Η ΑΕΚ «ψάχνεται» και τα παιδιά της… μεγαλώνουν

Ανέκαθεν ο τρόπος που η Ένωση αξιοποιούσε τα δικά της παιδιά, δεν ήταν και ο πιο ενδεδειγμένος. Η προσπάθεια με την Β’ ομάδα φανέρωσε θετικά σημάδια και οι αποφάσεις της ερχόμενης σεζόν αναμένονται κρίσιμες.

Πρόκειται για μία (ακόμα) πτυχή της ΑΕΚ που «πονάει» και αυτό από δικά της λάθη, καθώς οι κιτρινόμαυρες Ακαδημίες έχουν να αναδείξουν παίκτες.

Οι άνθρωποι της Ένωσης είδαν μία… φουρνιά νεαρών αθλητών να αποφοιτά με επιτυχία από το δικό της ποδοσφαιρικό σχολείο και η Β’ ομάδα έδωσε την ευκαιρία.

Μία ευκαιρία κατά την οποία οι άνθρωποι της ΑΕΚ παρακολούθησαν από κοντά και κάτω από διαρκή και μακροχρόνια αγωνιστική δράση, παίκτες των Ακαδημιών που «ψάχνονταν» σε δανεισμούς.

Ωστόσο το ερώτημα παραμένει για ακόμα ένα καλοκαίρι: Τι θέλει η ΑΕΚ να κάνει με τους παίκτες αυτούς;

Όσο πιο εκλαϊκευμένα μπορεί να ειπωθεί μία θεματική για μεγάλη ποδοσφαιρική ανάλυση, οι άνθρωποι που χειρίστηκαν τον αγωνιστικό σχεδιασμό της ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια, δεν είχαν ξεκάθαρο πλάνο για αυτούς τους παίκτες.

Δεν αναφέρομαι μονάχα στους έχοντες θέση στην παραπάνω φωτογραφία, αλλά σε όλους όσους περιμένουν (ακόμα) από την ομάδα να τους ξεκαθαρίσει – είτε προφορικά είτε αγωνιστικά – αν θα τους εμπιστευτεί.

Τρανταχτό παράδειγμα ο Χρήστος Γιούσης, ο οποίος έκλεψε την παράσταση στην ΑΕΚ Β’ και δεν πήρε ΠΟΤΕ ουσιαστική ευκαιρία στην πρώτη ομάδα. Ή ακόμα και οι περιπτώσεις των Κοσίδη και Ιατρούδη, οι οποίοι – εν απουσία καθαρόαιμου επιθετικού από την πρώτη ομάδα – δεν άκουγαν το όνομά τους στην αποστολή.

Η Ένωση καλείται να δει αν αντέχει να δώσει ουσιαστικές ευκαιρίες στα δικά της παιδιά, σε αυτά που τα ανέλαβε να τα γαλουχήσει ποδοσφαιρικά και πλέον έχουν… μεγαλώσει αισθητά.

Δεν πρόκειται για περιπτώσεις που μένουν αδιάφορες και δεν αναφέρομαι μόνο στην στατιστική απεικόνιση των αποδόσεων που είχαν μέσα στη σεζόν.

Είναι εμφανές πως – αν όχι όλοι – υπάρχουν παίκτες που αν εξέφραζαν παράπονα για την διαχείριση που υφίστανται, δεν θα είχαν καθόλου άδικο.