Η ηττοπάθεια και οι… losers

Η νοοτροπία της ηττοπάθειας και οι losers που δημιουργήθηκαν μετά από τέσσερις χαμένους τελικούς είναι προβλήματα που πρέπει να πετάξει από πάνω της, η ΑΕΚ απ’ εδώ και πέρα.

Το χειρότερο πράγμα στον αθλητισμό και ιδιαίτερα στον πρωταθλητισμό, είναι το σύνδρομο της… ηττοπάθειας, το οποίο δημιουργείται όταν μαζεύονται αρκετά μαζεμένες αποτυχημένες προσπάθειες και η ψυχολογία πιάνει πάτο και χάνεις την αυτοπεποίθηση σου και γίνεσαι αδύναμος ακόμα και όταν δεν είσαι, πόσο μάλλον όταν και είσαι.

Η ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια και ειδικότερα μετά την πρωταθληματική χρονιά, δείχνει όλο και περισσότερο στα μεγάλα παιχνίδια της, τα λεγόμενα ντέρμπι ή τελικοί, ότι έχει το σύνδρομο της ηττοπάθειας, καθώς κατεβαίνει και δεν δείχνει σε καμία περίπτωση του αγώνα την ψυχολογία της κυριαρχίας και της επιβλητικότητας που αρμόζει στο όνομα της, την ιστορία της και στην φανέλα της.

Ομάδα με όχι και τόσο ισχυρές προσωπικότητες, αλλά και με μετρημένες ποιοτικές λύσεις, δείχνει να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στα κρίσιμα παιχνίδια της ομάδας και όταν καίει η μπάλα, τρώγοντας απανωτά την μια… φάπα μετά την άλλη, χωρίς να μιλάμε υποθετικά, αλλά για πραγματικά γεγονότα με τρανό παράδειγμα τον χθεσινό αγώνα.

Η Ένωση είχε καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα την κατοχή της μπάλας, αλλά την κρατούσε ανούσια δίχως να βρει έναν τρόπο για να τρυπώσει στην άμυνα του Ολυμπιακού, απειλώντας την εστία του νεαρού Τζολάκη, αλλά και όποτε βρήκε χώρο ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, τότε δεν κατάφερε να τελειώσει την φάση και να απειλήσει.

Το χειρότερο όλων είναι, ότι στο δεύτερο ημίχρονο που η Ένωση έπρεπε να βγάλει περισσότερο αντίδραση και να απειλήσει δεν το κατάφερε απέναντι σε έναν ελλιπέστατο Ολυμπιακό, που είτε ήταν η κούραση που βγήκε, είτε ότι συνέχισαν στο ίδιο τέμπο με την κατοχή της μπάλας χωρίς να ξέρουν τι να την κάνουν,  οι Κιτρινόμαυροι έπαιξαν τον ρόλο του κομπάρσου και οι Ερυθρολευκοι κατέκτησαν το πιο ξεκούραστο Κύπελλο της ιστορίας τους.

Από μια πρωταθληματική ΑΕΚ, γεννήθηκαν… losers

Το άλλο χειρότερο στον αθλητισμό είναι η ταμπέλα “losers” που μπορεί να κολλήσει σε έναν αθλητή ή σε μια ομάδα, όταν φτάνει αρκετές φορές στην “πηγή”, αλλά χωρίς να πιει… νερό.

Η ΑΕΚ δυστυχώς τα τελευταία πέντε χρόνια έχει φτάσει πέντε φορές στον τελικό (βλ. πηγή) και το έχει κατακτήσει μόνο μια φορά το 2016 το Κύπελλο (βλ. νερό), έχοντας δηλαδή ηττηθεί τέσσερις φορές, που μπορεί να πει κάποιος ότι το 2017 και το 2019 κόντρα στον ΠΑΟΚ, έγιναν κι’ άλλα πράγματα για να το χάσει, αλλά μη ξεχνάμε ότι και η γενική εικόνα της ΑΕΚ δεν ήταν καλύτερη απ’ τον αντίπαλο της, για να πει κανείς ότι το άξιζε, αλλά και σίγουρα όχι για να το χάσει.

Υπάρχουν όμως και άλλες δυο φορές, που η Ένωση εμφανίστηκε κατώτερη των προσδοκιών απέναντι στον αντίπαλο της και έχασε το τρόπαιο, με κατεβασμένα χέρια, ή καλύτερα χωρίς να εμφανιστεί στο γήπεδο

Σίγουρα, δεν αξίζει να αναφέρουμε ονόματα για το ποιοι ήταν και παραμένουν στην ΑΕΚ απ’ τους ποδοσφαιριστές απ’ την πρωταθληματική χρονιά μέχρι τώρα, καθώς το μεγαλύτερο βάρος θα πέσει αναμφίβολα στη διοίκηση η οποία δεν έχτισε πάνω στην επιτυχία του πρωταθλήματος, αλλά κυρίως γκρέμισε ότι είχε φτιαχτεί τότε και ακόμα ψάχνεται για να ξανά χτίσει μια ομάδα φόβητρο που δεν έχανε κανένα ντέρμπι ή κρίσιμο παιχνίδι, είτε στην Ελλάδα, είτε στην Ευρώπη το 2018. Με εξαίρεση μόνο τον τελικό του κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ, η οποία ήταν και η μοναδική ήττα σε σημαντικό ματς, όντας …μεθυσμένη ακόμα απ’ την πρωταθληματική κούπα.