώπους και για αυτόν τον σύλλογο. Δώσε την καρδιά σου».

Τι θα πεις στα παιδιά σου όταν μεγαλώσουν για την περίοδο που έπαιζες στην ΑΕΚ;

«Ο γιος μου Νίκο ακόμα τραγουδά τον ύμνο της ΑΕΚ. Τον ξέρει απ’ έξω. Θα τους γράψω στην ακαδημία της ΑΕΚ όταν μετακομίσω στην Ελλάδα».

Όταν κλείνεις τα μάτια σου και σκέφτεσαι την ΑΕΚ, ποια εικόνα σου έρχεται πρώτη στο μυαλό;

«Είναι ένα απίστευτο ταξίδι, γεμάτο συναισθήματα και αναμνήσεις! Η κατάκτηση του νταμπλ θα μου μείνει αξέχαστη».