ΑΕΚ: Όλα όσα έγιναν σε μια χρονιά που ήταν πέρα για πέρα δική της

Μια χρονιά βαμμένη κιτρινόμαυρη και μια ΑΕΚ έτοιμη να την πιεις στο ποτήρι φτάνει στο τέλος της, με τα γεγονότα σε ένα μόνο έτος να είναι πολλά. Σε μια σύντομη ανασκόπηση, θα παρουσιαστούν όλα όσα κυριάρχησαν το 2023 στην οικογένεια της Ένωσης και έμειναν στο μυαλό όλων.

Πάει ο παλιός ο χρόνος, ας γιορτάσουμε παιδιά (μη συνεχίσει κανείς το γνωστό και μη εξαιρετέο σύνθημα, θα μας κόψουν πριν προλάβει να μπει το 2024), σε ένα έτος που έστειλε τους φίλους της ΑΕΚ στα ουράνια. Αμέτρητες συγκινήσεις, γέλια, πανηγυρισμοί, πίκρες, δάκρυα αλλά και ταξίδια, έκαναν όλο τον κόσμο της να βρίσκεται στα πόδια της κιτρινόμαυρης θεάς, ένεκα της καψούρας. Πόσα πράγματα μπορούν να συμβούν μέσα σε 12 μήνες, καλά και κακά, που φαντάζουν σαν ένα «ρόλερ κόστερ» συναισθημάτων αλλά και τι μένει από όλο αυτό το πλήθος των γεγονότων περισσότερο;

1) Η σεζόν 2022-2023 περιλάμβανε φυσικά μια τεράστια επιστροφή. Επιστροφή στα πάτρια εδάφη και στην Νέα Φιλαδέλφεια, που βρήκαν νόημα και χώρο γενιές και γενιές στη ζωή τους. Η φυσική έδρα της ΑΕΚ είναι γεγονός και είναι πιο όμορφη από όσο το φανταζόταν και ο πιο πιστός εραστής της. Μπορεί τα εγκαίνια του γηπέδου να μην πραγματοποιήθηκαν το 2023, σχεδόν όμως όλα τα παιχνίδια της, μέχρι και την συγκινητική φιέστα του πρωταθλήματος, έγιναν εντός του έτους που εκπνέει σήμερα.

2) Από τη μια η δυναμική της OPAP Arena και από την άλλη το παιχνίδι της του Ματίας Αλμέιδα, δημιούργησαν έναν εκρηκτικό συνδυασμό ώστε κάθε αγώνας της να είναι αφορμή μόνο για να χαρεί κανείς. Και μέσα σε αυτό το ατελείωτο πάρτι που έκανε εντός και εκτός γηπέδου η ΑΕΚ, έρχεται η στιγμή του αποχαιρετισμού με ένα αναπόσταστο κομμάτι της ιστορίας της. Ο θρύλος Μίμης Παπαιωάνου φεύγει από τη ζωή, αφήνοντας τον κόσμο του αθλητισμού φτωχότερο και στην Ένωση την παρακαταθήκη μιας καριέρας γραμμένη με χρυσά γράμματα και φωτεινή, όπως στην μαρκίζα ενός κέντρου διασκέδασης, που θα μπορούσε με μεγάλη ευκολία να καθιερωθεί.

3) Τελευταίες αγωνιστικές ενός από τα σπουδαιότερα πρωταθλήματα των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα και όλα έδειχναν πως ο Παναθηναϊκός, του ξεριζωμένου πλέον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, θα είναι αυτός που θα ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Ποιος να το έλεγε όμως πως το τέλος θα ήταν πιο κινηματογραφικό από όσο το περίμεναν; Βραδιά ντέρμπι αιωνίων στον Πειραιά και όσο η ΑΕΚ κατάφερνε να γυρίσει το εις βάρος της σκορ στο Κλεάνθης Βικελίδης και να προηγηθεί, ο Όλεγκ Ρέαμτσουκ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα και το τριφύλλι στην δεύτερη θέση. Ουσιαστικά το πρωτάθλημα πλέον ήταν ήδη βαμμένο «κιτρινόμαυρο».

4) «Να κόψω γλυκό» ήταν σίγουρα η ατάκα που είπε ο Ματίας Αλμέιδα μόλις τελείωσαν τα γλέντια σε Ρουβά και Αργυρό, δίνοντας μόνο μια μικρή γεύση για το τι θα ακολουθήσει. Τελικός Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ, μετά από 4 χρόνια και με τον ίδιο προπονητή στην αντίπερα όχθη, η ΑΕΚ επιβάλλεται να δείξει τα δόντια της και ποια πραγματικά είναι η κυρία του ελληνικού ποδοσφαίρου γι’αυτή την χρονιά. Όπως και έκανε! Σε ένα άδειο από θεατές Πανθεσσαλικό στάδιο και με δέκα παίκτες παρακαλώ, στέφθηκε νικήτρια και νταμπλούχος της χώρας μετά από 45 ολόκληρα χρόνια. Και μπορεί οι άνθρωποί της να μην βρίσκονταν μαζί της, σε όλα τα πλάτη και τα μήκη του κόσμου το γιόρτασαν όπως ακριβώς αξίζει. Επιβεβαιωμένα πράγματα!

5) Επιθετικά η ΑΕΚ κατάφερε στο καλοκαιρινό μεταγραφικό παζάρι να απασχολήσει με τις επιλογές της, επενδύοντας μάλιστα σε ακριβές προσθήκες, όπως τον παλιό της γνώριμο, Έκι Πόνσε αλλά και τον Ροντόλφο Πισάρο. Μια όμως αγορά ήταν αυτή που έσπασε τα ταμεία και έκανε τους Ενωσίτες ευτυχισμένους. Ένας παίκτης που μάλιστα αναδείχθηκε στα βραβεία του ΠΣΑΑΠ ως ο καλύτερος ξένος παίκτης του πρωταθλήματος αλλά και MVP της περσινής Super League, ήταν ο μεγάλος καιλές των φιλάθλων για να μείνει για πάντα στην Νέα Φιλαδέλφεια. Ας γίνει με τον λατρεμένο τρόπο του Κώστα Τερζάκη, για τους παλιούς φίλους «Ευλογητό»: «Ορμπελιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιίννννννννν Πιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιινέδααααααααααααααα»!

6) Η επιστροφή της ΑΕΚ στα Ευρωπαϊκά σαλόνια δεν ήταν όπως την περίμενε, με το θανατηφόρο γεγονός του Αυγούστου με την καταδρομή των οπαδών της Ντιναμό Ζάγκρεμπ, να αμαυρώσουν εκείνες τις ημέρες χαράς. Ο θάνατος του Μιχάλη Κατσούρη βύθισε στο πένθος την κιτρινόμαυρη οικογένεια αλλά και όλη την Ελλάδα. Ο πόνος και η θλίψη απέναντι στον θάνατο δεν μπορούν να εκφραστούν σε λίγες μόλις γραμμές, ούτε στα λόγια φυσικά. Σε μια εποχή που τα απολυταρχικά καθεστώτα κάνουν την επανεμφάνισή τους και οι απόψεις που διαμορφώνονται γίνονται τρομακτικές, η ΑΕΚ σήκωσε το ανάστημά και τη γροθιά της, εκτός και εντός έδρας και πέταξε ψηλά στους ουρανούς, εκεί όπου την έβλεπε ο Μιχάλης.

7) Ακόμη ένας πυλώνας του γηπέδου, ο Κώστας Νεστορίδης, δυστυχώς έσβησε και έμεινε στη ιστορία της σαν ένας από τους πιο πιστούς της συντρόφους και συνοδοιπόρους. Σε μια ζωή πέρα για πέρα βαμμένη με τα χρώματα της ΑΕΚ, από την ποδοσφαιρική του καριέρα, μέχρι και τις στιγμές του ως φίλαθλος, ήταν άγρυπνος φρουρός της. Και ποιος δεν έκλαψε με τα λόγια του το 2013, όταν η Ένωση ήρθε αντιμέτωπη με τον εφιάλτη του υποβιβασμού; Ειδικά μια ψυχή που είναι από πάντα της ερωτευμένη με αυτό το μεγαλείο ιστορίας που κουβαλάει αυτός ο σύλλογος. Έζησε μια ζωή ΑΕΚτζίδικη και έφυγε αγκαλιά με την αγάπη του κόσμου, που τον τίμησε ακόμη και μέσα στην «Γιόχαν Κρόιφ Αρένα».

8) Αφορμής δοθείσης της τιμής στον Κώστα Νεστορίδη στην έδρα του Αίαντα, θα κλείσει αυτός ο απολογισμός με ένα ακόμη δυσάρεστο γεγονός. ΑΕΚ και Ευρώπη λένε οριστικά αντίο στην παγωμένη Ολλανδία, με μια πικρή γεύση να μένει στα χείλη. Παρά την αξιόλογη εικόνα της σε έναν δύσκολο όμιλο, με αντιπάλους όπως Μπράιτον, Μαρσέιγ και Άγιαξ, η Ένωση δεν κατόρθωσε να κερδίσει τους πολυπόθητους βαθμούς και να συνεχίσει το ταξίδι της, στις εκτός Ελλάδας διοργανώσεις. Τι σόι ΑΕΚούγεννα βέβαια θα ήταν αν όλα πήγαινα ρολόι, δεδομένων και των αποτελεσμάτων με Παναιτωλικό και Πανσερραϊκό, όμως έχουν άλλη γοητεία αυτά τα παιχνίδια. Ειδικά όταν σε κανένα παιχνίδι δεν σε αφήνουν οι φίλαθλοί σου και μπορούν και μετατρέπουν αυτές τις εκδρομές σε δική τους έδρα.

Αναμφισβήτητα αυτό που μένει σε όλους, ανεξαρτήτως των πικρών στιγμών, είναι η κατάκτηση του νταμπλ και ο τρόπος με τον οποίο η ΑΕΚ επέστρεψε τόσο δυναμικά σε μέρες αληθινής ευτυχίας. Μια ακόμη σελίδα στην ένδοξη ιστορία του συλλόγου, που γράφτηκε με χρυσά γράμματα και έφερε τον κόσμο ξανά κοντά του. Δεν λίγοι αυτοί που μπορούν να επιβεβαιώσουν τα πανηγύρια στην Νέα Φιλαδέλφεια, με τα τραγούδια στην διαπασών και το άσμα «έλα να νιώσεις πως είναι η ζωή» να γίνεται το σήμα κατατεθέν της περιοχής. Στις συνειδήσεις και στις ψυχές όμως δεν μπορεί να μπει κόφτης ή ένα συγκεκριμένο διάγραμμα για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κρατήσεις. Πληθώρα γεγονότων, άσχημα και όμορφα καλά και κακά. Και μόλις σε ένα χρόνο. Τι είναι αυτό που αξίζει στο τέλος;

Καλή χρονιά!