07.1
14:07

Η τιμωρία του… υπερόπτη

Advertisement

Στοιχεία της συγκεκριμένης νοοτροπίας έχει δείξει η ΑΕΚ από το ξεκίνημα της σεζόν, έχουν ως αποτέλεσμα τις «σφαλιάρες» από συλλόγους που αξίζουν συγχαρητήρια για το πάθος και την προσπάθεια τους. Γράφει η Πένυ Μακρή στον πρώτο #Psyxiatro του νέου έτους.  

Η «έξοδος» στην Πάτρα ήταν εξ αρχής επικίνδυνη. Άπαντες γνώριζαν ότι θα αντιμετωπίσουν μια μαχητική ομάδα, που υπάρχει στο ελληνικό πρωτάθλημα και έχει βάλει στόχο να αλλάξει τα δεδομένα. Στην ΑΕΚ ήταν προετοιμασμένοι για μια δύσκολη αναμέτρηση, ωστόσο από το ξεκίνημα έδειξε να ελέγχει το ματς, έχοντας μόνιμο… προβάδισμα τόσο στο ποσοστό ευστοχίας, όσο και στα ριμπάουντ γεγονός που την κρατούσε επί μονίμου βάσεως σε διαφορά ασφαλείας από τον Προμηθέα.

Στο τέταρτο δεκάλεπτο ωστόσο όλα κατέρρευσαν. Η αδιαφορία, ο εγωισμός και κυρίως η υπεροψία των παικτών της Ένωσης έδωσαν δικαιώματα στους Πατρινούς, οι οποίοι παρά το γεγονός ότι βρέθηκαν στο -11, 5 λεπτά πριν το τέλος ρίσκαραν με τον Γκίκα, «έτρεξαν» ένα 13-0 σερί και σόκαραν τους Κιτρινόμαυρους, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να αντιδράσουν, παρά μόνο με ένα σουτ του Σάκοτα, που πλησίασε στο μισό καλάθι.

Ουσιαστικά δηλαδή, η ΑΕΚ δεν μπορούσε να βρει στόχο για περίπου 5 λεπτά, τη στιγμή που την «πυροβολούσε» ο Προμηθέας, έχοντας πλέον χάσει το ρυθμό της, τη συγκέντρωση της, αφού πρώτα είχε… αφήσει τον αγώνα, θεωρώντας ότι η νίκη ήταν δική της από πολύ νωρίς.

Αυτό παραδέχτηκε και ο Ντράγκαν Σάκοτα στη συνέντευξη τύπου μετά το τέλος της αναμέτρησης, ο οποίος επέλεξε να μην σταματήσει εξ αρχής το ρυθμό των Πατρινών, παρά άφησε το ματς να εξελιχθεί. Ψηλά γράμματα βέβαια, καθώς αυτά κρίνονται στο τέλος, την ίδια στιγμή ωστόσο που στην πεντάδα για αρκετά χρονικά διαστήματα η ομάδα αγωνιζόταν χωρίς κλασσικό σέντερ, παρά με τον Τζέιμς στη θέση «5», που ναι μεν έχει την ικανότητα να το κάνει, αλλά δεν είναι η φυσική θέση του.

Η ΑΕΚ για ακόμα μια φορά υποτίμησε τον αντίπαλο της και αντί να δείξει την ανωτερότητα της, τα… παράτησε, δείχνοντας υπεροψία και φυσικά πληρώνοντας της στον τέλος. Παίκτες χωρίς πάθος και τσαγανό (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων), ξένοι που επιλέγουν πότε θα παίξουν και αν θα πάρουν στα σοβαρά αναμετρήσεις όπως αυτή με τον Προμηθέα και ένας κόσμος που παρά την απογοήτευση συνεχίζει να ακολουθεί την ομάδα και να εκτίθεται από αυτήν.

 

Advertisement