Πέτρος Κόκκαλης: “Μοιάζουν Ολυμπιακός και Δήμος Πειραιά”

Έχεις ξανακατέβει ποτέ σε εκλογές, για παράδειγμα σε σχολικές;

Σε σχολικές όχι.  Μόνο στα μέλη του Ολυμπιακού και μάλιστα σε εκλογές που είχα διοργανώσει ο ίδιος στην ουσία. Γιατί είχαμε ξαναεφεύρει το δημοκρατικό ποδοσφαιρικό σωματείο και τότε είχαν γραφτεί 93.000 άνθρωποι-μέλη του Ολυμπιακού.

Πιο εύκολα δεν ήταν στον Ερασιτέχνη Ολυμπιακό;

Η βασική διαφορά είναι ότι πρέπει να οργανώσεις το πολίτευμα.

Η ιστορία με τα μέλη πάντως δε δούλεψε πολύ.

Ο χρόνος έδειξε ότι δούλεψε, ο Ολυμπιακός έχει 60.000 μέλη, με τον κόσμο να πληρώνει τη συνδρομή του κι αν ρωτήσεις τον Μιχάλη Κουντούρη, που είναι τώρα πρόεδρος στον Ερασιτέχνη, θα δεις ότι στηρίζεται από αυτούς τους ανθρώπους, όπως και από όλα τα σωματεία. Δεν μπορούν να στηρίζονται στο κράτος, αλλά να πείθουν τον κόσμο ότι τον έχουν ανάγκη.

Ο οπαδός όμως θέλει η ομάδα του να νικάει πάντοτε.

Υπάρχει ο διαχωρισμός οπαδού και φιλάθλου. Μπορεί στις άλλες χώρες να μη γίνεται αυτή η διαφοροποίηση, αλλά το γεγονός ότι έχουμε μία τόσο πλούσια γλώσσα, είναι καλό πράγμα. Εγώ ως οπαδό, καταλαβαίνω έναν άνθρωπο που στην ουσία καταναλώνει παθητικά ένα προϊόν (εισιτήρια, εφημερίδες), ενώ ο φίλαθλος είναι κάποιος που παράγει αθλητισμό, συμμετέχει δηλαδή λίγο πιο ενεργά.

Με τον Πειραιά, εκτός του Ολυμπιακού, υπήρχε κάποια άλλη σχέση;

Στον Πειραιά δεν ήρθα με πλοίο, μ’ έφερε ο Ολυμπιακός. Ήμουν με τον πατέρα μου στον Πειραιά και έχει μεγάλη συναισθηματική αξία για μένα. Πηγαίναμε στο γήπεδο Καραϊσκάκης και έπεφτα επάνω σε ένα πανηγύρι, σε μια γιορτή. Και αργότερα, από το 94-95 που άρχισα να δουλεύω στην ομάδα, τα επόμενα 15 χρόνια της ζωής μου τα έζησα εδώ. Έχω μία μεγάλη σχέση με τον Πειραιά. Έχουμε κάνει αρκετή δουλειά κιόλας στην περιοχή, πέρα από τον Ολυμπιακό. Νομίζω ότι και η ομάδα πλέον έχει γίνει μία σύγχρονη εταιρεία αθλητικού θεάματος. Υπάρχει ένα εξαιρετικό γήπεδο και αθλητικές εγκαταστάσεις. Με ενδιέφερε πάντοτε το γύρω-γύρω, η οργάνωση, γιατί είναι ένας κόσμος ο Ολυμπιακός. Έχει σύμβολα, αξίες και ψάχνεις έναν τρόπο για να οργανώσεις την κατάσταση, ώστε να είναι αποτελεσματικός και να κάνει αυτούς που συμμετέχουν ικανοποιημένους.

Πώς βοηθάει η ενασχόληση με μία ομάδα στο πολιτικό κομμάτι; Εντάξει, μπορεί ο Ολυμπιακός να είναι άμεσα συνδεδεμένος με τον Πειραιά, αλλά αν ήσουν για παράδειγμα στον Παναθηναϊκό, δεν σημαίνει ότι θα ήξερες τι γίνεται στα Πατήσια.

Ο Ολυμπιακός έχει μία ταυτότητα που την καταλαβαίνουν όλοι όσοι είναι Ολυμπιακοί, ακόμη και μερικοί που δεν είναι. Και βέβαια, δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο. Είναι περίπου 18 τμήματα, τα οποία έχουν μία άμεση σχέση με το μέρος. Μην ξεχνάς, ότι το 1925 που ιδρύθηκε η ομάδα, είχαμε μία τεράστια παραγκούπολη στον Πειραιά, με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που είχαν έρθει εδώ και ζούσαν ως πένητες σε φαβέλες. Όταν ήρθε το σωματείο, επιτελούσε κοινωνικό έργο, μέσα σε ένα πλαίσιο κανονισμών, fairplay, «φροντίζω το σώμα μου».

Βέβαια, η δικιά μου εποχή συνέπεσε με μία παγκοσμιοποίηση του ποδοσφαίρου και του Ολυμπιακού, αλλά γνώρισα τον Πειραιά, τις συνοικίες του, τους ανθρώπους του. Και δυστυχώς, εκείνη την περίοδο ο Ολυμπιακός με τον Πειραιά απέκτησαν διαφορετικές τροχιές. Ενώ η ομάδα προχωρούσε μπροστά και ξέφευγε από τα στενά όρια, ο Πειραιάς έχανε τη μεγάλη κίνηση του λιμανιού, γιατί τότε τα μεγάλα βαπόρια σταμάτησαν να ξεφορτώνουν εμπορεύματα. Τα container πια σε έξι ώρες ακουμπάνε στο ντόκο. Σε έξι μόνο ώρες ώρες ακουμπάνε ένα κουτί και έχει φύγει. Όταν ερχόντουσαν λοιπόν τα πλοία με γεμάτα αμπάρια μένανε μια εβδομάδα εδώ, κατέβαιναν τα πληρώματα, είχε αχθοφόρους, λιμενεργάτες, τελωνιακούς. Σήμερα τίποτα. Αν δεις το λιμάνι σήμερα είναι «κρανίου τόπος».

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ