Ούτε Κύπελλο, ούτε πλέι οφ…

Δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα από το να κοιτάς κάθε λίγο και λιγάκι το χρονόμετρο πάνω αριστερά στην τηλεόραση και να σκέφτεσαι μέσα σου πότε θα τελειώσει το ματς γιατί αυτό το πράγμα δεν βλέπεται… Και στην τηλεόραση να παίζει η ΑΕΚ.

Για πολλοστή φορά η Ένωση παρουσίασε το γνωστό της πρόσωπο, εδώ και 2 μήνες, στα εκτός έδρας ματς και για πολλοστή φορά ο εκνευρισμός και η απογοήτευση του κόσμου είναι δικαιολογημένη.

Μια μέρα νωρίτερα χαμόγελα σε όλους μας για την τρέλα των αδερφών μας στην όμορφη Μυτιλήνη και μια μέρα αργότερα απογοήτευση για το ευχαριστώ των ποδοσφαιριστών της ΑΕΚ. Κρίμα πραγματικά για τον κόσμο που ήθελε να πανηγυρίσει για τον δικέφαλο στο γήπεδο, απέναντι στην μια εκ των δύο ομάδων που υποβιβάστηκαν και μαθηματικά.

Μια άναρχη ΑΕΚ, χωρίς ένα πλάνο, με σαφώς ανορθογραφίες του προπονητή και με δίχως βοήθεια από τον πάγκο. Δεν μας δόθηκε και πέναλτι στο 90 φεύγα… Ε και;  Μαζί σου ότι ήταν και έπρεπε να στο δώσει, αλλά δεν λέει κάτι αυτό για την υπόλοιπη εικόνα. Άλλο το ένα άλλο το άλλο και σίγουρα δεν είναι η είδηση που πρέπει να αναδείξεις από το συγκεκριμένο ματς.

Η είδηση είναι πως ο Πογέτ για ακόμα ένα ματς δεν μπόρεσε απέναντι σε μια σαφώς υποδεέστερη ομάδα να παρουσιάσει στο πράσινο μια εικόνα του φαβορί, μια εικόνα της μεγάλης ομάδας απέναντι στην τελευταία.

Θα συμφωνήσω στις όποιες δικαιολογίες που υπάρχουν και οι οποίες ποτέ δεν θα σταματήσουν να υπάρχουν, αλλά μέχρι ένα σημείο. Δεν χρειάζεσαι τον Σκόκο για να κερδίσεις την ΑΕΛΚ σε αυτή την κατάσταση. Οπότε η ευθύνη μοιράζεται σε προπονητή και παίκτες, αλλά κυρίως στον πρώτο γιατί αυτός κρίνεται από την δουλειά του, ενόψει της νέας χρονιάς.

Ένα απλό παράδειγμα της άσχημης μέρας του, ήταν η χρησιμοποίηση του Μπουονανότε στην θέση του Γιόχανσον και ενώ έχει στον πάγκο τον Κορδέρο… Ο ίδιος ο Ουρουγουανός στην συνάντηση – γνωριμία που είχαμε μαζί του (οι δημοσιογράφοι που ασχολούνται με το ρεπορτάζ της ΑΕΚ), μας εξήγησε πως ο Ντιέγκο δεν μπορεί να παίξει εκεί γιατί λόγω του σωματότυπου του, τον καταπίνουν τα αντίπαλα αμυντικά χαφ. Και την Κυριακή (3/4) τον έβαλε σε αυτή την θέση με έτοιμο τον Κορδέρο.

Τι να σκεφτώ μετά από αυτό; Ότι άλλα μου έλεγε και άλλα κάνει; Ότι συνέχισε να κάνει αυτό το λάθος; Ότι τον έβαλε για να μας το αποδείξει; Ότι δεν ήταν σίγουρος για αυτό που μας ανέλυσε και είπε να δοκιμάσει, άρα στα δικά μου μάτια δείχνει ότι παίρνει βιαστικές αποφάσεις; Πολλά τα ερωτήματα και δύσκολες οι απαντήσεις και η ανανέωση της ΑΕΚ με τον Πογέτ να είναι στο προσκήνιο…

Όπως και να έχει αυτή η εικόνα είναι αποκαρδιωτική , ιδίως για τον κόσμο της ΑΕΚ που μπορεί να δίνει πάντα λίγο πίστωση χρόνου στην αρχή μιας σχέσης (όπως είναι αυτή με τον προπονητή), αλλά μετά η απαίτηση είναι μια και ξεκάθαρη: «Οι επιτυχίες θα πρέπει να συνοδεύονται με ωραίο ποδόσφαιρο».

Με τα τωρινά δεδομένα και την εικόνα αυτή που δεν λέει να αρχίσει κάπως να διορθώνεται, αδυνατώ να μην συμμεριστώ τον προβληματισμό και τον φόβο που αρχίζει και κάνει την εμφάνιση του στον κόσμο, σχετικά με την συνέχιση του Κυπέλλου και τα πλέι οφ.

Δεν με πείθει η  ομάδα ότι θα μπορέσει να ανταπεξέλθει σε αυτά τα δύσκολα ματς, αυτή είναι η αλήθεια και ας πονάει. Και ολοκληρώνοντας να σημειώσω, ότι όταν γράφω πως δεν με πείθει, δεν προκύπτει το συμπέρασμα από τις τελευταίες άσχημες εμφανίσεις, αλλά από τις μεγάλες νίκες της φετινής χρονιάς που προέκυψαν με τουλάχιστον μέτρια εμφάνιση, δείχνοντας ότι μέχρι εκεί πάνε οι στροφές, μετά κρεμάει η ταχύτητα…

ΥΓ1: Δεν ξέρω τι κοιτάνε οι υπεύθυνοι των μεταγραφών και του σκάουτινγκ στο Εστορίλ και το Ρίο Άβε, αλλά αυτό που ξέρω είναι πως για να μιλήσουμε το καλοκαίρι σοβαρά, ο κεντρικός σου αμυντικός και ο βασικός σου επιθετικός θα πρέπει να είναι παίκτες που ο πρώτος να έχει εμπειρία και παρουσίες σε κορυφαίο πρωτάθλημα απέναντι σε μεγάλους επιθετικούς και ο δεύτερος να ματώνει δίχτυα με μέσο όρο τα 15-20 γκολ τα τελευταία 3 χρόνια.  Με μια λέξη… ΗΓΕΤΕΣ! Πρώτα αυτό και μετά ψάχνεις και για λαχεία στις συγκεκριμένες θέσεις.

ΥΓ2: Εννοείται πως δεν τελειώνουν εκεί οι μεταγραφές, αλλά από εκεί ξεκινάνε!!!

ΥΓ3: Σαν σήμερα η «Βασίλισσα» μας πριν από 38 χρόνια έκανε το μπασκετικό έπος και μπροστά σε 80.000 Έλληνες πήρε τον πρώτο Ευρωπαϊκό τίτλο, δείχνοντας τον δρόμο στους υπόλοιπους. Αθάνατη για πάντα η παρέα του Αμερικάνου. Συγχωρέστε με που δεν αφιερώνω περισσότερο χώρο στην «Βασίλισσα», δεν το κάνω γιατί δεν το αξίζουν, αλλά γιατί κουράστηκα να ζω με το παρελθόν και ανυπομονώ για το λαμπρό μέλλον, σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Είμαι σίγουρος πως και ο Γιώργος Αμερικάνος αυτό θα έλεγε: «Εμείς κάναμε αυτό που έπρεπε να κάνουμε, σειρά έχουν οι επόμενοι που έχουν αργήσει».