Μου χρωστάς δεν σου χρωστάω

Πως κατάφερε η ΑΕΚ να πάρει το διπλό σε μια έδρα που την στοιχειώνει πολύ και για πολλά και το κάρμα του Ελίασον να πληγώσει την ομάδα που ήταν η αιτία να σπάσει πριν ένα χρόνο στο ίδιο γήπεδο το πόδι του.

Είναι έδρες που η ΑΕΚ έχει μια αδιευκρίνιστη παράδοση να δυσκολεύεται και να μένει με ένα αχ στο τέλος των αγώνων. Μια από αυτές το «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης» στην Τρίπολη. Η Ένωση κατάφερε το ηλιόλουστο και καλοκαιρινό μεσημέρι της Κυριακής να σπάσει την γκίνια και να επικρατήσει με τρία τέρματα.

Δύο σερί χρόνια η ΑΕΚ με δύο διαφορετικούς προπονητές δεν μπόρεσε να πάρει το πολυπόθητο διπλό στην ένδοξη Αρκαδία, φεύγοντας μόνο με ένα βαθμό. Η μόνη διαφορά είναι πως την περσινή χρονιά το κόστος ήταν πολύ μεγαλύτερο από το βαθμολογικό ενδιαφέρον , καθώς ένας από τους τότε πιο φορμαρισμένους παίκτες της, Νίκλας Ελίασον τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι με αποτέλεσμα να τον στερηθεί τέσσερις μήνες!

Σεζόν 2021-2022 και ίσως μία από τις όχι και τόσο καλές χρονιές για την ΑΕΚ θα έλεγε κάποια πιο πονηρεμένη από μένα, ναυάγησε κυριολεκτικά και μεταφορικά στην Τρίπολη. Ο υπέρβαρος από το νερό αγωνιστικός χώρος δεν επέτρεψε στην ομάδα του τότε προπονητή, Αργύρη Γιαννίκη να σκοράρει, αφήνοντας την στο 0-0 και 8 ολόκληρους βαθμούς μακρυά από την κορυφή του πρωταθλήματος. Με ελάχιστες ευκαιρίες και ένα ακυρωθέν γκολ, οι κιτρινόμαυροι γύρισαν με άδεια από πραμάτια τα καλάθια τους.

Κι ερχόμαστε ένα χρόνο πριν, την πρώτη χρονιά του Ματίας Αλμέιδα, η ΑΕΚ αναγκάστηκε να βάλει φρένο στο νικηφόρο σερί της με τον Αστέρα γι’ακόμη μια φορά. Με 1-1 των Άμραμπατ και Κρεσπί διαμορφώθηκε το τελικό σκορ αλλά και με την ψυχή στο στόμα με τον σοκαριστικό τραματισμό του Ελίασον. Με τις εξετάσεις των επόμενων ημερών να του δείχνουν τον δρόμο του χειρουργείου αλλά και την απομάκρυνσή του από την ενεργό δράση, τόσο η ΑΕΚ όσο και ο ίδιος ο παίκτης έπρεπε να σφίξουν τα δόντια για την δύσκολη συνέχεια.

Λίγες ώρες πριν, με τον κόσμο της στο πλευρό της, πέταξε, επιτέλους θα τολμήσω να πω, την γκίνια από πάνω της. Στο γήπεδο που ο τρόπος να σκοράρεις μοιάζει πιο δύσκολο από παρκάρισμα σε ανηφόρα, το μεσημέρι της Κυριακής ήταν τελικά ένας απλός περίπατος. Και την γρουσουζιά έστειλε για τσάι του βουνού τρεις φορές και πήρε πίσω το αίμα της για κάτι που της στοίχισε σε μεγάλο βαθμό.

Στο ίδιο γήπεδο που ο Ελίασον ήρθε ένα βήμα κοντά με τον εφιάλτη να σταματήσει το ποδόσφαιρο σκόραρε το πρώτο του γκολ με την φανέλα της Ένωσης. Μπορεί να άργησε να χαρίσει στην ομάδα την χαρά ενός δικού του τέρματος, το κάρμα του τελικά δεν άφησε παραπονεμένο. Νικητής και διπλά τροπαιούχος το έκανε πραγματικότητα στο σημείο που όλα ήταν μια ανάσα από τον να βάλουν τον επίλογο. Τελικά όντως ο δολοφόνος, ή οι δολοφόνοι, γυρνάνε πάντα στον τόπο του εγκλήματος.