26.5
08:41

Οι εποχές Πογέτ πέρασαν ανεπιστρεπτί

Παναγιώτης Καλογερόπουλος
Advertisement

Ο Μανόλο καλώς η κακώς είπε… adiós σε μια άκρως επιτυχημένη χρονιά για την δική του καριέρα αλλά και για την Ένωση, όμως τα πισωγυρίσματα καραδοκούν και η ΑΕΚ οφείλει να ξεπεράσει και πάλι τον εαυτό της αλλά και την γκρίνια που επανήλθε στην καθημερινότητα του ΑΕΚτζή. Γράφει στον PsyxiatRo ο Πάνος Καλογερόπουλος

Το ξαφνικό και αναπόφευκτο διαζύγιο του Μανόλο Χιμένεθ με την ΑΕΚ επανέφερε ίσως και δικαιολογημένα την γκρίνια στον μέσο ΑΕΚτζή που βλέπει μέσα σε λίγες μέρες αφότου η ομάδα του κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ελλάδας μετά από 24 χρόνια, βασικοί κρίκοι και πυλώνες αυτής της προσπάθειας να αποχωρούν αναζητώντας ένα άλλο αύριο.

Την πόρτα άνοιξε ο Λάζαρος ο οποίος πριν καλά καλά ολοκληρωθεί η φετινή σεζόν μιλούσε πίσω από την πλάτη της ΑΕΚ με τους ερυθρόλευκους δείγμα του ότι ψαχνόταν να καρπωθεί ένα μεγαλύτερο συμβόλαιο από αυτό που είχε συμφωνήσει στην ΑΕΚ μη τηρώντας την υπογραφή του. Η περίπτωση του βέβαια, η οποία θα πάρει τον δικαστικό δρόμο, δεν έχει καμία σχέση με αυτή του Μανόλο Χιμένεθ κι ας έσκασε το ίδιο απότομα.

Το επικοινωνιακό λάθος της Ένωσης όσον αφορά την περίπτωση του Ανδαλουσιανού τεχνικού έχει να κάνει με την συνάντηση προ ημερών του Μανόλο με τον Μελισσανίδη όπου οι δύο άντρες φάνηκε (και επιβεβαιώθηκε και από την ΠΑΕ) ότι έδωσαν τα χέρια έτσι ώστε να συνεχίσουν στον ίδιο πρωταθληματικό δρόμο. Από εκείνη τη συνάντηση μέχρι και σήμερα πέρασαν οχτώ ημέρες με τον Χιμένεθ να βρίσκεται στην Ισπανία και εκεί τελικά να αποφασίζει ο ίδιος ότι δεν θα συνεχίσει στην ΑΕΚ. Το τι μεσολάβησε από τις 17 Μαΐου έως και σήμερα είναι άγνωστο ενώ τα σχόλια δίνουν και παίρνουν όσον αφορά το αν τελικά ήθελε περισσότερα χρήματα ή αν η επιθυμία του να επιστρέψει στην πατρίδα του υπερίσχυσε. Σαφώς και αναμένουμε να μάθουμε (όχι ότι κάτι θα αλλάξει) την δική του πλευρά, και την δική του άποψη προκειμένου να έχουμε όλοι μια πιο ξεκάθαρη εικόνα.

Απώλεια μεγάλη για την ΑΕΚ η αποχώρηση του Ισπανού που έρχεται γρήγορα γρήγορα να τον αντικαταστήσει ο εργατικός και φιλότιμος Μαρίνος Ουζουνίδης. Μια εξαιρετική περίπτωση προπονητή που δεν έχει δοκιμαστεί όμως μέχρι σήμερα σε φυσιολογικές συνθήκες εργασίας, αναλαμβάνοντας αυτή τη φορά μια ομάδα που έφτασε την περασμένη σεζόν στο πικ και πρέπει ο ίδιος να την κρατήσει εκεί. Και λέω δεν έχει δοκιμαστεί, γιατί στον Παναθηναϊκό δεν υπήρχε η ευκαιρία λόγω των οικονομικών δυσκολιών της ομάδας, να δουλέψει όπως ο ίδιος θα ήθελε. Θέλω να πιστεύω ότι η ίδια η οικογένεια της ΑΕΚ θα τον στηρίξει, και δεν θα τον βγάλει στη σέντρα στο πρώτο στραβοπάτημα φέρνοντας στο μυαλό μας εποχές με τον Δέλλα στο τιμόνι της ομάδας. Πιστεύω ότι αυτές οι εποχές όπως και τότε με το σήριαλ της παραμονής του Πογέτ, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί για την ΑΕΚ που μόνο ψηλά οφείλει να κοιτάζει σε όλα τα επίπεδα χωρίς βέβαια να ξεχνάει εκεί που βρισκόταν πριν από μερικά χρόνια.

Υ.Γ: Τον αγαπώ τον Μανόλο, τον γουστάρω, τον πιστεύω και τον στηρίζω από την πρώτη του θητεία. Τα κατάφερε περίφημα διαψεύδοντας όσους μιλούσαν για… κομπογιανήτη και απατεώνα. Ήρθε κύριος και φεύγει πρωταθλητής…

Adiós mi amigo Manolo y muchas gracias!

Advertisement