Είναι η ανικανότητα τους ή το κακό το ριζικό της;

Η ΑΕΚ βρίσκει με έναν μαγικό τρόπο, τον τρόπο να μοιράσει πίκρα και απογοήτευση στον κόσμο της, η οποία πλέον έρχεται από έναν συνδυασμό, ανικανότητας, ηττοπάθειας και του… κακού του ριζικού της.

Από που να το πιάσεις και που να το φτάσεις για όλα αυτά που γίνονται στον… πλανήτη της ΑΕΚ, που μόνο φυσιολογικά και πραγματικότητα δεν μπορούν να χαρακτηριστούν.

Η Ένωση για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν αποκλείεται απ’ το Κύπελλο Ελλάδος, απ’ τον ΠΑΟΚ, με πανομοιότυπο τρόπο, καθώς και πέρυσι οι Ασπρόμαυροι είχαν σημειώσει εκτός έδρας γκολ στις καθυστερήσεις με μια εξαιρετική εκτέλεση φάουλ του Μούργκ, μη αφήνοντας τον Τσιντώτα να αντιδράσει και πήραν τον πρώτο λόγο για πρόκριση, αφού ήταν το πρώτο ματς για την ημιτελική φάση.

Χθες όμως, ήταν ο δεύτερος αγώνας της προημιτελικής φάσης και ο ΠΑΟΚ πέταξε την ΑΕΚ ξανά εκτός Κυπέλλου, χάρη στο γκολ στις καθυστερήσεις του Κούρτιτς, κάνοντας το “τέλειο” σουτ, μη αφήνοντας ξανά τον Τσιντώτα να το αποκρούσει για εκεί που πήγε η μπάλα, με το δεύτερο γκολ των Θεσσαλονικιών, να είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται για την Ένωση, η οποία δεν δείχνει να μαθαίνει απ’ τα παθήματα της και πίνει το πικρό ποτήρι κάθε χρόνο και με διαφορετικό τρόπο, αλλά με την ίδια κατάληξη.

Ακόμα και η τύχη, τα τελευταία χρόνια έχει φτύσει στην… μούρη την ΑΕΚ και της έχει γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη, όποτε θα μπορούσε να πει κανείς ότι θα την χρειαστεί.

Η εκδίκηση του ποδοσφαίρου πάνω στο “κουφάρι” της ΑΕΚ

Απ’ εκεί και έπειτα, δεν είναι το θέμα η τύχη της Ένωσης και είναι το τελευταίο πράγμα που θα μπορούσε να δει κανείς, το σημαντικότερο είναι ότι η ομάδα έχει μπολιαστεί για τα καλά με την… ηττοπάθεια και μαζί με την ανικανότητα που υπάρχει σε πολλά επίπεδα εντός ομάδας, βοηθούν στο να ζούμε εξωπραγματικά πράγματα και να μην πλήττουμε ποτέ στο στρατόπεδο της ΑΕΚ.

Το ίδιο το ποδόσφαιρο, εκδικείται την ΑΕΚ και τους ανθρώπους της, πηγαίνοντας κόντρα με την κοινή λογική και προχωρώντας σε ακατανότητες κινήσεις, χωρίς να έχει ο καθένας που βρίσκεται εντός της ομάδας, την παραμικρή ευθιξία για να παραιτηθεί.

Ο Γιαννίκης σε ακόμα ένα ματς, μπέρδεψε την ομάδα με τις αλλαγές του, οι οποίες βρέθηκαν εκτός τόπου και χρόνου, εκτός κλίματος για το πιο κρίσιμο ματς της σεζόν, το οποίο και χρεώνεται ο Ελληνογερμανός τεχνικός.

Ότι άλλο να πούμε, το συμπέρασμα είναι ένα, η ανικανότητα αρκετών προσώπων εντός του ποδοσφαιρικού τμήματος, η ηττοπάθεια και το κακό ριζικό της ΑΕΚ, φέρνουν πίκρα και απογοήτευση, γράφοντας την μια αποτυχημένη χρονιά μετά την άλλη στο κοντέρ της ιστορίας της.

Τέταρτη σεζόν φέτος, που η Ένωση θα μείνει χωρίς τίτλο και ειδικότερα την εφετινή σεζόν δεν έχει να μνημονευτεί καμία επιτυχία, σε Ελλάδα και Ευρώπη, σε σύγκριση με την περυσινή που είχε έστω να αναφέρει ως επιτυχία την παρουσία της, στους ομίλους του Europa League.