Αρθρικός χόνδρος και θεραπείες

Το AEK1924.gr σε συνεργασία με τον Αναστάσιο Μαργαρίτη σας παρουσιάζουν με αφορμή τον τραυματισμό του Κώστα Γαλανόπουλο, το πρόβλημα με τον αρθρικό χόνδρο και τις θεραπείες του.

Ο αρθρικός χόνδρος είναι ο άκρως εξειδικευμένος συνδετικός ιστός των διαρθρώσεων . Η κύρια λειτουργία του είναι να παρέχει στην άρθρωση ,μια ομαλή και με λίπανση επιφάνεια  και ταυτόχρονα να διευκολύνει την μετάδοση των φορτίων με χαμηλό συντελεστή τριβής . Ο αρθρικός χόνδρος στερείται των αιμοφόρων αγγείων, λεμφαγγείων και νεύρων και υπόκειται σε ένα σκληρό εμβιομηχανικό περιβάλλον. Ωστόσο ,το πιο σημαντικό είναι ότι, ο αρθρικός χόνδρος έχει περιορισμένη ικανότητα για την εγγενή του επούλωση και  επισκευή. Από αυτή την άποψη, η διατήρηση και η υγεία του αρθρικού χόνδρου είναι υψίστης σημασίας για την υγεία των αρθρώσεων.

Ο τραυματισμός του αρθρικού χόνδρου αναγνωρίζεται ως μία αιτία σημαντικής μυοσκελετικής νοσηρότητας . Η μοναδική και σύνθετη δομή του αρθρικού χόνδρου καθιστά την επεξεργασία ,την επισκευή ή την αποκατάσταση των ελαττωμάτων του, πρόκληση για τον ασθενή, τον χειρουργό και το φυσιοθεραπευτή. Η υγεία του αρθρικού χόνδρου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη οργανωμένη διατήρηση της αρχιτεκτονικής του.

Κλινική ανατομία

Ο αρθρικός χόνδρος αποτελείται από 4 ζώνες :

Η λεπτή επιφανειακή (εφαπτομενική) ζώνη προστατεύει τα βαθύτερα στρώματα από διατμητικές τάσεις και αποτελεί περίπου το 10% έως 20% του πάχους αρθρικού χόνδρου. Οι ίνες κολλαγόνου αυτής της ζώνης (κυρίως, τύπου II και IX κολλαγόνου) είναι σφικτά συνδεδεμένες και ευθυγραμμίζονται παράλληλα προς την αρθρική επιφάνεια . Το επιφανειακό στρώμα περιλαμβάνει ένα σχετικά υψηλό αριθμό πεπλατυσμένων χονδροκυττάρων, και η ακεραιότητα αυτού του στρώματος είναι επιτακτική για την προστασία και τη συντήρηση των βαθύτερων στρωμάτων. Αυτή η ζώνη είναι σε επαφή με το αρθρικό υγρό και είναι υπεύθυνη για την αντίσταση στις εφελκυστικές και συμπιεστικές δυνάμεις που επιβάλλονται από την άρθρωση.

Αμέσως μετά βαθιά στην επιφανειακή ζώνη είναι η μέση (μεταβατική) ζώνη, η οποία παρέχει μια ανατομική και λειτουργική γέφυρα μεταξύ των επιπολής και των εν τω βάθει ζωνών. Η μεσαία ζώνη αντιπροσωπεύει το 40% έως 60% του συνολικού όγκου του χόνδρου, και περιέχει πρωτεογλυκάνες και παχύτερο ινίδια κολλαγόνου. Σε αυτό το στρώμα, το κολλαγόνο οργανώνεται λοξά, και τα χονδροκύτταρα είναι σφαιρικά και σε χαμηλή πυκνότητα. Λειτουργικά, η μεσαία ζώνη είναι η πρώτη γραμμή της αντίστασης σε συμπιεστικές δυνάμεις.

Η βαθιά ζώνη είναι υπεύθυνη για την παροχή μεγαλύτερης αντοχής σε δυνάμεις συμπιέσεως, δεδομένου ότι τα  ινίδια κολλαγόνου διατάσσονται κάθετα προς την αρθρική επιφάνεια. Η  βαθιά ζώνη περιέχει τη χαμηλότερη συγκέντρωση του νερού. Αυτή η ζώνη αντιπροσωπεύει περίπου το 30% του όγκου του αρθρικού χόνδρου . Η βαθιά ζώνη είναι υπεύθυνη για την μεγαλύτερη παροχή της αντίστασης σε συμπιεστικές δυνάμεις.

Η ασβεστοποιημένη ζώνη διαδραματίζει αναπόσπαστο σημαντικό  ρόλο στην εξασφάλιση του χόνδρου στα οστά, εντάσσοντάς τα ινίδια κολλαγόνου της βαθιάς ζώνης στο υποχόνδριο οστό. Στη ζώνη αυτή, ο κυτταρικός πληθυσμός είναι σπάνιος και τα χονδροκύτταρα είναι υπερτροφικά.

Κατηγοριοποίηση βλαβών του αρθρικού χόνδρου

Η κατηγοριοποίηση των βλαβών μπορεί να γίνει μόνο μετά από αρθροσκόπηση και ταξινομούνται ως εξής :

Συμπτώματα της βλάβης του αρθρικού χόνδρου

Αυτά είναι αρκετά μεταβλητά αλλά συχνά περιλαμβάνουν

• Πόνο και Πρήξιμο με τη μορφή υγρού
• Αίσθημα κριγμού
• Κλείδωμα ή Εμπλοκή της άρθρωσης

Θεραπεία

Η θεραπεία των χόνδρινων βλαβών εξαρτάται από την επιλογή των ασθενών, από τις καθημερινές και αθλητικές δραστηριότητες, την ηλικία, την αιτιολογία, τον βαθμό και την ποιότητα της βλάβης.

Συντηρητική θεραπεία

Ο στόχος της συντηρητικής θεραπείας είναι να μειώσει τα συμπτώματα και όχι η θεραπεία της βλάβης. Σε περιπτώσεις με μικρές βλάβες, η χειρουργική επέμβαση θα μπορούσε να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό . Η κατάλληλη συντηρητική θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει :

Ωστόσο μέχρι σήμερα ,δεν υπήρξε καμία ένδειξη διαρθρωτικών βελτιώσεων με αυτές τις συντηρητικές παρεμβάσεις.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Οι διάφορες τεχνικές που είναι διαθέσιμες έχουν σκοπό την αναγέννηση των οστεοχονδρικών ελαττωμάτων  και την εμβιομηχανική  του υαλώδους χόνδρου. Δυστυχώς, σε όλες τις χειρουργικές τεχνικές, ο ιστός επισκευής είναι ινοχόνδρινος ,με μικρή αποκατάσταση του υαλώδη χόνδρου .

Χειρουργικές τεχνικές

Συμπέρασμα

Η πιο σημαντική αρχή στην αποκατάσταση του αρθρικού χόνδρου είναι η δημιουργία ενός περιβάλλοντος που θα διευκολύνει τη διαδικασία επούλωσης, αποφεύγοντας επιβλαβείς δυνάμεις στο χώρο της  επισκευής.