Η ΑΕΚ χρειάζεται έναν νέο Μπάγεβιτς

Φταίει που δεν ήρθε ποτέ ο αντι-Μπάγεβιτς για τις απανωτές «σφαλιάρες» της ΑΕΚ; Όχι! Όμως, ενώ η κουβέντα της επόμενης ημέρας έχει ήδη ανοίξει και από εκεί πρέπει να ξεκινήσει ο Μελισσανίδης.

Νέα ήττα, νέα «σφαλιάρα», νέος αποκλεισμός και ξανά η ΑΕΚ – Φλεβάρη μήνα – παλεύει για το απόλυτο… τίποτα, μέχρι τέλος της σεζόν.

Μία νέα χρονιά που θα βγει με την αίσθηση της αγγαρείας, καθώς η ομάδα τίθεται εκ νέου εκτός στόχων από τα μισά της αγωνιστικής περιόδου, κυνηγώντας φαντάσματα.

Τι ανάλυση να κάνεις και πόσο αγωνιστικά να αναφερθείς, όταν:

• ο προπονητής σου δεν δείχνει να μαθαίνει από τα λάθη του και λειτουργεί σε mode Ιωαννίνων;
• ο μοναδικός καθαρόαιμος αμυντικός χαφ που έχεις και βάζεις στο 1-0 για να «κόψει» ό,τι περνάει, τον ντριπλάρουν πιο εύκολα και από κώνο;
• ο τερματοφύλακας – που προ ημερών επαινέθηκε από τον γράφοντα – δεν «καθαρίζει» μία μπάλα που βρισκόταν στον αέρα, στην καρδιά της περιοχής του, σε σημείο-φωτιά του ματς;

Καταστάσεις που δεν ξέρω αν υπόκεινται από κάποια βαθύτερη μοίρα που τιμωρεί την ΑΕΚ, η οποία προσπαθεί να «ξεγελάσει» το ποδόσφαιρο με ημίμετρα και πειραματισμούς ή απλώς… δεν μπορούν.

Πάντως, όσο η αγωνιστική κατρακύλα συνεχίζεται, τόσο φέρνει στο φως τα προβλήματα της ομάδας που δεν σταματούν μονάχα στον «τελειωμένο» Αργύρη Γιαννίκη, αλλά είναι βαθύτερα.

«Θα βγει, δεν θα βγει…»

Η ΑΕΚ φαίνεται πως έχει περάσει ήδη στις συζητήσεις που αφορούν την επόμενη ημέρα του συλλόγου, καθώς το πείραμα με το τρίγωνο Γιαννίκη-Παπαδημητρίου-Κονέ, απέτυχε.

Τρεις περιπτώσεις που εντάχθηκαν στην Ένωση με την προοπτική να κερδίσουν το στοίχημα και να φανούν αντάξιοι για κάτι μεγαλύτερο από ότι είχαν μέχρι τότε πετύχει στην καριέρα τους.

Δεν γίνεται όμως να «χτίζεται» μία ομάδα του επιπέδου – του γνήσιου, όχι αυτού που την κατάντησαν σήμερα να έχει – της ΑΕΚ, με επιλογές που μαδάς την μαργαρίτα αυτό-ρωτώντας: «θα βγει, δεν θα βγει…».

Ως τέτοιους τους έδωσε το χρίσμα ο Δημήτρης Μελισσανίδης και το (διοικητικό) επιτελείο που τον πλαισιώνει, καθώς οι περγαμηνές τους ήταν ανησυχητικά περιορισμένες.

Προσωπικότητα που θα φωνάξει «τέλος οι σφαλιάρες»

Κάπου όμως πρέπει να μπει ένα «τέλος», να φωνάξει κάποιος «τέρμα οι σφαλιάρες» και να θέσει σε λειτουργία υγιούς και σύγχρονου πλάνου την ΑΕΚ.

Αυτός που θα πάρει από τον Μελισσανίδη το χρίσμα να ξεκινήσει μία σειρά ενεργειών για την επόμενη μέρα της ΑΕΚ, που θα την βρει στην «Αγιά Σοφιά».

Ο Ντούσαν Μπάγεβιτς ήταν μία τέτοια προσωπικότητα, δίνοντας και στον τελευταίο… φύλακα του κιτρινόμαυρου στρατοπέδου να καταλάβει τι ζητά μία ομάδα – στο μέγεθος της ΑΕΚ – από εκείνον.

Δεν ξέρω αν θα έχει τον τίτλο του Αθλητικού Διευθυντή, του Γενικού Αρχηγού ή του προπονητή, ούτε αν θα λέγεται Μπάγεβιτς, Νικολαϊδης ή Σάντος, όμως η παρουσία μίας τέτοιας φιγούρας που θα εμπνέει και θα απαιτεί, κρίνεται πιο επιβεβλημένη από ποτέ.

ΦΤΟΥ! Και από την αρχή…

Η εκκαθάριση πρέπει να ξανα-γίνει, όχι τόσο σε επίπεδο ρόστερ – που και εκεί υπάρχει δρόμος ακόμα – αλλά μία διαδικασία που θα ακουμπά μεγαλύτερο φάσμα του οργανισμού της Ένωσης.

Να τεθούν νέοι όροι λειτουργίας στην ομάδα, με ανθρώπους-γνώστες του αντικειμένου που θα κληθούν να υπηρετήσουν και όχι επιλογές-πειράματα, με την ελπίδα και την ευχή να αποδειχθούν λύρα εκατό.

Προσωπικά είμαι πολύ περίεργος να δω πως θα αντιδράσει ο Μελισσανίδης σε αυτή την κατάσταση που έχει βρεθεί η ομάδα, γνωρίζοντας πως παρά την οικονομική και μεταγραφική υπέρβαση του καλοκαιριού, η ΑΕΚ βρίσκεται ξανά σε κατάσταση συναγερμού.