Αναγκαία η στροφή στην Ελληνοποίηση

Οι εμφανίσεις ορισμένων Ελλήνων διεθνών, που φοράνε ή είναι χαραγμένοι στο μυαλό με τη κιτρινόμαυρη φανέλα, δείχνουν τον δρόμο στην ΑΕΚ για το μέλλον.

Η νίκη της Εθνικής απέναντι στην Σουηδία έδωσε εκ νέου ελπίδες στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα του Φαν Σχιπ, για πρόκριση της στο Μουντιάλ του Κατάρ.

Μια βραδιά στην οποία έλαμψαν δύο Κιτρινόμαυροι, ή μάλλον… ένας, καθώς ο έτερος διαπρέπει με τα χρώματα άλλης ομάδας στην Τουρκία. Ο λόγος ασφαλώς για τους Τζαβέλλα και Μπακασέτα αντίστοιχα.

Με μπροστάρη τον έμπειρο κεντρικό αμυντικό στα μετόπισθεν, η Ελληνική άμυνα έμοιαζε απροσπέλαστη στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, ενώ στον δημιουργικό τομέα, είχε τον αρχηγό της σε μεγάλα κέφια.

Ο 28χρονος άσσος της Τράμπζονσπορ, τον οποίο η Ένωση άφησε να φύγει μέσα από τα χέρια της, δεν καταλαβαίνει από αντιπάλους και συνεχίζει αμείωτα σε σταθερά υψηλούς ρυθμούς, ανεξαρτήτος φανέλας που υπερασπίζεται.

Στόχος (ξανά) η Ελληνοποίηση

Η ΑΕΚ, βλέποντας παίκτες που είτε της ανήκουν (Τζαβέλλας, Γαλανόπουλος κ.α.), είτε εξελίχθηκαν μέσα από αυτή (Μπακασέτας, Γιακουμάκης) να διαπρέπουν, αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να επενδύσει ξανά στο Ελληνικό στοιχείο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα που πέτυχε αυτή η συνταγή, είναι η σεζόν του πρωταθλήματος (2017-2018), όταν η Ένωση είχε σταθερά στην εντεκάδα της τουλάχιστον 5 Ελληνόπουλα, γεγονός που της έδινε διαφορετική αύρα στο παιχνίδι της.

Για να είμαστε και ακριβοδίκαιοι, το επίπεδο της εγχώριας αγοράς δεν είναι όσο υψηλό ήταν τα προηγούμενα χρόνια. Οι μεταγραφές των Μήτογλου, Ρότα και ενδεχωμένως του Παρρά δείχνουν τον δρόμο, αλλά χρειάζεται και συνέχεια, για να προστεθεί το Ελληνικό στοιχείο στην ομάδα.

Με αυτό τον τρόπο, ενδεχωμένως να προκύψουν και κερδοφόρες περιπτώσεις παικτών, που θα αποκτηθούν με χαμηλό ποσό και θα μεταπηδήσουν στο εξωτερικό με πολλαπλάσια τιμή (βλ. Μπάρκας).