ΑΕΚ σημαίνει επίθεση, αλλά…

Η εικόνα της ΑΕΚ στην ήττα (2-3) από τον Ολυμπιακό προκάλεσε αμφιθυμικές αντιδράσεις. Στην πλειοψηφία, ο κόσμος έμεινε ευχαριστημένος από την απόδοση, όμως το καμπανάκι (ξανά)χτύπησε.

Πλέον, η βάση της συζήτησης ξεκινά από το ότι φέτος η ΑΕΚ δείχνει να βρίσκεται στο σωστό δρόμο, στην βάση για να «χτιστεί» κάτι καλό.

Τόσο με τις μεταγραφές, όσο και με την δουλειά που έχει ναι δείξει – μέχρι σήμερα – ο Αργύρης Γιαννίκης, η ομάδα δείχνει να… ρολάρει, αλλά να ζητά χρόνο και όχι μόνο.

Κόντρα στον Ολυμπιακό, μπορεί να μην πήρε τη νίκη, αλλά κέρδισε το χειροκρότημα στο τέλος , με το ερώτημα να είναι το εξής: χειροκρότημα, παρά την ήττα ή νίκη και ας μην… αρέσεις;

Οι 40.000 φίλαθλοι της ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ, δεν χειροκρότησαν (μόνο) τα όσα (λίγα) είδαν από την ομάδα την Κυριακή. Χειροκρότησαν – πολύ περισσότερο – αυτά που βλέπουν να έρχονται, με τις προοπτικές που έχουν τεθεί.

Για να έρθουν όμως τα καλύτερα, χρειάζεται βελτιώσει στο μεσοαμυντικό κομμάτι, στο οποίο η ΑΕΚ εμφάνισε εκ νέου σημαντικά κενά. Τόσο ποσοτικά, όσο και ποιοτικά υπάρχει έλλειμμα που… κρατά πίσω το «χτίσιμο» της νέας ΑΕΚ.

Δεδομένα θα χρειαστεί έναν παίκτη-κολώνα για το κέντρο του γηπέδου, εκεί για το οποίο αποκτήθηκε ο Νταμιάν Λε Ταλέκ, ωστόσο όμως δεν φαίνεται να ταιριάζει απόλυτα στα αγωνιστικά «θέλω» του Γιαννίκη.

Υπολογίζεται κανονικά – δεν τέθηκε ποτέ τέτοιο θέμα άλλωστε – όμως ο 41χρονος τεχνικός θέλει έναν παίκτη στο στυλ παιχνιδιού του  Κώστα Γαλανόπουλου, αφού δεν μπορεί να έχει τον ίδιο, σε ακόμα πιο «ψημένη» κατάσταση.

Δένοντας τον άξονα, με την παρουσία των ήδη δυνατών επιλογών, η Ένωση θα μπει στο δίλλημα της άμυνας. Εκεί που άλλαξαν (κυριολεκτικά) όλες οι βασικές επιλογές.

Άπαντες μοιάζουν πως μπορούν να προσφέρουν, χρειάζονται όμως χρόνο και αποτελέσματα που θα «χτίσουν» χαρακτήρα refuse-to-lose.

Ωστόσο, η απόκτηση ενός ηγέτη στην άμυνα, που με την προσωπικότητα και την εμπειρία του θα ανεβάσει δυο σκάλες την απόδοση των ήδη υπαρχόντων, θα «παίξει» μεταγραφικά.