
Ως γνωστόν, το χειρότερο που μπορεί να συμβεί στον αθλητισμό σε μια φορμαρισμένη ομάδα, η οποία διανύει μια καλή περίοδο στη σεζόν της, έχοντας βρει ρυθμό, αυτοπεποίθηση και μεγάλες νίκες, είναι να υπάρξει –για οποιονδήποτε λόγο– μια διακοπή των αγωνιστικών της υποχρεώσεων.
Πόσο μάλλον δε, μια διακοπή αρκετών ημερών, όπως αυτή των Χριστουγέννων, που σίγουρα έχει τα οφέλη της ξεκούρασης, αλλά ταυτόχρονα βάζει «φρένο» στην ομάδα και την επαναφέρει ουσιαστικά από το μηδέν, όπως και τις υπόλοιπες.
Αυτό ακριβώς έπαθε και η ΑΕΚ χθες, βιώνοντάς το στο έπακρο, καθώς δεν εμφάνισε ποτέ το καλό της πρόσωπο στο «Κλ. Βικελίδης» απέναντι στον Άρη, αυτό που μας είχε συνηθίσει το προηγούμενο δίμηνο, κυμαινόμενη σε ρηχά νερά και με μέτρια εικόνα.
Μάλιστα, η Ένωση δεν έπιασε ούτε τα επίπεδα έντασης που είχε δείξει το προηγούμενο διάστημα, μένοντας σε χαμηλότερα στάνταρ, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα τόσο την εικόνα της όσο και τη… γκέλα, μένοντας στο 1-1, αποτέλεσμα που στο τέλος της βραδιάς, με βάση και την εξέλιξη του ματς, μπορεί να χαρακτηριστεί και ως θετικό.
Φυσικά, όλο αυτό δημιουργεί ένα ερωτηματικό σχετικά με το πότε θα δούμε ξανά την ΑΕΚ του προηγούμενου διμήνου, τόσο σε επίπεδο εντάσεων όσο και στο όμορφο ποδόσφαιρο που έπαιζε και την οδηγούσε στα αποτελέσματα.
Ο χρόνος, μάλιστα, πλέον πιέζει ασφυκτικά την ομάδα, καθώς ακολουθεί μια σειρά δύσκολων και απαιτητικών αγώνων, στους οποίους δεν υπάρχει περιθώριο για νέες γκέλες, καθώς έτσι θα πετάξει στα σκουπίδια ό,τι έχτισε όλο το προηγούμενο διάστημα. Γι’ αυτό, αρχής γενομένης από την Τετάρτη στο Κύπελλο απέναντι στον ΟΦΗ, αλλά και στη συνέχεια με τον Παναθηναϊκό στην «Αγιά Σοφιά – OPAP Arena», θα κληθεί να σηκώσει κεφάλι άμεσα.
Το σίγουρο είναι ότι πλέον γνωρίζουμε τι μπορεί να κάνει αυτή η ομάδα και μέχρι πού μπορεί να φτάσει, έχοντας ως… μπούσουλα το προηγούμενο δίμηνο. Αρκεί, όμως –ξανά το λέμε– να πιάσει και πάλι τα υψηλά στάνταρ και τις εντάσεις που είχε δείξει.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ VIDEO
Advertisement