Μην χαιρόμαστε με τα… αυτονόητα

Υπολογίζοντας πως το χθεσινό (30/06) ματς με την Φίτεσε, ήταν το πρώτο της προετοιμασίας αλλά και την λειψανδρία μεταγραφικών αφίξεων, η εικόνα της ΑΕΚ – σε ομαδικό επίπεδο – ήταν απρόσμενα καλή. Ωστόσο αλίμονο αν οι παίκτες που αγωνίζονται μαζί (τουλάχιστον) έναν χρόνο, δεν μπορούν να αποδώσουν ποιοτικό ποδόσφαιρο.

Η νίκη της Ένωσης επί της Ολλανδικής ομάδας, οδήγησε σε μια βαθιά ανάσα τον φίλαθλο – και όχι μόνο – κόσμο της ΑΕΚ.

Φανέρωσε πως ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς έχει ήδη περάσει κάποια από τα αγωνιστικά στοιχεία που θέλει να έχει η ομάδα και έδειξε πως η δουλειά σε Πήλιο και Ολλανδία, είναι στη σωστή κατεύθυνση.

Μέχρι εκεί όμως. Η ΑΕΚ δεν έχει χρόνο για… φαμφάρες και καθησυχασμούς, καθώς – στο πρώτο ειδικά ημίχρονο – οι 10 από τους 11 Κιτρινόμαυρους, ήταν οι ίδιοι που ολοκλήρωσαν πέρυσι την κάκιστη χρόνια.

Έδειξαν θετικά στοιχεία αλλά δεδομένα η Ένωση φωνάζει από ενέσεις ποιότητας, με αποκορύφωμα την άμυνα και την κορυφή της επίθεσης. Μεταγραφές που αργούν και ο Μιλόγεβιτς δεν θα μπορέσει να δουλέψει μαζί τους επί Ολλανδικού εδάφους, μακριά από την πίεση των αγώνων.

Ένα σύνολο παικτών που αγωνίζεται (τουλάχιστον) έναν χρόνο μαζί, έδειξε καλύτερα στοιχεία από ό,τι συνηθίζαμε να βλέπουμε πέρυσι και αυτό πιστώνεται στον «Μίλο».

Όμως, ούτε το «θα τα αλλάξω όλα» του διοικητικού ηγέτη έγινε πράξη, ούτε τα τρανταχτά – γνωστά από πέρυσι – κενά του ρόστερ, έχουν καλυφθεί.

Η ομάδα έδειξε καλά στοιχεία στο… ντεμπούτο της και αυτό πρέπει να «ανοίξει» περαιτέρω την όρεξη για μεταγραφές και όχι να καθησυχάζει.