28.3
18:53

Παλαιολόγος: «Άλλη αίγλη το άθλημα με την ΑΕΚ»

AEK1924.gr team
Advertisement

Διαβάστε τη συνέντευξη του Γιάννη Παλαιολόγου (John Pale), Έλληνα Πρωταθλητή του MMA, και γνωστός για τα φιλοαεκτζήδικα αισθήματα του

Αναλυτικά η συνέντευξη:

Γιατί ΜΜΑ;

«Είναι η απόλυτη μάχη για μένα. Η απόλυτη μίξη όλων των πολεμικών τεχνών, μπορείς να τις συνδυάσεις ανάλογα με τον «χαρακτήρα» σου, όλες τις πολεμικές τέχνες και να βγάλεις το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, είτε στην προπόνηση είτε στον αγώνα».

Επιζητάς, σαν χαρακτήρας την αδρεναλίνη;

«Ζητάω την αδρεναλίνη και την ελευθερία κινήσεων. Είμαι τέτοιου είδους χαρακτήρας, ωστόσο είμαι της άποψης πως μέσω των πολεμικών τεχνών διαμορφώνεις χαρακτήρα».

Και το MMA σε σχέση με τις άλλες, πιο παραδοσιακές, ασιατικές πολεμικές τέχνες;

«Είναι η μίξη τους. Ότι ξέρεις καλύτερα, ότι ταιριάζει καλύτερα σε σένα, μπορείς να το βάλεις μέσα στο ΜΜΑ, να το θέσεις ως βάση της τέχνης σου και έπειτα να «κολλήσεις» όλα εκείνα τα υπόλοιπα στοιχεία, τα οποία θα βελτιώσουν την τεχνική σου».

Πολλά είδη πολεμικών τεχνών είναι πιο διαδεδομένα στην Ελλάδα. Το Judo, το Tae Kwon Do, το Kick Boxing. Γιατί η τέχνη την οποία υπηρετείς είναι ανώτερη και γιατί θεωρείς ότι ταιριάζει περισσότερο σε σένα;

«Δεν είναι θέμα ανωτερότητας ή σύγκρισης. Εγώ ξεκίνησα με το KickBoxing και το MuayThai. Αλλά στην πορεία πήρα την απόφαση πως θα ήθελα να είναι πιο πολυσύνθετο το στιλ με το οποίο καταπιάνομαι. Γι’ αυτό σου μίλησα πριν για την ελευθερία των κινήσεων. Για την ακρίβεια έχω προσθέσει την Ελληνορωμαϊκή Πάλη και το Βραζιλιάνικο JiuJitsu, η οποία είναι πάλη εδάφους. Έχει λαβές και χτυπήματα στο έδαφος. Όλα αυτά μαζί, μας συνθέτουν το ΜΜΑ».

Σε σχέση με όλα τα είδη πολεμικών τεχνών τα οποία αναφέραμε, εκ πρώτης όψεος, αυτό με το οποίο καταπιάνεσαι φαίνεται να είναι πιο αιματηρό, πιο άγριο.

«Φαίνεται έτσι, όμως τα φαινόμενα απατούν. Δεν είναι τόσο. Υπάρχει μεγάλος σεβασμός μεταξύ των αθλητών. Γενικότερα, σε αυτή την «κοινωνία» μαχητών, ο κάθε αθλητής σκέφτεται τον άλλο, σαν να είναι ο εαυτός του. Επίσης υπάρχουν πολλά χτυπήματα που απαγορεύονται. Δεν επιτρέπονται όλα. Απλά επιτρέπονται οι αγκωνιές και οι γονατιές οι οποίες πολλές φορές σκίζουν το δέρμα π.χ. στο πρόσωπο και γι’ αυτό υπάρχει αίμα».

Αυτό προφανώς δεν σε απέτρεψε με το ν’ ασχοληθείς με το άθλημα;

«Όχι καθόλου!» (γέλια)

Δεν το φοβήθηκες…

«Ίσα ίσα!»

Προσπαθώ να καταλάβω τι ήταν αυτό που όταν το είδες σε ώθησε να πεις, “αυτό θα το κάνω”…

«Α! Η αλήθεια είναι ότι όταν ήμουν μικρός είχα δει μία ταινία, στην οποία ήταν ένας μαχητής, ο οποίος έπαιζε σε ένα κλουβί και έδινε μία μάχη. Σαν πρωταγωνιστής βέβαια, νίκησε και αυτό που έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν η επαφή που είχε με τον κόσμο μετά τη νίκη του, όλο αυτό το πανηγύρι, το πως αντέδρασε ο κόσμος, όλη αυτή η ενέργεια, είπα θέλω να το κάνω, θέλω να νιώσω αυτό το συναίσθημα. Σαφέστατα και το πάθος και η ένταση του αγώνα έπαιξαν μεγάλο ρόλο, όμως αυτά τα συναισθήματα που βιώνεις στην επαφή με τον κόσμο, αυτή η… ανταλλαγή ενέργειας, ήταν αυτό που με εξίταρε πάρα πολύ».

Αν έκανες βήματα προς τα πίσω, θ’ αντάλλαζες αυτή την τέχνη με κάποια άλλη;

«Όχι καθόλου. Το μόνο που θα άλλαζα, θα ήταν να ξεκινούσα από πιο νωρίς».

Η ΑΕΚ ανακοίνωσε τη σύσταση τμήματος Βραζιλιάνικου Ζίου Ζίτσου. Πως βλέπεις αυτή την πρωτοβουλία;

«Είναι μία τρομερή πρωτοβουλία. Με κάνει ιδιαίτερα χαρούμενο. Ιδιαίτερα όταν ένας σύλλογος όπως η ΑΕΚ βλέπει προοπτική μέσα σε αυτό το άθλημα».

Πιστεύεις ότι το άθλημα έχει ανάγκη την εμπλοκή παραδοσιακών συλλόγων όπως η ΑΕΚ;

«Σίγουρα, ένα τόσο σημαντικό σωματείο όπως η ΑΕΚ θα κάνει πολύ καλό στο χώρο. Θα βοηθήσει και το άθλημα, θ’ αυξήσει τον ανταγωνισμό και συνεπώς θ’ ανέβει το επίπεδο της ποιότητας των αθλητών. Και φυσικά θα προσελκύσει πολλά παιδιά στο άθλημα».

Εσύ ξεκίνησες από τους Μοναμάχους Χαλκίδας…

«Ναι και συνέχισα στην Ευβοϊκή Χαλκίδας. Σπούδαζα εκεί Λογιστική. Μάλιστα παράλληλα με τους πρώτους μου αγώνες δούλευα ως λογιστής! Τώρα είμαι καθαρά επαγγελματίας αθλητής και προπονητής».

Οπότε βγάζεις και τα προς το ζην μέσω του αθλήματος…

«Τώρα ναι, τα πηγαίνω καλύτερα. Χρειάστηκα περίπου δύο χρόνια. Όπως και το κάθετι με το οποίο μπορεί ν’ ασχοληθεί κανείς, θα πρέπει να δουλέψεις αρκετά και με μικρό αντίτιμο, μέχρι να φτάσεις στο σημείο της δικαίωσης. Τα αγαθά κόποις κτώνται».

Παρακολουθείς την αθλητική επικαιρότητα, πως βλέπεις την κατάσταση που επικρατεί στο ποδόσφαιρο;

«Όπως πάντα βλέπουμε άσχημες καταστάσεις. Υπήρχαν τα επεισόδια, τα προβλήματα με τις διαιτησίες. Μου αρέσει πολύ το μπάσκετ, ίσως επειδή έπαιξα αρκετά σε μικρότερη ηλικία. Μου αρέσει πολύ που η ΑΕΚ έχει ανέβει αρκετά, που πλησιάζει ξανά στα επίπεδα που βρισκόταν παλιά. Μου αρέσει που αυτή η ομάδα παρ’ όλες τις δυσκολίες, όλα αυτά τα χρόνια, δεν το βάζει κάτω. Δείχνει μία ιδιαίτερη μαχητικότητα και την υποστηρίζω. Πηγαίνω αρκετά συχνά. Ξεχωρίζω τον Μπράουν, τον Μαυροκεφαλίδη, είναι παίκτες που κάνουν τη διαφορά στο παρκέ. Δυστυχώς για το μπάσκετ, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Όπως όλα τα πράγματα στην Ελλάδα έχουν μία φθίνουσα πορεία, ίσως και λόγω της κρίσης».

Το πρωτάθλημα ποιος θα το πάρει;

«Λογικά θα κριθεί ανάμεσα στους δύο. Δεν βλέπω κάτι διαφορετικό. Έχω όμως την αίσθηση πως από του χρόνου θα μιλάμε εντελώς διαφορετικά. Δεν λέω ότι θα μπορεί η ΑΕΚ να κατακτήσει το πρωτάθλημα, ωστόσο σίγουρα θα είναι πολύ σκληρό καρύδι τη νέα χρονιά. Και στο ποδόσφαιρο πάντως έχει γίνει μία πολύ καλή προσπάθεια. Ο κόσμος έχει αγκαλιάσει και πάλι την ομάδα. Αυτή η ομάδα είναι γεννημένη για να μάχεται. Πάντα με την πλάτη στον τοίχο, αλλά πάντα να επανέρχεται και να αντεπιτίθεται. Τώρα ελπίζουμε ότι θ’ ανέβει κι άλλο. Πιστεύω με πίστη και επιμονή θα επιτευχθούν όλοι οι στόχοι».

Μετά την εμπειρία που έχεις αποκτήσει από το άθλημα, θα έλεγες σε έναν πιτσιρικά 14-15 ν’ ασχοληθεί με αυτό;

«Φυσικά και θα το έλεγα. Σιγά σιγά βέβαια. Όχι απευθείας με τους αγώνες. Αρχικά ερασιτεχνικά και όσο περνάει ο καιρός, με μεγαλύτερη αφοσίωση. Ίσα ίσα που στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολύ μεγάλα βήματα, εξαιτίας της νέας γενιάς αθλητών, της δικής μου γενιάς, που έχουν ανεβάσει πολύ το άθλημα. Τώρα είναι πολύ πιο εύκολο, απ’ ότι ήταν για εμάς».

Μερικά παραδείγματα;

«Αναφέρομαι σε δύο τρεις περιπτώσεις αθλητών οι οποίοι είναι πάρα πολύ καλοί, έχουν αγωνιστεί στο εξωτερικό. Όπως ο Παναγιώτης Στρουμπούλης, ο Ανδρέας Μιχαηλίδης, ο Νίκος Σωκόλης, αθλητές που έκαναν μεγάλα βήματα και πιο πριν από εμένα και έχουν βοηθήσει στην εξάπλωση του αθλήματος και ανοίγουν τον δρόμο για τους νεότερους».

Αν ένας πιτσιρικάς ήθελε να ξεκινήσει, από που θα του έλεγες να ξεκινήσει;

«Θα πρότεινα να ξεκινήσει από την Ελευθέρα Πάλη. Για να έχει όλη τη βάση του αθλήματος. Για το MMA στηρίζεται πολύ σε αυτή. Είναι σχεδόν ίδια με την Ελληνορωμαϊκή Πάλη. Είναι ένα άθλημα ευγενικό, το οποίο τα παιδιά μπορούν να το ξεκινήσουν από ηλικίες 4 και 5 ετών».

Θ’ ασχολιόσουν με τα μικρά παιδιά; Θα ήθελες να τα προπονήσεις, να τα εκπαιδεύσεις;

«Ναι σίγουρα! Ήδη είμαι προπονητής και προπονώ μικρά παιδιά. Έχω ένα τμήμα το οποίο είναι σε ηλικία 12 μέχρι και 15 και έχω και πιο μεγάλους. Και αυτό είναι άλλωστε το νόημα του αθλήματος. Να μεταλαμπαδεύσεις τις πολεμικές τέχνες στις νέες γενιές. Ότι γνώρισες και έμαθες στο ταξίδι να μπορέσεις να το διαδώσεις. Παράλληλα αυτά τα παιδιά το συνδυάζουν είτε με Τζούντο είτε με Πάλη».

Πάμε να δούμε πιο ειδικά, τα οσα βιώνεις πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τους αγώνες αλλά και στις προπονήσεις. Αρχικά, κάθε πότε περίπου δίνεις αγώνες;

«Γενικά θέλω να δίνω 4 με 6 αγώνες τον χρόνο. Τώρα, αυτό εξαρτάται από τα προγράμματα των αγώνων ή και τους μάνατζερ. Δεν εξαρτάται απόλυτα από μένα».

Αν ήθελες να δώσεις περισσότερους αγώνες θα το έκανες; Το «σηκώνει» το σώμα;

«Είναι μία αρκετά επίπονη διαδικασία, η προετοιμασία του σώματος. Είναι δύσκολο πολύ να δίνεις έναν αγώνα κάθε μήνα. Νομίζω ότι 4 με 6 αγώνες τον χρόνο είναι μία καλή συχνότητα».

Η ψυχολογία είναι το Α και το Ω…

«Η ψυχολογία παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο. Και για να είμαστε ακριβείς, η ψυχολογία παίζει τον πλέον σημαντικό ρόλο όχι μόνο στο δικό μου άθλημα, αλλά σε όλα τα αθλήματα, ιδίως σε επίπεδο πρωταθλητισμού. Πολύ περισσότερο στο MMA, μιας και μιλάμε για μαχητές. Πρέπει να είσαι πολύ ψυχωμένος. Καθημερινά, όχι μόνο στον αγώνα, στην προπόνηση και γενικά στην ζωή. Είτε εντός, είτε εκτός ρινγκ».

Δεν μπαίνεις δηλαδή στη διαδικασία να αναγνώσεις τι σκέφτεται ο άλλος; Για παράδειγμα «α, φοβάται, τον βλέπω ότι φοβάται»…

«Αυτό μέσα από κάποιο χτύπημα, μπορείς να το δεις, θα το καταλάβεις εκείνη την ώρα. Αλλά δεν έχεις τόσο χρόνο να σκεφτείς τι σκέφτεται ο αντίπαλος. Προσπαθείς να εφαρμόσεις το πλάνο σου, όσο πιο γρήγορα γίνεται και χρειάζεται και μεγάλη υπομονή, να βρεις την κατάλληλη στιγμή για να χτυπήσεις».

Τι μπορεί να σε χαλάσει μέσα σε έναν αγώνα;

«Το μόνο που θα μπορούσα να πω ότι μπορεί να με αποσυντονίσει, είναι να νιώσω ότι έχω κουραστεί και ο αντίπαλος δεν βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση. Δεν με νοιάζουν τα χτυπήματα. Μελετώ την αντοχή. Τα χτυπήματα παραπάνω δεν παίζουν μεγάλο ρόλο. Ιδίως στο MMA μπορείς να χάνεις μέχρι το τελευταίο λεπτό και όλα ν’ ανατραπούν στο τέλος».

Πηγή: Ώρα των Σπορ

Advertisement