20.12
08:43

Άδεια ομάδα, άδειες εξέδρες

Βαγγέλης Αρναούτογλου
Advertisement

Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου γράφει για τις άδειες εξέδρες του ΟΑΚΑ, τα πραγματικά αίτια μιας μίζερης σεζόν και την υπερθεμάτιση της υπόθεσης Αραβίδη, την οποία στο φινάλε, η ΑΕΚ μπορούσε να τελειώσει πολύ νωρίτερα. Αλλά βλέπεις, βολεύουν αυτά…

Η εξέλιξη μιας κατάστασης έχει και την αφετηρία της. Διαβάζω λοιπόν με ενδιαφέρον και κατανόηση το πόσο έξαλλος παρουσιαζόταν ο Δημήτρης Μελισσανίδης για την ομολογουμένως ανόητη, απερίσκεπτη, καταδικαστική για την ομάδα ενέργεια του Χρήστου Αραβίδη. Όντως, ήταν απαράδεκτο αυτό που έκανε.

Κάποιος να πει το αυτονόητο υπάρχει; Θα το τολμήσω: Αναλογίζονται όσοι ακολουθούν αυτή την τακτική στοχοποίησης του ενός, πόσο έξαλλοι είναι (και με ποιον) όσοι απέχουν πλέον μαζικά από το ΟΑΚΑ; Εκτός αν δεν έχει την παραμικρή σημασία η εικόνα 1.500 ανθρώπων στις εξέδρες, βράδυ Δευτέρας, δίχως κίνηση στους δρόμους και με τις καιρικές συνθήκες εξαιρετικές (για χειμώνα) ώστε να παρακολουθήσει κάποιος δια ζώσης την αγαπημένη ομάδα του. Με ποια όρεξη; Και ποιο κίνητρο; Κι όμως, για την ΑΕΚ μιλάμε…

Κι όμως κολλάμε στον Αραβίδη. Κολλάμε με το πώς και γιατί πρέπει να φύγει, για τις ευκαιρίες που του δόθηκαν και πέταξε στα σκουπίδια, για τις ομολογουμένως αρνητικές δράσεις του. Και γιατί δεν τον απομακρύνουν τότε τον Αραβίδη μια και καλή; Γιατί δεν του δίνουν όσα έχει να παίρνει και ας πάει στην ευχή του (ποδοσφαιρικού) Θεού; Όχι τώρα. Καιρό πριν, από το πρώτο σημαντικό ατόπημα. Έτσι δεν κάνουν οι μεγάλες ομάδες όταν προκύπτει το απόστημα; Το σπάνε και προχωράνε.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ

 

Διαβάστε όλο το άρθρο
Advertisement