Ο Κλάτενμπεργκ, ο Μακέλι και ένα έργο που το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ξαναδεί

Το άρθρο του πρώην αρχιδιαιτητή της ΚΕΔ για τον Ολλανδό ρέφερι και τα εύλογα ερωτήματα που γεννώνται μετά τα πρόσφατα διαιτητικά λάθη

Το εγκωμιαστικό κείμενο του Μαρκ Κλάτενμπεργκ για τον Ντάνιελ Μακέλι έρχεται ξανά στο προσκήνιο, την ώρα που η ελληνική διαιτησία βρίσκεται στο επίκεντρο έντονων αντιδράσεων, ξυπνώντας μνήμες από ένα παρελθόν που πολλοί δεν έχουν ξεχάσει.

Το όνομα του Ντάνιελ Μακέλι απασχολεί έντονα το ελληνικό ποδόσφαιρο μετά τις πρόσφατες διαιτητικές αποφάσεις στο ντέρμπι μεταξύ ΑΕΚ και Ολυμπιακού. Μαζί του, όμως, επανέρχεται στο προσκήνιο και ένα άλλο όνομα, γνώριμο στο ελληνικό κοινό: αυτό του Μαρκ Κλάτενμπεργκ.

Μην χάνεις νέα της ΑΕΚ. Ακολούθησε το στην Google

ΠΡΟΣΘΕΣΕ ΤΟ AEK1924 ΣΤΗΝ GOOGLE

Ο Άγγλος πρώην διεθνής διαιτητής, ο οποίος στο παρελθόν υπηρέτησε ως επικεφαλής της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας στην Ελλάδα, είχε γράψει το 2021 άρθρο σε βρετανικό μέσο, στο οποίο αποθέωνε τον Μακέλι. Τον παρουσίαζε ως έναν από τους κορυφαίους Ευρωπαίους ρέφερι, άριστα προσαρμοσμένο στο VAR και ικανό να διαχειρίζεται αγώνες υψηλής πίεσης.

Σήμερα, όμως, το συγκεκριμένο άρθρο διαβάζεται με εντελώς διαφορετικό τρόπο.

Όχι γιατί απαγορεύεται ένας διαιτητής να εκφράζει άποψη για συνάδελφό του, αλλά γιατί ο Κλάτενμπεργκ δεν είναι ένας ουδέτερος παρατηρητής. Η παρουσία του στην ελληνική διαιτησία συνέπεσε με μια περίοδο που χαρακτηρίστηκε από σοβαρές αμφισβητήσεις, έντονη καχυποψία και αποφάσεις που για πολλούς αλλοίωσαν ισορροπίες στο πρωτάθλημα.

Το γεγονός ότι σήμερα ο Μακέλι βρίσκεται στο επίκεντρο νέας διαιτητικής διαμάχης, ενώ στο παρελθόν έχει “χριστεί” από τον πρώην αρχιδιαιτητή της ΚΕΔ ως πρότυπο, δημιουργεί εύλογους συνειρμούς. Όχι απαραίτητα περί σκοπιμότητας, αλλά περί συστήματος αξιολόγησης, προστασίας και αντίληψης της διαιτησίας.

Η ελληνική πραγματικότητα έχει δείξει ότι τα “διαιτητικά λάθη” σπάνια αντιμετωπίζονται ισότιμα. Άλλοτε χαρακτηρίζονται ανθρώπινα, άλλοτε βαφτίζονται ατυχία, και άλλοτε περνούν χωρίς καμία ουσιαστική συνέπεια. Και αυτό είναι που εξοργίζει.

Όταν ένας διαιτητής εμφανίζεται διεθνώς ως κορυφαίος και ταυτόχρονα στην Ελλάδα αφήνει πίσω του αποφάσεις που αλλάζουν τη ροή και το αποτέλεσμα κρίσιμων αγώνων, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο ίδιος. Είναι το πλαίσιο που τον νομιμοποιεί.

Η υπόθεση Κλάτενμπεργκ – Μακέλι δεν αφορά απλώς δύο ονόματα. Αφορά τη διαχρονική αδυναμία του ελληνικού ποδοσφαίρου να πείσει ότι η διαιτησία λειτουργεί με απόλυτη διαφάνεια, λογοδοσία και ισονομία. Και όσο τα ίδια πρόσωπα, οι ίδιες πρακτικές και οι ίδιες “εγγυήσεις” επανεμφανίζονται, τόσο το ερώτημα θα παραμένει αναπάντητο. Mαθαίνουμε από το παρελθόν ή απλώς το ανακυκλώνουμε;