15.3
09:30

Η ΑΕΚ ακροβατεί στο χείλος της καταστροφής

Γιώργος Μανταίος
Advertisement

Ο #psyxiatros Γιώργος Μανταίος γράφει για την χθεσινή κακή εμφάνιση της ΑΕΚ, για τις αλλαγές εντός της ομάδας, για τον Μανόλο Χιμένεθ, αλλά και για τον Πέτρο Μάνταλο και τον… ρόλο που του «φόρτωσαν».

Η ταλαιπωρία που υφίστανται οι φίλοι της ΑΕΚ στην εφετινή σεζόν είναι ίσως η πιο βασανιστική της τελευταίας εξαετίας. Αντικρίζεις ανθρώπους που ψάχνουν από κάπου να πιαστούν, φωτίζονται τα πρόσωπά τους από μια νίκη επί του Απόλλωνα, μόνο και μόνο για να βυθιστούν ξανά στην κατάθλιψη όταν συνειδητοποιούν ότι αυτή η «επιτυχία» δεν ήταν παρά μόνο μία ευχάριστη παρένθεση στο σερί των διαδοχικών ηττών από το Βόλο. Μιας ομάδας τεσσάρων ετών, που για να βρεθεί στα επαγγελματικά πρωταθλήματα πήρε το ΑΦΜ της Πύδνας Κίτρους και έπαιξε στη Γ΄ εθνική το 2017/18. Τη σεζόν που η ΑΕΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα.

Το τέλος του κατήφορου δεν μοιάζει καν κοντινό. Η ταλαιπωρία θα συνεχιστεί για ακόμα δύο μήνες, εκτός κι αν συμβεί κανένα θαύμα στο κύπελλο. Στη λίγκα, με τον ΠΑΟΚ στο -1 και τον Παναθηναϊκό στο -3 η ΑΕΚ ακροβατεί σε ένα σχοινί και από κάτω βρίσκεται η απόλυτη καταστροφή του ευρωπαϊκού αποκλεισμού. Δεν γνωρίζω αν εγείρεται ήδη θέμα προπονητή, αφού η βαθμολογία αφήνει ορθάνοιχτη την πιθανότητα να μείνει η ΑΕΚ εκτός τετράδας, συνεπώς το «δόγμα του σοκ» σίγουρα έχει πέσει στο τραπέζι. Βέβαια πριν συμβεί αυτό, θα υπάρξει μια… καθιερωμένη επίσκεψη του Μελισσανίδη στα Σπάτα για να πει στους παίκτες «αυτός είναι ο προπονητής κι αν σας αρέσει. Πρώτα θα φύγετε εσείς και μετά αυτός». Ξέρουμε όλοι ποιος έφευγε πάντα πρώτος…

Ωστόσο ό,τι κι αν συμβεί (επαναλαμβάνω πλην ενός θαύματος στο κύπελλο) η αλλαγή προπονητή είναι δεδομένη, είτε σύντομα είτε λίγο αργότερα. Για να μην παρεξηγηθώ ως… κωλοτούμπας, θυμίζω ότι πρώτος είχα γράψει στο AEK1924.gr και επιμένω ότι ο Μανόλο πρέπει να μείνει ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων γιατί καμία ομάδα στον πλανήτη δεν δομήθηκε σωστά, αλλάζοντας συνεχώς πλάνο και φιλοσοφία. Όμως εδώ δεν μιλάμε για τη δική μου οπτική (η οποία δεν έχει αλλάξει), αλλά για την κοινή λογική που εισπράττουμε από τις κινήσεις της ΠΑΕ. Δεν φέρνεις νέο CEO, νέο επικεφαλής scouting, νέους συμβούλους και… μυστικοσυμβούλους, δεν κάνεις ολικό facelift, για να κρατήσεις τον ίδιο προπονητή όταν η ομάδα παραπαίει και δεν μπορεί να σηκωθεί ούτε με… κλαρκ. Αυτό είναι πασιφανές, όσο κι αν η ΑΕΚ επισήμως θα διαψεύδει ότι υπάρχει θέμα Χιμένεθ. Μα κι αυτός, για να λέμε την αλήθεια, δεν κάνει κάτι προκειμένου να ισχυροποιήσει τη θέση του. Φοβικό ποδόσφαιρο, αλλοπρόσαλλες επιλογές και αλλαγές «στοχοποίησης» όπως αυτή του Μιτάι, λες και αν ήταν κάποιος πιο έμπειρος, δεν θα έκανε το πέναλτι στον Περέα. Με την κίνηση αυτή η ΑΕΚ «ξέμεινε» εντελώς από πτέρυγες στο β΄ ημίχρονο, αφού ο Λάτσι αριστερά και ο Νταντσένκο δεξιά αδυνατούσαν να βοηθήσουν τους Αλμπάνη, Γκαρσία, οι οποίοι στη συνέχεια κουράστηκαν και ως φυσικό επακόλουθο το ματς ολοκληρώθηκε με την Ένωση να μην έχει τελική προσπάθεια στο στόχο. Τι θλιβερό…

Οι κύκλοι γι’ αυτό λέγονται κύκλοι. Επειδή κλείνουν! Αλλά η ΑΕΚ αρνείται πεισματικά να το κατανοήσει εδώ και χρόνια, ξαναγυρίζοντας μονίμως στα ίδια και τα ίδια. Πριν από λίγες ημέρες ο Βαγγέλης Αρναούτογλου σε άρθρο του στο sport24 μου «έκλεψε» κάτι που ήθελα να γράψω εδώ και καιρό. Ότι ο Μάνταλος αναγορεύτηκε ηγέτης της ΑΕΚ εξ ανάγκης και ελλείψει άλλου. Είναι ένας ρόλος που κατά κάποιο τρόπο του «φόρτωσαν» ενώ έχει αποδειχτεί ότι δεν μπορεί να τον υπηρετήσει και ενδεχομένως δεν του επιτρέπει να απελευθερωθεί. Είναι κακό να επισημαίνουμε ότι ο κύκλος αυτός έκλεισε; Δεν μιλάνε μόνοι τους οι αριθμοί; Νοείται το «δεκάρι» και ο leader της ΑΕΚ να βγάζει ολόκληρο πρωτάθλημα με ένα γκολ και έξι ασίστ, όλα επί των τριών τελευταίων ομάδων της βαθμολογίας (το γκολ με τον Παναιτωλικό, τις ασίστ με τον ΟΦΗ τον Παναιτωλικό και την ΑΕΛ);

Κακό και άδικο θα ήταν να απαξιώνει κανείς το Μάνταλο και να μην αναγνωρίζει όσα (πολλά) έχει προσφέρει ή να τον θεωρεί ως βασικό υπαίτιο της εφετινής κατρακύλας. Σίγουρα δεν είναι, αλλά αδυνατεί να βγει μπροστά και να περισώσει κάποιες καταστάσεις. Η θέση του ηγέτη στο γήπεδο, ειδικά σε συνδυασμό με το περιβραχιόνιο του αρχηγού, δεν είναι κάποιοι τυπικοί προσδιορισμοί που αποδίδονται τιμής ένεκεν. Η ποδοσφαιρική ψυχολογία, από τη Μπαρτσελόνα και τον Μέσι μέχρι την Άστον Βίλα και τον Γκρίλις, υπαγορεύει την εξάρτηση της ομάδας από τον φύσει και θέσει αρχηγό της. Στις δύσκολες στιγμές αυτός πρέπει να καθαρίσει, αυτός πρέπει να σπρώξει το κάρο όταν κολλάει στη λάσπη. Από αυτόν περιμένεις να σε ξεμπλοκάρει όταν βρίσκεσαι σε αδιέξοδο, ειδικά σε ματς εναντίον των «μικρομεσαίων» που κρίνουν σε μεγάλο βαθμό την έκβαση του πρωταθλήματος. Πέρσι, σε μια επίσης πολύ μέτρια σεζόν για την ΑΕΚ, ο Μάνταλος το είχε κάνει κάποιες φορές. Εφέτος, ποτέ! Το ποδοσφαιρικό του μέλλον δεν γίνεται να περιλαμβάνει φανέλα βασικού και ηγετική θέση στην ΑΕΚ. Είναι ένας ποιοτικός χαφ που εάν είχε δίπλα του έναν ηγέτη, ίσως να είχε απαλλαγεί από αυτό το άγχος και να προσέφερε περισσότερα.

Εν κατακλείδι, είναι δύσκολο πραγματικά να κατανοήσει κανείς για ποιον λόγο η φράση «ο κύκλος έκλεισε» μοιάζει απαγορευμένη στην ΑΕΚ, ειδικά όταν κάποιες καταστάσεις μιλούν από μόνες τους. Ίσως αυτό συμβαίνει επειδή η ΑΕΚ έχει μία εγγενή τάση προσκόλλησης στο παρελθόν και αδυναμίας μετάβασης στο μέλλον. Το παρελθόν όμως πρέπει να διαγραφεί οριστικά για να γίνει το restart το οποίο αποτελεί επείγουσα προτεραιότητα.

Advertisement