Και κάπως έτσι, στην ανάγκη του Ούγκο

Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου στέλνει στον psyxiatRo τον Ούγκο Αλμέιδα και γράφει για το πόσο έξυπνα από τη μεριά του έχει χειριστεί την υπόθεσή του, αποτρέποντας την ΑΕΚ από ελιγμούς. Κυρίως όμως το πως η Ένωση έφτασε στο να έχει αυτή την περίοδο την ανάγκη του.

* Είναι φοβερό ομολογουμένως. Να θέλεις (ξεκάθαρα, διαπιστωμένα, απόλυτα, εγγυημένα, βάλτε ότι θέλετε) να επιθυμείς, να προσπαθείς τον απεγκλωβισμό από το συμβόλαιο ενός ποδοσφαιριστή και να είσαι πολύ κοντά στο να πέσεις στην ανάγκη του! Και σε καμία περίπτωση δεν ψέγω την ΑΕΚ επειδή δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να λύσει το συμβόλαιο μαζί του. Δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά. Είναι όμως και μια πραγματικότητα…

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.

Προσθήκη του AEK1924.gr στην Google

* Με τον Αλμέιδα είναι δύσκολο να παίξεις όπως θέλεις. Ούτε μπορείς με κάποιον τρόπο να τον «απειλήσεις» ότι θα μείνει εκτός προπονητικών πλάνων προκειμένου να «μασήσει». Και αυτή η πρόθεση να υπήρχε όμως (που η αλήθεια είναι ότι δεν φάνηκε ποτέ κάτι τέτοιο), πως θα μπορούσες να τον στριμώξεις όταν έχει επιστρέψει «τύπος και υπογραμμός»;

* Πως θα μπορούσε ο Μανόλο Χιμένεθ, από τη στιγμή που ο ίδιος υπήρξε επίσης ένας φτασμένος ποδοσφαιριστής με περίπου 360 ματς στη Σεβίλλη και παρουσία σε Μουντιάλ με την εθνική Ισπανίας, να κάνει ότι δεν βλέπει μπροστά του τον Αλμέιδα; Να τον απαξιώσει και να του φερθεί διαφορετικά από αυτό που προστάζει η σπουδαία ποδοσφαιρική προσωπικότητά του; Και γιατί να πάρει τέτοια ευθύνη;

* Όχι τίποτε άλλο, αποδείχθηκε στα 34 του και μαχητής. Εμφανίστηκε στην προετοιμασία εμφανώς αδυνατισμένος αν και προερχόμενος από τραυματισμό κι εκεί που έδειχνε να αγκομαχεί μετά από 2-3 διαδοχικά σπριντ, ολοκλήρωσε το «στίβο μάχης» της Πολωνίας με βελτίωση που ουδείς περίμενε. Ίσως κάποιοι ήλπιζαν ότι θα «σπάσει» στα δύσκολα πρωινά με το διαρκές τρέξιμο στο δάσος. Ο Ούγκο όμως έδειχνε να μην καταλαβαίνει.

* Επέστρεψε αποφασισμένος να κρατήσει το συμβόλαιό του. Και αυτό είναι δικαίωμά του. Το οποίο ενισχύεται από τη στιγμή που το προσπαθεί αληθινά. Δεν έχει σημασία τι πιστεύει ο καθένας για εκείνον. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι δεν έχει δώσει το παραμικρό δικαίωμα, τουναντίον προσπαθεί και καταφέρνει να είναι επαγγελματίας, ίσως όσο ποτέ τα τελευταία χρόνια του κατήφορου. Δεν γνωρίζω αν όντως θεωρεί ότι μπορεί να προσφέρει. Αναγνωρίζω όμως ότι δεν είναι ρίψασπις. Και δεν θα φύγει μόνο και μόνο επειδή κάποιοι στην ομάδα αυτό επιθυμούν.

* Ήλθαν έτσι όμως και οι συγκυρίες που αίφνης έγινε απαραίτητος. Είναι πλέον ο δεύτερος επιθετικός της ομάδας. Και κρατήστε αυτό που θα σας γράψω εδώ. Αν είναι γερός, αποφύγει τα μυϊκά και συνεχίσει να δουλεύει έτσι, αν ο Λιβάια παραμένει μακριά από το γκολ, δεν αποκλείεται να τον δείτε και πρώτο. Αν ο Μανόλο διαπιστώσει ότι είναι έτοιμος να δώσει 60-65 αγωνιστικά λεπτά, θα το τολμήσει.

* Και αλήθεια, ποιες άλλες επιλογές έχει ο προπονητής για την επίθεση; Ναι, να τον μαλώσουμε που «εξαφάνισε» τις μεταγραφές, να του «χρεώσουμε» το στήσιμο στο πρώτο ματς με την ΤΣΣΚΑ που δεν του βγήκε. Τι μπορείς να του πεις όμως αν το βράδυ της 17ης Αυγούστου ή σε εκείνο της 24ης στο ΟΑΚΑ, εμφανιστεί στο γήπεδο μια ενδεκάδα με τον Ούγκο στην κορυφή της; Ποιος θα του δώσει άδικο βάσει των υπαρχουσών συνθηκών;

* Γι αυτό και η απόκτηση επιθετικού, έπρεπε να έχει δρομολογηθεί ανεξάρτητα από τον Αλμέιδα και τον Αραούχο. Όσο για τις αστειότητες περί χρόνου να μπει στο νόημα κάποιος καινούργιος, θα θυμίσω στους ξεχασιάρηδες ότι ο Μπλάνκο βρισκόταν μόλις δυο ημέρες στην Ελλάδα, άνθρωπο δεν γνώριζε και γρι αγγλικά μιλούσε, αλλά άρχισε να τα «παστελώνει» από το πρώτο ματς, το ένα πίσω από το άλλο. Ή μήπως όχι;

* Ο Αλμέιδα, ένας παίκτης με +120 εμφανίσεις σε όλες τις εθνικές ομάδες της Πορτογαλίας και μια προσωπικότητα αναγνωρισμένη διεθνώς, προσπαθεί να είναι ξανά ενεργός και αθλητής ώστε να πάρει τις ευκαιρίες του. Και ποιος μπορεί να τον αποτρέψει όταν η ίδια η κατάσταση τον φέρνει δυνατά στις επάλξεις. Εγώ θα του ευχηθώ υγεία και δύναμη, διότι στο σημείο που είναι η ΑΕΚ, καλώς ή κακώς, ίσως αποδειχθεί ότι τον έχει ανάγκη.